Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η επιτυχημένη σύμπραξη με το industrial techno των ΝΙΝ να δένει απόλυτα με το electroclash των Boys Noize στο άλμπουμ «Nine Inch Noize», το πέμπτο άλμπουμ των Blazin’ Quartet, το άλμπουμ των Misty Route «Ethos» και η πρόσφατη κυκλοφορία ενός δίσκου minimal, αλλά και πολυσυλλεκτικού από το σχήμα από την Αθήνα, Καθαρός Χαλκός.

NINE INCH NOIZE
NINE INCH NOIZE
The Null Corporation / Boysnoize Records
★★★☆☆

Δισκοκριτική: Nine Inch Noize, Blazin’ Quartet, Misty Route, Καθαρός Χαλκός

Το «Nine Inch Noize» αποτελεί μια σύμπραξη για συναυλίες -έπαιξαν στο Coachella- η οποία τελικά εξελίχθηκε και σε άλμπουμ (μπορεί να συνέβη και με αντίστροφη φορά). Μια σύμπραξη του σπουδαίου αμερικανικού industrial συγκροτήματος Nine Inch Nails (των Trent Reznor και Atticus Ross) και του Γερμανο-ιρακινού μουσικού της ηλεκτρονικής σκηνής Alexander Ridha, που είναι γνωστός στο χώρο του EDM με το όνομα Boys Noize. «Nine Inch Noize» λοιπόν με το άλμπουμ να περιέχει μόνο διασκευές και κυρίως διασκευές σε παλιότερα τραγούδια των Nine Inch Nails. Επίσης υπάρχει μία διασκευή στο «Memorabilia» των Soft Cell και μία στο «Parasite» των How to Destroy Angels. Τα κομμάτια παίρνουν νέα μορφή, πολύ πιο speed-άτη θα έλεγα, το industrial techno των ΝΙΝ δένει απόλυτα με το electroclash των Boys Noize.

Τους παρακολουθήσαμε στο Coachella και είδαμε πόσο ταιριάζουν μεταξύ τους και on stage πέραν του στούντιο. Είχαν παίξει ξανά μαζί κάποια σύντομα αποσπάσματα, όταν οι Boys Noize συμμετείχαν ως support στην περιοδεία των Nine Inch Nails. Μου αρέσουν οι νέες εκδοχές των κομματιών γιατί μπαίνει πιο ατόφιο το ηλεκτρονικό στοιχείο και λαμβάνουν μια μορφή περισσότερο club-ίστικη, έτοιμη για dancefloors.

Ακούστε για παράδειγμα πώς το «Parasite» μετατρέπεται σε μια χορευτική καταιγίδα που σε ξεσηκώνει. «Μερικά κομμάτια είναι ηχογραφημένα ζωντανά, μερικά σε στούντιο, ξενοδοχεία, αεροπλάνα κ.λπ.» αποκάλυψε ο Trent Reznor, που τραγουδά στο άλμπουμ μαζί με τη (σύντροφό του) Mariqueen Maandig των How to Destroy Angels.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

SRDJAN IVANOVIC – BLAZIN’ QUARTET
COSMOGONIE
★★★★☆

Δισκοκριτική: Nine Inch Noize, Blazin’ Quartet, Misty Route, Καθαρός Χαλκός

Το πέμπτο άλμπουμ των Blazin’ Quartet (Srdjan Ivanovic – διεύθυνση, συνθέσεις, τύμπανα, Ανδρέας Πολυζωγόπουλος – τρομπέτα, Federico Casagrande – κιθάρα, Mihail Ivanov – κοντραμπάσο) είναι μια σουίτα σχεδιασμένη να ακούγεται ως ενιαίο έργο, που αποτελείται από 13 κομμάτια εμπνευσμένα από την ιστορία της δημιουργίας του κόσμου όπως την αφηγείται η αρχαία ελληνική μυθολογία. Αφήγηση που δομεί ένα βαθιά ανθρωποκεντρικό Σύμπαν όπου τα αρχέγονα στοιχεία -το Χάος, η Νύχτα, η Ημέρα, η Γη κ.ά. που είναι και οι τίτλοι των 13 συνθέσεων- δεν είναι αφηρημένες δυνάμεις, αλλά όντα με ανθρώπινες ιδιότητες.

Οι συνθέσεις τού «Cosmogonie» συνομιλούν μεταξύ τους -καθεμία όμως στέκεται και αυτοτελώς- προσφέροντας τη δυνατότητα της απόλυτης εμβύθισης σ’ ένα πνευματικά υπέροχο μουσικό ταξίδι.

ΔΩΡΑ ΣΕΛΛΑ

MISTY ROUTE
ETHOS
Bitume
★★★☆☆

Δισκοκριτική: Nine Inch Noize, Blazin’ Quartet, Misty Route, Καθαρός Χαλκός

Στο δεύτερο άλμπουμ της η alternative metal μπάντα από την Αθήνα δείχνει την πρόοδό της, καθώς πέντε χρόνια μετά το ντεμπούτο τους επανέρχονται πιο progressive και πιο κατασταλαγμένοι και αυτό φαίνεται σε όλη τη διάρκεια του δίσκου.

Ανάμεσα στα heavy riffs και το εξαιρετικό rhythm section υπάρχει μια υπόκωφη οργή που χτίζεται με ωραίο τρόπο σε κάθε τραγούδι. Οι Misty Route μιλούν για τα σοβαρά προβλήματα της σύγχρονης εποχής: πόλεμος, κοινωνική αδικία, θρησκοληψία, βία. Μια στιβαρή δουλειά που κοιτάει και εκτός των ελληνικών συνόρων.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ

ΚΑΘΑΡΟΣ ΧΑΛΚΟΣ
ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ ΕΙΡΜΟΣ
inner ear
★★★☆☆

Δισκοκριτική: Nine Inch Noize, Blazin’ Quartet, Misty Route, Καθαρός Χαλκός

Το σχήμα από την Αθήνα μόλις κυκλοφόρησε έναν δίσκο minimal, αλλά και πολυσυλλεκτικό, σύγχρονο και με αναφορές σε πιο «πρωτόγονα» συναισθήματα. Οι Καθαρός Χαλκός βάζουν στο mix του πειραματισμού λαούτο, σαξόφωνο, κρουστά, πλήκτρα και περίεργα φωνητικά (που θα μπορούσαν να είναι καλύτερα, αλλά έχουν χαρακτήρα) και μας προσφέρουν δύο συνθέσεις μεγάλες σε διάρκεια, αλλά και αλληλοσυνδεόμενες. Σε αυτές κυριαρχεί η τελετουργική ατμόσφαιρα που μας φέρνει στο μυαλό παγανιστικές, σαμανικού τύπου, στιγμές, οι οποίες ωθούν τον ακροατή στο να «χάνεται» μέσα τους.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