Μάγια Γουίντ: Η Εβραία ακαδημαϊκός αποκαλύπτει τον ρόλο των ισραηλινών πανεπιστημίων στην ενίσχυση της γενοκτονίας

Οταν η Μάγια Γουίντ, Ισραηλινή Εβραία, γνώρισε για πρώτη φορά Παλαιστίνιο στα 15 της, άλλαξε η κοσμοαντίληψή της. Στρατεύτηκε πολύ νέα σε αυτό που αποκαλεί «ακτιβισμό κατά του ισραηλινού αποικιακού σχεδίου». Γι’ αυτό και το 2008 αρνήθηκε να κάνει τη στρατιωτική της θητεία για να μην αποτελέσει έστω κι έναν ελάχιστο κρίκο στην αλυσίδα της καταστολής. Η απόφασή της της στοίχισε 40 ημέρες φυλακή και την οδήγησε να αρχίσει «μια νέα ζωή βασισμένη στην αλήθεια».

Μια αλήθεια που με επίκεντρο τη μάχη για μια ελεύθερη Παλαιστίνη, η εγκατεστημένη στις ΗΠΑ ανθρωπολόγος και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης έκανε στάση ζωής. Εχει ειδικευτεί στη μελέτη του μιλιταρισμού, των εποικισμών και στον ρόλο της ανώτατης εκπαίδευσης στο Ισραήλ, αποκαλύπτοντας τους «πολλαπλούς δεσμούς των ισραηλινών πανεπιστημίων με τους μηχανισμούς βίας του Κράτους του Ισραήλ», όπως έλεγε σε συνέντευξή της στην εφημερίδα El Diario, με αφορμή την κυκλοφορία στην Ισπανία του βιβλίου της «Πύργοι από ελεφαντόδοντο και ατσάλι: πώς τα ισραηλινά πανεπιστήμια αρνούνται την ελευθερία της Παλαιστίνης».

Ανάγκη για μποϊκοτάζ

Βασισμένο σε εθνογραφική και αρχειακή έρευνα, καταγράφει πώς τα «ισραηλινά πανεπιστήμια εμπλέκονται με τον στρατιωτικό μηχανισμό ασφάλειας του κράτους, συμβάλλοντας στην κατοχή και την καταστολή των Παλαιστινίων, παρέχοντας έρευνα, εκπαίδευση και υποδομές για στρατιωτικές επιχειρήσεις και καταστέλλοντας την παλαιστινιακή ακαδημαϊκή ζωή και τις διαφορετικές απόψεις». Στην πραγματικότητα αποτελεί μια τεκμηριωμένη αμφισβήτηση του μύθου του ισραηλινού ακαδημαϊκού χώρου ως φιλελεύθερου προμαχώνα ελεύθερης έρευνας και ανοίγει με επιχειρήματα τη συζήτηση για το ακαδημαϊκό μποϊκοτάζ στο Ισραήλ.

Οπως εξηγεί, υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους τα πανεπιστήμια συνεργάζονται με την «αποικιοκρατία των εποικισμών» και το απαρτχάιντ. Πρώτα γιατί «όπου κι αν χτίζονται, είτε είναι το Πανεπιστήμιο της Χάιφα στη Γαλιλαία είτε το Μπεν Γκουριόν στο Νάκαμπ ή το Αριέλ στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη, αυτά τα πανεπιστήμια χρησιμεύουν ως πυλώνας ενός δημογραφικού μηχανισμού για τη συρρίκνωση των παλαιστινιακών εδαφών και ιδιοκτησιών και την ταυτόχρονη επέκταση των εποικισμών και του εβραϊκού πληθυσμού στην ιστορική Παλαιστίνη».

«Σήμερα, ύστερα από 31 μήνες ισραηλινών επιθέσεων ξετυλίγεται ένα συστηματικό σχέδιο ολοκληρωτικής διάλυσης της παλαιστινιακής παιδείας»

Επειτα, όπως επισημαίνει, γιατί για να διατηρήσεις επί δεκαετίες το καθεστώς απαρτχάιντ χρειάζονται εξειδικευμένες γνώσεις: έτσι τα πανεπιστήμια γίνονται θεμελιώδεις χώροι σε αυτή την κατεύθυνση. Επιστημονικοί κλάδοι όπως η μηχανική, η νομική, η εγκληματολογία, η αρχαιολογία και οι Μεσανατολικές Σπουδές χρησιμοποιούνται στην υπηρεσία της αποικιακής κυριαρχίας.

