Περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες ζητούν μποϊκοτάζ του διαγωνισμού της Eurovision, αυξάνοντας την πίεση προς την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) για τον αποκλεισμό του Ισραήλ.
Ειδικότερα, η πρωτοβουλία του κινήματος No Music For Genocide έρχεται λίγες εβδομάδες πριν τον φετινό διαγωνισμό και επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τον ρόλο της Eurovision σε διεθνείς πολιτικές κρίσεις. Στην ανοιχτή επιστολή, οι υπογράφοντες καταγγέλλουν ότι ο θεσμός χρησιμοποιείται για να «ξεπλύνει» την πολιτική του Ισραήλ, κάνοντας λόγο για γενοκτονία, πολιορκία και κατοχή.
«Όπως οι καλλιτέχνες στάθηκαν απέναντι στην καταπίεση στη Νότια Αφρική, έτσι στεκόμαστε και τώρα»
Μεταξύ των υποστηρικτών βρίσκονται σημαντικά ονόματα της διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως οι Massive Attack, Brian Eno και Kneecap, οι οποίοι καλούν σε συντονισμένο μποϊκοτάζ από καλλιτέχνες, ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και κοινό μέχρι να αποκλειστεί ο ισραηλινός φορέας KAN.
Η επιστολή επισημαίνει: «Επαινούμε τις αρχές των αποχωρήσεων από ισπανικούς, ιρλανδικούς, ισλανδικούς, σλοβενικούς και ολλανδικούς φορείς, καθώς και τους καλλιτέχνες που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν. Όπως οι καλλιτέχνες στάθηκαν απέναντι στην καταπίεση στη Νότια Αφρική, έτσι στεκόμαστε και τώρα… Η υποκριτική στάση της EBU απέναντι στα εγκλήματα της Ρωσίας και του Ισραήλ καταρρίπτει τον μύθο της “ουδετερότητας” Το 2022 η Ρωσία αποκλείστηκε γιατί “θα δυσφημούσε τον διαγωνισμό”. Όμως πάνω από 30 μήνες γενοκτονίας στη Γάζα δεν θεωρούνται αρκετοί για την ίδια αντιμετώπιση».
«Η σιωπή είναι συνενοχή, δεν υπάρχει σκηνή για τη γενοκτονία»
Το συγκρότημα Kneecap αναφέρει σχετικά με το μποϊκοτάζ της Eurovision: «Η Ρωσία αποκλείστηκε από τη Eurovision το 2022. Το Ισραήλ σκοτώνει Παλαιστινίους εδώ και δεκαετίες και τώρα διαπράττει γενοκτονία -και για τρίτη συνεχόμενη χρονιά επιστρέφει στη σκηνή. Αυτό δεν είναι ουδετερότητα. Είναι επιλογή. Έχουμε πληρώσει τίμημα επειδή μιλήσαμε -ακυρώσεις συναυλιών, δικαστικές υποθέσεις, απαγορεύσεις εισόδου- και θα το κάναμε ξανά. Η σιωπή είναι συνενοχή. Δεν υπάρχει σκηνή για τη γενοκτονία. Λευτεριά στην Παλαιστίνη».
Παράλληλα, η καμπάνια αποκτά ευρύτερη δυναμική, καθώς συνδέεται με προηγούμενες δράσεις, όπως η απομάκρυνση μουσικού περιεχομένου από πλατφόρμες στο Ισραήλ και η στήριξη από γνωστούς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων η Björk.
Το Ισραήλ, ωστόσο, διατηρεί σταθερή παρουσία στον διαγωνισμό από το 1973, με τέσσερις νίκες, γεγονός που ενισχύει τη σημασία της αντιπαράθεσης γύρω από τη συμμετοχή του.
