Οταν είσαι βουλευτής κόμματος εξουσίας που είναι και αρχηγικό (αυτά συνήθως πάνε μαζί) συχνά καλείσαι να αναμετρηθείς με ένα πολύ σοβαρό δίλημμα. Ας πούμε ότι η προσωπική άποψή σου και η γραμμή του αρχηγού είναι σε διαφορετικό μήκος κύματος, τι κάνεις;
Ακολουθείς τη συνείδησή σου που σου λέει να εκφράσεις τη διαφωνία σου ή υποκλίνεσαι στη θέση του προέδρου και συνεχίζεις; Ξέρεις ότι τη συνείδησή σου μπορείς να τη φασκιώσεις. Αν επιμένει να σε ταλαιπωρεί τα βράδια και να μη σ’ αφήνει να κοιμάσαι υπάρχουν και τα ειδικά χάπια. Τα παίρνεις, πάντα με συνταγή γιατρού, εν ανάγκη κάνεις και μερικές συνεδρίες ψυχοθεραπείας και η ζωή σου συνεχίζεται. Ξέρεις επίσης ότι θα είναι δύσκολο να διαχειριστείς τον θυμό του αρχηγού σου. Ενδεχομένως να σε τιμωρήσει αυστηρά για να μη γίνεις το κακό παράδειγμα. Στην περίπτωση αυτή κινδυνεύει η πολιτική καριέρα σου. Οπότε για το καλό της παράταξης, για την ενότητα του κόμματος και για να συνεχίσει ο αρχηγός να κρατάει το τιμόνι της χώρας στα χέρια του αποφασίζεις να μετατραπείς σε πειθήνιο όργανό του. Τα περί όρκου στο Σύνταγμα και περί ελεύθερης βούλησης είναι λόγια για να τα σερβίρεις στους ψηφοφόρους σου.
Ολα αυτά γιατί; Ακούγαμε το προηγούμενο διάστημα ότι στην ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας θα υπάρχουν μπόλικες διαρροές. Μερικοί, οι πιο τολμηροί, το είχαν πει και δημοσίως ότι θα διαφοροποιηθούν. Το αποτέλεσμα; Οι περισσότεροι υπαναχώρησαν, υπέκυψαν, συμπεριφέρθηκαν σαν κότες λειράτες. Πρυτάνευσε η άποψη ότι δεν πρέπει να κλονίσουμε τη συνοχή της κυβέρνησης (κλονισμένη είναι έτσι κι αλλιώς) και να βλάψουμε το κύρος του επικεφαλής (δεν είναι και στα καλύτερα του) τώρα που οι επιδόσεις μας στα γκάλοπ είναι κακές.
Ο φόβος λειτούργησε ανασταλτικά. Να περιμένουμε κάποια διαφορετική στάση στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 30 Απριλίου; Θα βρεθούν εκείνοι και εκείνες που θα αποφασίσουν να πουν φωναχτά όσα λένε στις ιδιωτικές συζητήσεις τους; Θα ξεκινήσει μια διαδικασία αναβάθμισης του βουλευτή, να φύγει δηλαδή από τον ρόλο του χειροκροτητή των ομιλιών του πρωθυπουργού και αυτού που σηκώνει το χεράκι του και ψηφίζει τα πάντα στη Βουλή;
Αν, για παράδειγμα, οι βουλευτές πουν στη συνεδρίαση ό,τι λένε στις προσωπικές επαφές τους και στις συνομιλίες τους με δημοσιογράφους (εμπιστευτικά), ο αρχηγός του καθεστώτος και οι αυλοκόλακες που τον πλαισιώνουν θα βγουν από τον κύκλο της αλαζονείας όπου έχουν βυθιστεί και οι διαφωνούντες δεν πρόκειται να υποστούν συνέπειες γιατί καταθέτουν τις αντιρρήσεις τους εντός των οργάνων. Αν όμως συνεχίσουν να ποιούνται την νήσσαν, το κόστος δεν θα το πληρώσουν μόνον οι γραφειοκράτες του κόμματος και οι γελωτοποιοί του παλατιού, αλλά και οι ίδιοι. Και ενδεχομένως αυτοί να το πληρώσουν πιο ακριβά, γιατί οι άλλοι κάπου θα βρουν να χωθούν. Είναι μαέστροι στις μεταμφιέσεις.
Ανάγωγα
Τον κατηγόρησαν για τρομοκρατία για ένα μερικό αποτύπωμα σε κινητό αντικείμενο (σακούλα). Τον προφυλάκισαν. Για την αντίληψη των διωκτικών αρχών (αστυνομία, ανακριτές, εισαγγελείς) μια φορά ύποπτος πάντα ύποπτος, μια φορά κατηγορούμενος πάντα κατηγορούμενος. Εκατσε στη φυλακή 17 μήνες. Αθωώθηκε. Ο λόγος για τον Νίκο Ρωμανό. Θα δώσει λόγο κάποιος γι’ αυτούς τους 17 μήνες;
