«Πολιτική θέση είναι και το να μιλήσεις για αγάπη»

Τη Ρίτα Αντωνοπούλου την αναζήτησα για να τα πούμε λίγο για δύο λόγους, άντε για τρεις, αν αναλογιστούμε ότι πρόκειται για μια μεγάλη τραγουδίστρια και πάντα παρουσιάζει ενδιαφέρον μια συζήτηση μαζί της. Ο πρώτος λόγος είναι ο τελευταίος της δίσκος «Εχω μια θάλασσα αγάπη» σε μουσική Σταύρου Σιόλα. Και ο δεύτερος, οι εμφανίσεις της στον «Σταυρό του Νότου», τα Σάββατα 28 Μαρτίου και 4 Απριλίου. Το «Εχω μια θάλασσα αγάπη» κυκλοφορεί τώρα και σε μορφή βινιλίου και, μάλιστα, για πρώτη φορά η Ρίτα αναλαμβάνει και ρόλο στιχουργού.

● «Εχω μια θάλασσα αγάπη», λοιπόν…

Μια ολοκληρωμένη δουλειά με οχτώ τραγούδια που θέλουν να φωτίσουν το μέσα μας. Ουσιαστικά δηλαδή, όταν μίλησα με τον Σταύρο, του είπα ότι θέλω να κάνω μια δουλειά που να έχει φως και να μην περιγράφει καθόλου τη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε κάθε μέρα. Να έχει τη δυνατότητα όποιος ακούει τα τραγούδια να νιώθει ότι μπορεί να ακουμπήσει κάπου και να βρει δύναμη μέσα του.

● Νέες προοπτικές μπροστά μας σε σχέση με τον στίχο;

Ετσι φαίνεται. Προέκυψε από ανάγκη επειδή ακριβώς μόνο εγώ ήξερα τι ήθελα να πω πραγματικά. Ετσι ένα βράδυ έγραψα το «Εχω μια θάλασσα αγάπη» και μετά από λίγο το «Ρώτησαν κάποτε ένα αστέρι» και ήταν τα δύο πρώτα τραγούδια που μελοποίησε ο Σταύρος. Αυτή η διαδικασία με γέμισε πολύ, οπότε σκέφτομαι ότι θα το ξανακάνω σίγουρα.

● Και ο Σταύρος Σιόλας;

Περάσαμε πολύ όμορφα. Και κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του δίσκου αλλά και στις κοινές μας εμφανίσεις. Το χαρήκαμε και το διασκεδάσαμε πολύ.

● Πάντως όλο και πιο σπάνια βλέπουμε δημιουργούς να φτιάχνουν ολόκληρους δίσκους για έναν τραγουδιστή ή τραγουδίστρια…

Και είναι λογικό. Οι πιο πολλοί στρέφονται ή στρεφόμαστε στη δημιουργία single γιατί η ολοκληρωμένη δουλειά έχει πάρα πολύ κόπο και κοστίζει και ξέρεις από πριν ότι δεν έχεις τρόπο να πάρεις πίσω αυτά που επένδυσες. Ούτε θα βρεις σημεία πώλησης, τα cd είναι παρελθόν, η δισκογραφία με την υπόσταση που είχε παλαιότερα έχει εξαφανιστεί κι επίσης τα πιο πολλά ραδιόφωνα είναι playlist. Οπότε είναι λογικό ο δημιουργός και ο ερμηνευτής να νιώθουν ότι ο κόπος τους και η δουλειά τους θα πάει χαμένη και να προσπαθούν με ένα τραγούδι κάθε φορά.

● Ο συνθέτης προσαρμόζεται στον τραγουδιστή ή το αντίθετο συμβαίνει συνήθως;

Και τα δύο πρέπει να γίνονται κατά τη γνώμη μου. Είναι σημαντικό ο συνθέτης να μπορεί να γράψει για τον ερμηνευτή με τον οποίο συνεργάζεται, δηλαδή να γράψει «πάνω του» που λέμε. Αλλά είναι εξίσου σημαντικό κι ο ερμηνευτής να αφουγκραστεί την επιθυμία του δημιουργού για το πώς το έχει φανταστεί το τραγούδι. Είναι ένα όμορφο πάρε-δώσε αυτό όταν γίνεται με ανοιχτή καρδιά.

● Ποιο είναι, κατά τη γνώμη σου, το πολιτικό τραγούδι τού σήμερα;

Δεν ξέρω πώς να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Αν με ρωτάς αν υπάρχουν πολιτικά τραγούδια σήμερα, θα πω φυσικά ναι. Δεν σημαίνει ότι ανήκουν σε κάποιο συγκεκριμένο είδος. Ομως υπάρχουν υπέροχα, σημαντικά τραγούδια και ευτυχώς που υπάρχουν δημιουργοί που μπορούν και θέλουν να εκφράζονται με πολιτικό στίχο.

● Πολιτικός στίχος…

Κι αυτό θέλει μεγάλη συζήτηση γιατί κατά τη γνώμη μου ο πολιτικός στίχος δεν είναι απαραίτητα ο στίχος της κατακραυγής και του κουνήματος του δάχτυλου. Το να μιλήσεις για την πανανθρώπινη αγάπη είναι επίσης πολιτική θέση.

● Τα μεγάλα τραγούδια κάνουν τους μεγάλους τραγουδιστές;

Το ταλέντο, η αντίληψη, η δουλειά και η πίστη να ακολουθείς αυτό που σε καίει είναι θεωρώ κάποια σημαντικά στοιχεία. Τώρα αν έχεις και σημαντικά τραγούδια, φυσικά είναι μεγάλη τύχη. Βέβαια, πάλι εδώ θα πρέπει να αναλύσουμε τι εννοούμε λέγοντας μεγάλος τραγουδιστής. Αλλά ας το αφήσουμε για επόμενη συνέντευξη…

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: 28/3, 4/4. Σταυρός του Νότου, Θαρύπου 37-Νέος Κόσμος. Ρίτα Αντωνοπούλου, «Της γυναίκας σου η καρδιά» Συντελεστές: Κιθάρα, πιάνο, τραγούδι: Παντελής Κυραμαργιός Βιολί: Βαγγέλης Τούντας Ακορντεόν: Ντίνος Χατζηιορδάνου Ηχοληψία: Σάκης Πυριόχος Επιμέλεια παράστασης, κείμενα: Ρίτα Αντωνοπούλου, Νίκος Κολλάρος. Εισιτήρια: 15 ευρώ