Ο γνωστός – άγνωστος διάδοχος του Στάρμερ: Ποιος είναι ο Άντι Μπέρναμ που διεκδικεί την πρωθυπουργία στη Βρετανία

«Είναι λες και πολλοί βουλευτές των Εργατικών σπεύδουν να επιβιβαστούν σε ένα τρένο που ετοιμάζεται να αναχωρήσει από τον σταθμό, αλλά δεν έχουν ιδέα για το πού πηγαίνει».

Ετσι περιέγραψε, μιλώντας ανώνυμα στο BBC ένα υψηλόβαθμο κομματικό στέλεχος, την πρεμούρα με την οποία υπουργοί και βουλευτές, μια μέρα μετά την ανακοίνωση του Κιρ Στάρμερ ότι παραιτείται από πρωθυπουργός, στοιχίζονται γύρω από τον Αντι Μπέρναμ, τον άνθρωπο που έως πριν από λίγο ήταν δήμαρχος του Μάντσεστερ και τώρα καλείται να αναλάβει τα ηνία της χώρας.

Αν δεν εμφανιστεί κάποιος ανταγωνιστής για να διεκδικήσει και αυτός τη θέση και να εξαναγκάσει τα πράγματα σε εσωκομματική ψηφοφορία στην οποία οι υποψήφιοι θα πρέπει να ξεδιπλώσουν το πολιτικό τους πρόγραμμα, ο Μπέρναμ θα εγκατασταθεί στην Ντάουνινγκ Στριτ γύρω στα μέσα Ιουλίου. Πολλοί βλέπουν σε αυτόν έναν Μεσσία, που χάρη στη δημοφιλία του σε τοπικό επίπεδο και στο επικοινωνιακό του χάρισμα, θα σώσει το Εργατικό Κόμμα και την κυβέρνηση από έναν κατήφορο χωρίς τέλος. Για πολλούς άλλους όμως, ο επονομαζόμενος «βασιλιάς του Βορρά» είναι παράλληλα ένας γνωστός – άγνωστος που δεν έχει ρίξει στο τραπέζι ένα πρόγραμμα που να αφορά ολόκληρη τη Βρετανία, ούτε έχει εξηγήσει πώς θα καταφέρει να πετύχει εκεί που απέτυχε ο προκάτοχός του.

Για τον Αντι Μπέρναμ η τρίτη προσπάθεια να κερδίσει την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος μάλλον θα αποδειχθεί και η τυχερή. Υπερτυχερή, για την ακρίβεια, καθώς μαζί της παίρνει ως μπόνους και το αξίωμα του πρωθυπουργού. Είχε προσπαθήσει άλλες δύο φορές: το 2010, όταν νίκησε ο Εντ Μίλιμπαντ, ενώ ο ίδιος ήρθε τέταρτος και το 2015, όταν έχασε από τον Τζέρεμι Κόρμπιν. Προηγουμένως είχε διαγράψει μια αξιοσημείωτη πορεία στην πολιτική, αρχικά ως σύμβουλος υψηλόβαθμων πολιτικών, κατόπιν ως βουλευτής από το 2001 και στη συνέχεια ως υφυπουργός Πολιτισμού, Οικονομικών και στη συνέχεια Υγείας, στην κυβέρνηση του Γκόρντον Μπράουν.

Η Βόρεια Αγγλία και η εργατική της τάξη αποτελούν κομβικά σημεία στη ζωή του Αντι Μπέρναμ. Γεννήθηκε το 1970 στο Λίβερπουλ και μεγάλωσε στο Κάλτσεθ, ένα χωριό της Βορειοδυτικής Αγγλίας, πολύ κοντά στον μητροπολιτικό δήμο του Μάντσεστερ, τον οποίο διοικούσε από το 2017 μέχρι πρότινος. Ο πατέρας του ήταν τεχνικός τηλεφωνίας και η μητέρα του γραμματέας υποδοχής. Και οι δύο υποστηρικτές και μέλη του Εργατικού Κόμματος, στο οποίο εντάχθηκε και ο έφηβος Αντι στα 14. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Κέιμπριτζ –αυτός και ο αδερφός του ήταν οι πρώτοι στην οικογένεια που έκαναν πανεπιστημιακές σπουδές–, ασχολήθηκε για λίγο με τη δημοσιογραφία, αλλά τελικά τον κέρδισε η ενεργός πολιτική.

Αν και παλιότερα ήταν περισσότερο της γραμμής Μπλερ, σταδιακά οι ιδέες του έκαναν στροφή προς τα αριστερότερα. Ως δήμαρχος κέρδισε τα εύσημα για την επαναφορά των συγκοινωνιών υπό τον έλεγχο του Δημοσίου –το Μάντσεστερ ήταν η δεύτερη πόλη στη χώρα μετά το Λονδίνο που το έκανε. Εδωσε έμφαση στην καταπολέμηση της αστεγίας και μάλιστα έδινε κάθε μήνα το 15% του μισθού του σε φιλανθρωπικές οργανώσεις που ασχολούνταν με αυτό το ζήτημα. Στο επίκεντρο της ατζέντας του βρίσκονταν πάντα η προστασία των παιδιών και η διευκόλυνση των παιδιών από φτωχές οικογένειες ώστε να κάνουν πανεπιστημιακές σπουδές.

«Ο κόσμος θέλει να δει πρόοδο σε σχέση με την οικονομική ανάπτυξη, το κόστος ζωής, τις δημόσιες υπηρεσίες, τη στέγη και τις ευκαιρίες για την επόμενη γενιά», έγραψε χτες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σχολιάζοντας την παραίτηση Στάρμερ και δίνοντας ένα στίγμα της πολιτικής του. Οπως όμως επισημαίνουν διάφοροι αναλυτές, υπάρχουν πολλά ερωτηματικά.

Ο Αντι Μπέρναμ δεν έχει πάρει θέση σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ωστόσο δεν είχε χρειαστεί ώς τώρα. Πώς, για παράδειγμα, θα προσεγγίσει τον οδοστρωτήρα Ντόναλντ Τραμπ; Ποια στάση θα κρατήσει απέναντι στο Ισραήλ; Θα προχωρήσει ομαλά τη συμφωνία για την επανέναρξη των σχέσεων με την Ε.Ε.; Θυμίζουμε ότι ο ίδιος υποστήριζε την παραμονή στην Ενωση.

«Ηταν πολύ πετυχημένος ως δήμαρχος του ευρύτερου Μάντσεστερ… αλλά αυτή είναι τεράστια προαγωγή», ανέφερε στο ρεπορτάζ της Washington Post ο Τζον Τονγκ, καθηγητής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Ο Τονγκ συνιστά ψυχραιμία σε ό,τι αφορά τη δημοτικότητα του Μπέρναμ. «Η άνοδός του στην εξουσία», σημειώνει, «δεν σημαίνει απαραίτητα και την εκλογική αποκατάσταση του Εργατικού Κόμματος».