Το σημαντικότερο, τονίζει η ερευνήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, είναι ότι εξυπηρετούν άμεσα τον στρατό και τη στρατιωτική βιομηχανία, γιατί σήμερα τα πανεπιστήμια εξακολουθούν να προσφέρουν τα εργαστήριά τους για να στηρίζουν την ανάπτυξη και παραγωγή όπλων και στρατιωτικών τεχνολογιών που στοχεύουν στη καταστολή των Παλαιστινίων. Προσφέρουν επίσης εξειδικευμένα προγράμματα κατάρτισης ειδικά σχεδιασμένα για πράκτορες του Shin Bet (υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας), αστυνομικούς, στρατιώτες, «όλους αυτούς δηλαδή που εφαρμόζουν την ισραηλινή αποικιακή βία».

Κυβερνοπόλεμος

Ως παράδειγμα αναφέρει ένα πρόγραμμα του Τμήματος Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών του Εβραϊκού Πανεπιστημίου για την εκπαίδευση στρατιωτών στην αραβική γλώσσα, του οποίου πολλοί απόφοιτοι είναι μέλη της Μονάδας 8200 (βασικής μονάδας πληροφοριών και κυβερνοπολέμου του στρατού): αυτής που στη διάρκεια της γενοκτονίας συνέβαλε στον σχεδιασμό των αποκαλούμενων «τραπεζών στόχων» στη Γάζα, δηλαδή στόχων για άμεσες δολοφονίες.

Ολα αυτά πρέπει κανείς να τα δει στο πραγματικό τους πλαίσιο, γιατί «αυτή τη στιγμή Παλαιστίνιοι φοιτητές και ακαδημαϊκοί βασανίζονται και κρατούνται σε ισραηλινές φυλακές». Υπάρχει μια γενοκτονία σε εξέλιξη στην Παλαιστίνη, που παίρνει πολλές τραγικές μορφές, ώστε μόνο νεολογισμοί μπορούν να τις αποδώσουν με κάποιο τρόπο. Στην εκπαίδευση, αυτό που συμβαίνει είναι «scholasticide» (σχολειοκτονία ή εκπαιδευσιοκτονία), ένας όρος που εισήγαγε το 2009 η Παλαιστίνια ακαδημαϊκός της Οξφόρδης Κάρμα Ναμπούλσι για να περιγράψει τη συστηματική καταστροφή της εκπαιδευτικής υποδομής των Παλαιστινίων από το Ισραήλ.

Σήμερα, ύστερα από 31 μήνες ισραηλινών επιθέσεων ξετυλίγεται ένα συστηματικό σχέδιο ολοκληρωτικής διάλυσης της παλαιστινιακής παιδείας: έχουν δολοφονηθεί πρυτάνεις, καθηγητές και χιλιάδες Παλαιστίνιοι φοιτητές, έχουν συλληφθεί και διωχθεί εκπαιδευτικοί, ακαδημαϊκοί, μαθητές, έχουν βομβαρδιστεί σχολεία και όλες οι πανεπιστημιουπόλεις στη Γάζα έχουν καταστραφεί, υπονομεύοντας έτσι το δικαίωμα στη μόρφωση ολόκληρων γενιών Παλαιστινίων.

«Το να μην αναγνωρίζουν τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια αυτή την πραγματικότητα αλλά και τον ρόλο των ισραηλινών ακαδημαϊκών θεσμών σ’ αυτήν, σταματώντας κάθε συνεργασία μαζί τους και παύοντας να τα χρηματοδοτούν και να τα νομιμοποιούν, τα καθιστά συνυπεύθυνα και συνένοχα», τονίζει η Εβραία ακαδημαϊκός, αγνοώντας απειλές και πιέσεις: «Οποιαδήποτε απειλή ή πίεση που μπορεί να έχω δεχθεί, δεν είναι σημαντική μπροστά σε όλα αυτά… Γιατί, σε σύγκριση με τη γενναιότητα και τόλμη των Παλαιστίνιων συναδέλφων μου -που αντιστέκονται καθημερινά και συνεχίζουν τη δουλειά τους στην εκπαίδευση παρά τους βομβαρδισμούς, την πείνα, τα βασανιστήρια, τις απαγωγές-, όλοι μας πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα».