Η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. της 6ης Ιουνίου 2026 ανήκει στην Ιστορία (μαζί και στο παρελθόν). Το ερώτημα, ωστόσο, που απασχολούσε τις ΣΥΡΙΖΑϊκές παρέες, όταν έσβησαν πια τα φώτα, ήταν αν θα είναι και η τελευταία Κεντρική Επιτροπή…
Ενα κόμμα σπανίως παύει να υπάρχει από έλλειψη στελεχών στα καθοδηγητικά όργανα (αν και την εβδομάδα πριν από την Κ.Ε. είχαν φύγει περί τα 30 μέλη της Κ.Ε.). Ενα κόμμα παύει να ζει όταν εκλείψει η κοινωνική ανάγκη που το κρατά εν ζωή, παύει να ζει όταν χαθεί η βάση του – και η δημοσκοπική καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ στο 1,5% αυτό ακριβώς αποτυπώνει.
Το μήνυμα της βάσης
Μπορεί τα φώτα να έπεσαν, όπως πάντα, στους κορυφαίους (Φάμελλος, Πολάκης, Παππάς, Δούρου), τη σκληρή πραγματικότητα την παρέθεσαν όμως τρεις βουλευτές της περιφέρειας και η Ράνια Σβίγκου – και πρώτα η πρώην γραμματέας του κόμματος ανέφερε ότι εδώ και καιρό οργανώσεις έχουν αδρανοποιηθεί, πολύ περισσότερο τώρα λόγω της δυναμικής της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.
Ενώ ο Κώστας Μπάρκας (Πρέβεζας) σημείωσε ότι ο κόσμος φεύγει μαζικά από τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ με προορισμό το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, ως εκ τούτου είναι προφανής ο κίνδυνος συγκρότησης ψηφοδελτίων. Εξίσου λακωνικός, ο Γιώργος Γαβρήλος (Αργολίδας) διαπίστωνε: «Πολιτικά χρήσιμος ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., οργανωτικά αποδυναμωμένος, εκλογικά… game over». Το δέον γενέσθαι περιέγραψε, τέλος, ένας τρίτος βουλευτής της περιφέρειας, ο Συμεών Κεδίκογλου (Ευβοίας): «Το ρυάκι ακολουθεί την κοίτη του ποταμού και εν μέρει συγχωνεύεται, κι όχι το αντίθετο: αυτό είναι ο νόμος της φύσης».
Το δίλημμα
Τον νόμο της… φύσης φαίνεται να ακολούθησε και ο Σωκράτης Φάμελλος, γνωρίζοντας προφανώς τα κελεύσματα της βάσης. Αφού έθεσε το βασικό πολιτικό δίλημμα, έδωσε και την απάντηση ο ίδιος: «Δίνουμε καθαρή απάντηση, να είμαστε δίπλα και μαζί με το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα». Και μολονότι δεν αποσαφήνισε ποια θα είναι τα επόμενα βήματα, κέρδισε τη θετική ψήφο της πολυπληθέστερης πτέρυγας του κόμματος, που τάσσεται αναφανδόν υπέρ της Συμπαράταξης (οι κυριότεροι εκπρόσωποι της οποίας απέφυγαν, ωστόσο, να τοποθετηθούν στην Κ.Ε.).
Αντιπαραθετικό προς την προεδρική εισήγηση ήταν το κείμενο έξι μελών της Πολιτικής Γραμματείας (Πολάκης, Παππάς, Δούρου, Αλεξιάδης, Καρυστινάκη, Παναγιωτόπουλος), μέσω του οποίου ζητούσαν «στρογγυλό τραπέζι συντεταγμένων δυνάμεων» και άμεση επαφή «με τον Νίκο Κοτζιά, τη Λούκα Κατσέλη, τον Αλέξη Τσίπρα, τη Νέα Αριστερά και στελέχη που συμπορεύτηκαν μαζί μας στη διακυβέρνηση 2015-2019» (σ.σ. με τη σειρά αυτή).
