Είκοσι έξι του μηνός σήμερα, μέρα Τρίτη
κι ανακοινώσεις καρτερώ για κόμμα «καταλύτη»!
Τα χρώματα τα μάθαμε, είναι της Barcelona,
να δούμε τώρα πώς θα λεν το κόμμα του αιώνα…
Η «Ελπίδα» προηγήθηκε κι ακόμα περιμένω
να δω τον Τσίπρα δεύτερο και καταϊδρωμένο
Τόσους μήνες μας γκάστρωσε κι αυτός με την «Ιθάκη»
και σαν να παρατράβηξε το coming back λιγάκι
Φιέστες και μεγαλόσχημες, ωιμέ, κοινοτοπίες,
μοιάζουν τα νέα κόμματα με γελοιογραφίες
Φαγάκια ελαφρώς τουρλού και ξαναζεσταμένα
σαν να ’ν’ απ’ άλλη εποχή, αλίμονο, βγαλμένα
Κι έτσι ο ψηφοφόρος μας τα ’χει ελαφρώς χαμένα
και μένει, αναπόφευκτα, πιστός εις τον «κανένα»
Ο κόσμος κατά τα λοιπά προσμένει μ’ αγωνία
να δει αν θα υπογραφεί του Τραμπ η συμφωνία
Μας λεν πως είμαστε κοντά, μ’ αγκάθια παραμένουν
και οι τιμές στις αγορές ανεβοκατεβαίνουν
Αν υπογράψουν, όλοι μας θα ανακουφιστούμε
καθώς το πορτοφόλι μας πρωτίστως θα σκεφτούμε
Και ο λαός, φευ, του Ιράν σ’ αυτή την ιστορία;
Ποιος χέστηκε αν θ’ απαλλαγεί από την τυραννία…
Μες στα θολά αυτά νερά, δεν είναι γι’ απορία
που ξάφνου επικράτησε, πριν μέρες, δυσοσμία
Ματαίως οι επιστήμονες ψάχνουν τι τη γεννάει:
είναι ο κόσμος μας, παιδιά, που ζέχνει και βρομάει…
