Είναι κοινό μυστικό ότι το Ισραήλ έχει κατασκευάσει από χρόνια, κατασκευάζει και σήμερα, και κατέχει δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες πυρηνικά όπλα. Αρνείται μάλιστα επιδεικτικά τον σχετικό έλεγχο από τη Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, την οποία δέχεται το Ιράν. Αυτό δεν εμποδίζει τον Νετανιάχου να δηλώνει, εν μέσω διαπραγματεύσεων που ο κόσμος παρακολουθεί με αγωνία, ότι ο πόλεμος θα συνεχιστεί μέχρις ότου το Ιράν παραδώσει το ουράνιο, που υποτίθεται ότι χρησιμοποιεί για να αποκτήσει πυρηνικά. Η χώρα του, λέει, θέλει να προστατεύσει τον εαυτό της από τα πυρηνικά που το Ιράν ΔΕΝ έχει.
Το Ισραήλ συνεχίζει αυτή τη στιγμή την παράνομη εισβολή στον Λίβανο παραβιάζοντας την εκεχειρία. Κατέχει, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της ρημαγμένης αυτής χώρας, 68 χωριά, έχει δολοφονήσει χιλιάδες αμάχους και δημιουργεί εκεί μια νέα Γάζα. Ενώ δεν υπάρχει γειτονική αραβική χώρα στην οποία να μην έχει εισβάλει, με ανυπολόγιστες συνέπειες, και είναι παροιμιώδης η περιφρόνησή του για τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις του ΟΗΕ που καταδικάζουν τη στάση του. Κι όλα αυτά τη στιγμή που «κράτος-τρομοκράτης» έχει βαφτιστεί το Ιράν, που δεν έχει επιτεθεί ποτέ και σε κανέναν.
Το Ισραήλ αφανίζει τη Γάζα αδιαφορώντας για τις τρομακτικές απώλειες αμάχων, ανάμεσά τους και δεκάδες χιλιάδες παιδιά. Εχει μετατρέψει τις γειτονικές αραβικές χώρες σε πεδίο βολής. Συμπράττει στην επίθεση στο Ιράν. Διαπράττει καθημερινά αγριότητες στη Δυτική Οχθη, ιδρύει οικισμούς σε εδάφη που δεν του ανήκουν, δολοφονεί ανθρώπους σε ξένες πρωτεύουσες. Τι λέει η ισραηλινή προπαγάνδα για όλα αυτά; Οτι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να καταστρέφει πρώτο όσους ζητούν την καταστροφή του. Αυτό, την ίδια στιγμή που ισοπεδώνει ακόμα και την ιδέα παλαιστινιακού κράτους.
Οι πάντες ξέρουν πια τα πάντα, αλλά αν κάτι δείχνει το μέγεθος της υποκρισίας που διακατέχει τη λεγόμενη παγκόσμια κοινότητα, είναι η στάση της απέναντι στην αλυσίδα της καταστροφής και της παραβίασης κάθε διεθνούς κανόνα δικαίου από το Ισραήλ. Με πρώτες τις ΗΠΑ, και με ελάχιστες εξαιρέσεις, η δημοκρατική μας Δύση μπορεί να κλείνει με άνεση τα μάτια μπροστά στα εγκλήματα του Ισραήλ, να συμπράττει μάλιστα σε όσα αυτό διαπράττει, να συνδιαλέγεται με έναν εγκληματία πολέμου, όπως ο Νετανιάχου. Και να καταγγέλλει το Ιράν ως απειλή για τους γείτονές του και την ειρήνη στην περιοχή!
Τι καλό μπορεί να βγει από αυτήν την κατάσταση; Το ίδιο το Ισραήλ, δημιουργώντας εκατομμύρια φανατικούς εχθρούς στη γειτονιά του, αλλά και σε όλο τον κόσμο, τι μπορεί να περιμένει; Οι νέοι άνθρωποι, που ασκούνται στη σκοποβολή πάνω σε παιδικά σώματα, τι μέλλον θα χτίσουν στη χώρα τους; Ως πότε τα κράτη γύρω από το Ισραήλ θα σβήνονται από τον παγκόσμιο χάρτη με τη χρήση «φιλελεύθερων» όπλων; Δεν πρόκειται φυσικά να υπάρξουν απαντήσεις από όσους «καίγονται» για τις τιμές του πετρελαίου περισσότερο απ’ ό,τι για τις ζωές των παιδιών. Μπορούμε τουλάχιστον εμείς να μη δεχόμαστε τη φρίκη ως κανονικότητα;