Μέσω του κειμένου αυτού πάντως, ο Π. Πολάκης πέτυχε και μια διαδικαστική νίκη, αφού επέβαλε εν τοις πράγματι την ιδιότητα του μέλους της Π.Γ. Ιδιότητα την οποία σύμφωνα με την ηγεσία του κόμματος είχε απολέσει μετά τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Περισσότερο ή λιγότερο, ο Σ. Φάμελλος κέρδισε εν τέλει την πλειοψηφία και μολονότι δεν υπήρξε… συμφωνία ως προς τα ποσοστά κάθε «στρατοπέδου», διευκρινίζεται πως δεν υπήρξε ονομαστική ψηφοφορία. Η λεγόμενη αντιπολίτευση σημειώνει πάντως ότι κέρδισε συμμαχίες.
Με το τέλος της συνεδρίασης, ο Παύλος Πολάκης προειδοποιούσε ότι «ο αγώνας συνεχίζεται», επίσης ότι «δεν θα αφήσουν το “μαγαζί” να κλείσει». Αν με τη φράση του αυτή ο βουλευτής Χανίων παρέπεμπε σε δεύτερο (φθινοπωρινό) γύρο -όταν, όμως, το κόμμα ίσως και να έχει… αδειάσει- μέλλει να φανεί.
Από σήμερα
Σε κάθε περίπτωση, η λεγόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση δεν πάει… διακοπές, καθώς από σήμερα κιόλας αναμένεται να συνεχίσει την πίεσή της προς την Κουμουνδούρου (μέσω τηλεοπτικών συνεντεύξεων), με στόχο να ξεκαθαρίσει τη σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα. Σύμφωνα με συνομιλητές του Νίκου Παππά, δύο είναι οι καθαρές λύσεις στο εξής: είτε η συντεταγμένη συνεργασία με οδικό χάρτη όλα όσα περιέγραφε η τροπολογία των έξι μελών της Πολιτικής Γραμματείας είτε η κατά μόνας προσχώρηση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΛΑΣ.
Στην πιο συναισθηματική αντίδραση της ημέρας, η Ρένα Δούρου διαμαρτυρήθηκε απευθυνόμενη στην ηγεσία του κόμματος ότι «μας πετάτε στα σκυλιά και δεν μας πρέπει» – και ενδεχομένως να έχει την ευκαιρία να αποσαφηνίσει σε δεύτερο χρόνο ποια είναι τα «σκυλιά».
Σκληρή επίθεση εξαπέλυε, την ίδια ώρα, ο Τρύφωνας Αλεξιάδης, που υποστήριξε ότι στις τελευταίες προεδρικές εκλογές «η Αμαλίας στήριξε καθαρά τον Φάμελλο. Τώρα καταλαβαίνουμε το γιατί. Ας αφήσουν τις δικαιολογίες ότι δεν ανακατεύονται σε άλλα κόμματα. Ανακατεύονται και, δυστυχώς, όχι με τη λογική να ενισχύσουμε την Αριστερά».
Ας σημειωθεί ότι η εσωκομματική αντιπολίτευση απέφυγε να καταθέσει πρόταση μομφής είτε κατά του προέδρου είτε κατά της αν. γραμματέως Αναστασίας Σαπουνά, αφού εκτίμησε -όπως εξηγούσαν αργότερα στελέχη της- ότι μέσω των τροπολογιών θα μπορούσε να σπάσει την πλειοψηφία. Δεν τα κατάφερε ωστόσο.
Σε κάθε περίπτωση, ο Σ. Φάμελλος έχει εμφανώς κατεβάσει ταχύτητες σε περιοδείες, κοινοβουλευτικές ομιλίες κ.ο.κ., έλεγαν στελέχη του κόμματος. Και κλείνουμε όπως ξεκινήσαμε: δηλωτικό του προβληματισμού για το (άμεσο) μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και το γεγονός ότι δεν υπήρξε συζήτηση και μετά κάλπη για την εκλογή νέου γραμματέα-αν. γραμματέα. Ισως να μη χρειάζεται, μπορεί να σκέφτηκαν κάποιοι…
