Δυτική Όχθη: Η κόλαση των εκτοπισμένων – Φτώχεια, ανασφάλεια και ελάχιστες προοπτικές επιστροφής

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ. Η βία των Ισραηλινών εποίκων καθιστά αδύνατη τη ζωή για τις οικογένειες των Παλαιστινίων και συμβάλλει στη βίαιη μετατόπισή τους. Αλλά και εκεί που μετακομίζουν, αντιμετωπίζουν φτώχεια, ανασφάλεια, αβεβαιότητα και ελάχιστες προοπτικές επιστροφής.

Σύμφωνα με νέα έκθεση της Κοινοπραξίας Προστασίας της Δυτικής Οχθης (WBPC), το 86% των εκτοπισμένων οικογενειών δήλωσε ότι οι συνθήκες διαβίωσής τους είναι χειρότερες απ’ ό,τι πριν από τον εκτοπισμό. Τα ευρήματα δείχνουν ότι ο εκτοπισμός δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μια φάση μιας παρατεταμένης κρίσης.

Η Κοινοπραξία Προστασίας της Δυτικής Οχθης (WBPC), με επικεφαλής το Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων, υποστηρίζει τις παλαιστινιακές κοινότητες μέσω υλικής και νομικής βοήθειας για την αποτροπή της βίαιης μεταφοράς στη Δυτική Οχθη. Λειτουργεί ως στρατηγική συνεργασία πέντε διεθνών μη κυβερνητικών οργανισμών, με την υποστήριξη της Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ε.Ε., του Βελγίου, του Καναδά, της Δανίας, της Φινλανδίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, του Λουξεμβούργου, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η νέα έκθεση, με τίτλο «Η ζωή μετά τη βίαιη μεταφορά: Συνθήκες, ανάγκες και μελλοντικές προοπτικές των παλαιστινιακών νοικοκυριών στη Δυτική Οχθη», είναι αποκαλυπτική. Βασίζεται σε αξιολογήσεις που πραγματοποιήθηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο σε 233 νοικοκυριά που είχαν εκτοπιστεί από κοινότητες που παρακολουθούνται από το WBPC. Η συλλογή των δεδομένων έγινε από τις επαρχίες Ραμάλα, Βηθλεέμ, Χεβρώνα, Ναμπλούς, Τούμπας, Ιερουσαλήμ και Ιεριχώ.

Στην έρευνα καταγράφεται ότι οι οικογένειες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν απειλές έξωσης, απώλειας μέσων διαβίωσης, ανεπαρκούς στέγασης και περιορισμένης πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες, μετά τον εκτοπισμό. Τα μισά νοικοκυριά ανέφεραν ότι πίστευαν ότι κινδύνευαν να εκτοπιστούν ξανά μέσα στους επόμενους έξι μήνες. Τα περισσότερα απέδωσαν αυτόν τον κίνδυνο σε άτυπες απειλές από τις ισραηλινές αρχές ή τους εποίκους ή σε επίσημες εντολές έξωσης ή κατεδάφισης.

«Οι οικογένειες συνεχίζουν να δέχονται απειλές έξωσης ή ανεπαρκούς στέγασης και ζουν μόνιμα υπό τον φόβο νέου εκτοπισμού»

«Με την απώλεια γης, οι οικογένειες δεν χάνουν μόνο τα σπίτια και τις κοινότητές τους. Χάνουν τα μέσα διαβίωσης που τις κρατούσαν ζωντανές», δήλωσε η επικεφαλής του WBPC, Αλέγρα Πατσέκο. «Ο εκτοπισμός σημαίνει ότι οι οικογένειες δεν μπορούν πλέον να καλλιεργούν τη γη τους, να βόσκουν τα ζώα τους ή να κερδίζουν το εισόδημα που χρειάζονται για να επιβιώσουν».

Τα τρία τέταρτα των οικογενειών δήλωσαν ότι δεν μπορούσαν πλέον να κερδίζουν αρκετά για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, κυρίως επειδή οι ισραηλινές αρχές, οι έποικοι ή και οι δύο είχαν μπλοκάρει την πρόσβαση στη γη ή τα ζώα τους.

Η βία των εποίκων παραμένει ο κύριος λόγος για τον οποίο οι οικογένειες δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Μόνο το 6% των νοικοκυριών δήλωσε ότι αναμένει να επιστρέψει στη γη τους μέσα στο επόμενο έτος.

Το 2025, υπήρξαν 1.835 επιθέσεις εποίκων που οδήγησαν σε θύματα ή υλικές ζημιές, ο υψηλότερος αριθμός που καταγράφηκε από τότε που ο ΟΗΕ άρχισε να τις παρακολουθεί το 2006. Αυτή ήταν μια αύξηση 27% σε σχέση με το 2024, όταν ο ΟΗΕ κατέγραψε 1.449 επιθέσεις εποίκων.

Το WBPC κατέγραψε πρόσφατα το μοτίβο και τον αντίκτυπο της σεξουαλικής βίας που διαπράττουν Ισραηλινοί έποικοι εναντίον Παλαιστινίων στην Περιοχή Γ της Δυτικής Οχθης που τελεί υπό πλήρη ισραηλινό έλεγχο, η οποία ήταν η πιο σημαντική αιτία που συνέβαλε στις βίαιες μεταφορές.

Η έκθεση προειδοποιεί επίσης ότι η υποστήριξη προς τις εκτοπισμένες οικογένειες είναι ανεπαρκής. Πολλοί έλαβαν βοήθεια αμέσως μετά την εκδίωξή τους από τα σπίτια τους, αλλά οι περισσότεροι δήλωσαν ότι κάλυπτε μόνο ένα μέρος όσων χρειάζονταν. Τα ευρήματα έρχονται εν μέσω αυξημένων και κλιμακούμενων επιθέσεων εποίκων, αυστηρότερων περιορισμών μετακίνησης, αυξανόμενων κατεδαφίσεων και άλλων καταναγκαστικών μέτρων που εντείνουν την πίεση στις παλαιστινιακές κοινότητες.

Ερχονται επίσης σε μια στιγμή που τα 27 κράτη-μέλη της Ε.Ε. δεν συμφωνούν στον τρόπο που πρέπει να αντιδράσουν για το Ισραήλ και τους βίαιους εποίκους. Η δε Κομισιόν σχεδόν αρνείται να συντάξει έκθεση για δασμούς ή απαγορεύσεις σε προϊόντα που έρχονται από περιοχές Ισραηλινών εποικισμών.