Στον φαύλο κύκλο της φαυλότητας

Χωρίς περιστροφές και υπεκφυγές -φράση του Μητσοτάκη- η Ελλάδα έχει καταντήσει στα χέρια του βασίλειο της φαυλότητας. Κατά δωδεκάδες βρίσκονται μπλεγμένοι στο δίχτυ του εισαγγελέα οι φαύλοι. Υπουργοί και βουλευτές, ανεψιοί και άριστοι, διευθυντές και διοικητές τσαλαβουτάνε στη λάσπη σε απευθείας μετάδοση. Και δεν υπάρχει άνθρωπος στην Ελλάδα που να μην καταλαβαίνει, να μην αισθάνεται, να μην αηδιάζει μ’ αυτή την κατάσταση. Εκτός από τον πρωταγωνιστή της, που εξακολουθεί να πιάνεται από τις αναρίθμητες τρίχες της κεφαλής του. Διαχρονικές οι ευθύνες, διακομματικές οι ενοχές, εφτάψυχο το βαθύ κράτος και άλλα εξίσου πλυστικά. Διανθισμένα με μια ανεπαίσθητη δόση αβρής αυτοκριτικής: Αστοχίες!

Και η φαυλότητα δεν έχει να κάνει δυστυχώς μόνο με την ηθική της εξουσίας τους. Παράγει, αναπαράγει και διαχέει σε όλες τις πτυχές του κράτους, αλλά και βαθιά στην κοινωνία και στους θεσμούς της, ένα γενικό και επικίνδυνο ξεχαρβάλωμα. Ηθικό βεβαίως, αλλά και πολιτικό, και οικονομικό. Μια εικόνα γενικευμένης και ασύδοτης ληστείας πόρων και συνειδήσεων, που η λεζάντα της είναι το ψέμα, η απάτη και η διαστρέβλωση. Εν ολίγοις, δεν αφήνουν τίποτε μα τίποτε όρθιο οι αυτουργοί του φαύλου κύκλου της φαυλότητας. Θέλετε να μιλήσουμε για τη Δικαιοσύνη; Για τις ανεξάρτητες αρχές; Για το κράτος δικαίου; Για τη ροή του χρήματος; Για τα pass και τα δισεκατομμύρια σε συμβούλους; Παντού το ξεχαρβάλωμα και η ρεμούλα δίνουν τον τόνο.

Ακόμα χειρότερα και σε αντίθεση με άλλες περιόδους γενικευμένης κρίσης, ο αυτουργός και οι συναυτουργοί αυτής της κατάστασης, που έχει πολλές ομοιότητες με το οργανωμένο έγκλημα, κινούνται σε μια σταθερή γραμμή: Απάντηση στη φαυλότητα με νέα φαυλότητα. Εγκλημα και συγκάλυψη στα Τέμπη. Εγκλημα και συγκάλυψη στις υποκλοπές. Εγκλημα και συγκάλυψη στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και το πιο αποκαλυπτικό και επικίνδυνο απ’ όλα για τις προθέσεις τους και για το πού γράφουν τις αντιδράσεις της κοινωνίας είναι ότι, πολιορκημένοι από σκάνδαλα, δεν διστάζουν να διαπράττουν νέα σκάνδαλα. Συλλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω για το ένα, αλλά προχωρούν απτόητοι στην παραγωγή άλλου. Ο φαύλος στον φαύλο με απευθείας ανάθεση.

Σ’ αυτό το πανηγύρι των φαύλων δεν υπάρχει τελικά κανένας αθώος από τον θίασο του αίματος και του ψέματος. Γιατί κανένας από τους επώνυμους της κυβέρνησης, ιδιαίτερα από όσους εμφανίζονται ως δελφίνοι, δεν έχει ανοίξει μέχρι σήμερα το στόμα του. Τους παρακολουθούν παράνομα και σωπαίνουν. Κλέβουν μπροστά στα μάτια τους και σωπαίνουν. Συγκαλύπτουν, ψεύδονται, και σωπαίνουν. Εκείνος όμως που είναι παρών σε ένα έγκλημα και αποστρέφει το βλέμμα από δράστες και θύματα δεν είναι συνετός. Είναι συνένοχος. Κι αυτό δεν θα ξεχαστεί την ώρα της κρίσης…