Ιδανικός προορισμός την άνοιξη

Οι Σπέτσες δεν είναι ένας άγνωστος προορισμός προς ανακάλυψη. Εδώ και δεκαετίες παραμένουν σταθερά στο προσκήνιο του ελληνικού τουρισμού, με τη δική τους διακριτική κοσμοπολίτικη ταυτότητα. Την άνοιξη όμως, πριν από την ένταση της θερινής περιόδου, ο τόπος αποκαλύπτει μια πιο ήσυχη και ανθρώπινη κλίμακα. Οι λουλουδιασμένοι αγροί, το πευκοδάσος που φτάνει μέχρι τη θάλασσα, τα ασβεστωμένα σοκάκια και η ακόμη χαμηλή κίνηση στους δρόμους συνθέτουν ένα τοπίο που ευνοεί τις αργές διαδρομές και την ουσιαστική ξεκούραση. Ενα ανοιξιάτικο Σαββατοκύριακο εδώ δεν χρειάζεται πρόγραμμα: λίγες μεγάλες βόλτες στην προκυμαία, στάση για καφέ στην Ντάπια, περπάτημα ή ποδήλατο προς τις εξοχές και, στο τέλος της ημέρας, ένα τραπέζι δίπλα στη θάλασσα. Περισσότερο από προορισμός «διακοπών», το νησί αυτή την εποχή μοιάζει με μια μικρή, κοντινή απόδραση από τον θόρυβο της πόλης – ας μην ξεχνάμε ότι εδώ κυκλοφορούν ελάχιστα αυτοκίνητα.

Βέβαια, δύο ημέρες δεν είναι αρκετές για να ανακαλύψει κανείς σε βάθος τον τόπο. Στο κείμενο που ακολουθεί, επιλέγουμε ορισμένες στάσεις, διαδρομές και εμπειρίες που ταιριάζουν σε μια ανοιξιάτικη επίσκεψη στις Σπέτσες.

Στην Ντάπια για καφέ και βόλτα μέχρι το Παλιό Λιμάνι

Σημείο αναφοράς στο νησί είναι το μικρό λιμάνι, η πασίγνωστη Ντάπια, δηλαδή ο οχυρωμένος προμαχώνας που με τα κανόνια του κάποτε προστάτευε τη θαλασσινή πόλη.

Στην πλατεία του Ποσειδωνίου, όπου βρίσκεται το ορειχάλκινο άγαλμα της Μπουμπουλίνας, χτυπά η τουριστική καρδιά του νησιού, καθώς ολόγυρα λειτουργούν δεκάδες καφέ, εστιατόρια και μαγαζιά τουριστικών υπηρεσιών. Εδώ δίνονται τα περισσότερα ραντεβού και κανονίζονται μικρές και μεγάλες υποθέσεις της καθημερινότητας.

Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ο Πύργος του Ρολογιού, που χτίστηκε το 1915 και αποτελεί επίσης ένα από τα τοπόσημα του νησιού. Στη συνέχεια μπορείτε εύκολα να ανηφορίσετε ώς το Καστέλι, όπου βρισκόταν ο μεσαιωνικός οικισμός, αλλά και να πάτε ώς την ιστορική εκκλησία της Αγίας Τριάδας, με την εξαιρετική θέα στο στενό πέρασμα που χωρίζει το νησί από τον υπόλοιπο κορμό της Πελοποννήσου.

Η πιο γνωστή βόλτα γίνεται από την Ντάπια προς τον όρμο της Μπάλτιζας, όπου αναπτύσσεται το Παλιό Λιμάνι και βρίσκονται τα παραδοσιακά καρνάγια. Στον όρμο αυτόν αράζουν τα παραδοσιακά σπετσιώτικα καΐκια αλλά και τα πολυτελή κότερα όσων διατηρούν βίλες στο νησί. Γύρω από το Παλιό Λιμάνι υπάρχουν ψαροταβέρνες και καφέ που απλώνουν τα τραπέζια τους στις προβλήτες ή σε υπερυψωμένες αυλές και κυρίως το καλοκαίρι συγκεντρώνουν πολύ κόσμο. Ακόμα και εκτός σεζόν, όμως, η περιοχή δεν μπορεί να αγνοηθεί, γι’ αυτό επιβάλλεται -ιδίως αυτή την εποχή- μια βόλτα ώς την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με το περίτεχνο βοτσαλωτό προαύλιο που δεσπόζει πάνω από το Παλιό Λιμάνι. Αν έχετε χρόνο, αξίζει να συνεχίσετε τον περίπατο από τα καρνάγια μέχρι το Φανάρι, που δεσπόζει στην άκρη της πευκόφυτης χερσονήσου.

Σεργιάνι στις γειτονιές ώς τον Αγιο Νικόλαο

Με αφετηρία και πάλι την Ντάπια, αξίζει να ξεκινήσετε μια χαλαρή περιήγηση στα ενδότερα του παραδοσιακού οικισμού για να δείτε κάποια από τα εντυπωσιακά κτίρια που χαρακτηρίζουν την αρχιτεκτονική του νησιού.

Ανάμεσα σε αυτά είναι το κτίριο του Δημαρχείου ή «Καγκελαρία», όπως το λένε οι ντόπιοι, ονομασία που χρησιμοποιούνταν ήδη από την εποχή της Επανάστασης. Ξεχωρίζει επίσης το συγκρότημα της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής, που λειτούργησε από το 1927 έως το 1983.

