ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Κορίνα Βασιλοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Ακόμα καλά καλά δεν είχε ξεκινήσει ο πόλεμος στο Ιράν και ο Ισπανός πρωθυπουργός είχε ήδη αποφασίσει να αντιταχθεί σε αυτόν»: Ετσι ξεκινούσε το άρθρο/συνέντευξη με τον Πέδρο Σάντσεθ που δημοσίευσε την Παρασκευή η αμερικανική The Wall Street Journal, μια από τις σημαντικότερες οικονομικές –και προς τα δεξιά κλίνουσες– εφημερίδες στον κόσμο. Με τίτλο «Η ισπανική επανάσταση: ο Ευρωπαίος ηγέτης που λέει όχι στον Τραμπ», αυτή ακριβώς η εφημερίδα επιχείρησε να προσεγγίσει αυτόν τον «ατίθασο» Ισπανό. Οχι για να τον ειρωνευτεί, αλλά για να τον κατανοήσει και εμμέσως να εκφράσει μια μικρή δόση θαυμασμού προς το πρόσωπό του.

«Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες πέρασαν τον τελευταίο χρόνο προσπαθώντας να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του Τραμπ μέσω της ευγένειας ή της κολακείας, μόνο και μόνο για να τον δουν να αγνοεί τους προβληματισμούς τους, ενώ την ίδια ώρα ο Λευκός Οίκος λάμβανε αποφάσεις με σοβαρές συνέπειες σε παγκόσμιο επίπεδο», σημείωνε η WSJ. Η εφημερίδα μάλιστα συμπεραίνει ότι η κόντρα με τις ΗΠΑ «έχει ευνοήσει τον Σάντσεθ», αναφέροντας όχι μόνο τη διένεξη με τον Τραμπ για το ζήτημα του πολέμου, αλλά κι εκείνη με τον Ιλον Μασκ μετά την πρόταση του Ισπανού πρωθυπουργού να απαγορευθεί η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε εφήβους κάτω των 16 ετών.

Ο πόλεμος κατά του Ιράν δεν είναι η πρώτη αφορμή με την οποία ο Πέδρο Σάντσεθ αποδεικνύει ότι δεν ακολουθεί την πεπατημένη. Από την «ιβηρική εξαίρεση» στις τότε καλπάζουσες τιμές του φυσικού αερίου, για την οποία πάλεψε και πέτυχε πριν από τέσσερα χρόνια, τη γενναία χρήση του όρου «γενοκτονία» για τη σφαγή στη Γάζα, την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους, μέχρι τον πρόσφατο μηδενισμό του ΦΠΑ στα βασικά τρόφιμα και χθες την απαγόρευση της χρήσης του ισπανικού εναέριου χώρου για τα αμερικανικά αεροπλάνα που κατευθύνονται από και προς Ιράν, αυτός ο «επίμονος Ισπανός» αποδεικνύει ότι τα πράγματα μπορούν να γίνονται αλλιώς. Αρκεί να υπάρχει θέληση. Οποιαδήποτε μη ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα δεν είναι καθόλου συμπτωματική.