Ενα από τα πιο χαρακτηριστικά αρχοντικά, που έχει αναγνωριστεί ως «Εργο Τέχνης και Ιστορικό Μνημείο», είναι αυτό του ευεργέτη Σωτήριου Ανάργυρου. Ξεχωρίζει για τις αρχιτεκτονικές επιρροές από αραβικά και βενετικά πρότυπα και αναγνωρίζεται από την επιβλητική είσοδο, όπου δεσπόζουν δύο αιγυπτιακές Σφίγγες. Σήμερα στεγάζει το Πνευματικό Κέντρο Σπετσών. Δεν είναι όμως μόνο τα αρχοντικά που εντυπωσιάζουν, αλλά και τα δεκάδες μικρά χαρούμενα σπίτια, με τις πολύχρωμες πόρτες και τις καταπράσινες αυλές, όπου ξεχειλίζουν οι γλάστρες με λουλούδια.

Ξεκινώντας από την Ντάπια με κατεύθυνση νότια, ακολουθείτε τον παραλιακό, πολυσύχναστο δρόμο που οδηγεί προς το Παλιό Λιμάνι. Στη διαδρομή θα περάσετε τη μικρή παραλία του Αγίου Μάμα και θα δείτε μερικά από τα πιο φωτογραφημένα αρχοντικά καπεταναίων και εφοπλιστών, που χτίστηκαν τον 18ο και τον 19ο αιώνα, τότε που ο τόπος αποτελούσε ισχυρή ναυτική δύναμη. Το υπέροχο αυτό σκηνικό έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές ως φόντο σε γνωστές ελληνικές ταινίες.

Οι Σπέτσες της Ιστορίας και του πολιτισμού

Στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται και το αρχοντικό της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, της καπετάνισσας του 1821, που σήμερα λειτουργεί ως μουσείο. Αξίζει επίσης να επισκεφθείτε το Μουσείο Σπετσών, που στεγάζεται στο εντυπωσιακό αρχοντικό του Χατζηγιάννη Μέξη, το οποίο χτίστηκε μεταξύ 1795 και 1798. Εκεί, ανάμεσα στα διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, θα δείτε και μερικά από τα ομορφότερα αυθεντικά ξύλινα ακρόπρωρα, που πριν από 200-300 χρόνια στόλιζαν τις πλώρες των σπετσιώτικων καραβιών.

Σε μικρή απόσταση από το λιμάνι της Ντάπιας βρίσκεται και το περίφημο ξενοδοχείο «Ποσειδώνιο», που χτίστηκε το 1911. Το πανέμορφο κτίσμα, με το ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό στιλ που θυμίζει αντίστοιχα κτίρια των ακτών της Αγγλίας ή της Κυανής Ακτής, ήταν από τα πρώτα ξενοδοχεία της Ελλάδας που διέθετε ατομικά λουτρά με ζεστό νερό και δωμάτια με ηλεκτρικό ρεύμα, φιλοξενώντας επί δεκαετίες πολιτικούς, βασιλείς και καλλιτέχνες. Σήμερα, πλήρως ανακαινισμένο, εξακολουθεί να λειτουργεί αποτελώντας ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ιστορικά και εμβληματικά κτίρια του νησιού.

Εξερευνώντας το νησί

Οι ακτές των Σπετσών είναι πολυσχιδείς και καταπράσινες, με μικρούς όρμους και κρυφές γωνιές που αξίζει να ανακαλύψει κανείς. Η εξερεύνηση μπορεί να γίνει είτε με τα πόδια, ακολουθώντας τα μονοπάτια, είτε από τη θάλασσα νοικιάζοντας ένα μικρό σκάφος με εξωλέμβια. Στη βόρεια πλευρά του νησιού, στον κάβο Φώκια, ξεχωρίζουν η σπηλιά της Ζαΐρας, η νησίδα Πετροκάραβο και οι δίδυμες παραλίες της Ζωγεριάς, από τα πιο ήσυχα και όμορφα σημεία των Σπετσών. Στο εσωτερικό απλώνεται ένα εκτεταμένο πευκοδάσος, παρότι σε αρκετά σημεία παραμένουν ορατά τα ίχνη από παλαιότερες πυρκαγιές που έχουν επηρεάσει το φυσικό τοπίο.

Παρ’ όλα αυτά, η ενδοχώρα διατηρεί τη γοητεία της και προσφέρεται για εξερεύνηση με ποδήλατο ή πεζοπορία. Στο νησί έχουν σηματοδοτηθεί τουλάχιστον 19 πεζοπορικές διαδρομές, συνολικού μήκους 65 χιλιομέτρων. Με έναν καλό χάρτη ή ακολουθώντας κάποια από τις διαδρομές που έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο, μπορείτε να πραγματοποιήσετε θαυμάσιες περιπατητικές διαδρομές, διάρκειας από 45 λεπτά, που θα σας μείνουν αξέχαστες. Αξίζει επίσης να ανηφορίσετε για περίπου 2,5 χιλιόμετρα μέχρι το κατάφυτο ύψωμα όπου βρίσκεται το σημείο «Συνάντηση Κυνηγών», για να απολαύσετε την πανοραμική θέα σε ολόκληρο το νησί και προς τις δύο πλευρές του περάσματος.

Εμπειρία η περιήγηση με άμαξα

Καθώς στο νησί δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα (υπάρχουν όμως πολλά και θορυβώδη δίκυκλα), οι μετακινήσεις των επισκεπτών γίνονται με τα πόδια. Ενας πολύ ενδιαφέρων και σαφώς πιο ξεκούραστος τρόπος είναι να πάρετε κάποια από τις ιππήλατες άμαξες που σταθμεύουν στην Ντάπια και να κάνετε μια μεγάλη βόλτα σε όλη τη βόρεια παραλιακή διαδρομή. Στη διάρκεια της διαδρομής οι αμαξάδες αναλαμβάνουν συχνά και καθήκοντα ξεναγού. Αυτή είναι μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσετε.

viewsofgreece.com