Υπέρ συμφερόντων και υπέρ ημετέρων

Η κυβέρνηση συχνά πυκνά καυχιέται ότι ένα από τα βασικά επιτεύγματά της είναι η ανάπτυξη της οικονομίας. Προσφάτως ο πρωθυπουργός επανέλαβε αυτόν τον ισχυρισμό μιλώντας στο προσυνέδριο της Ν.Δ. Μας είπε μάλιστα ότι ισχυρή οικονομία σημαίνει ισχυρή και ασφαλής χώρα και ότι μόνο η Ν.Δ. έχει σχέδιο για την Ελλάδα του μέλλοντος. Τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει. Οχι γιατί το λέει η αντιπολίτευση, αλλά γιατί είναι κάτι που προκύπτει από τις έρευνες όλων των θεσμικών φορέων της Ε.Ε.

Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, τα οποία η «Εφ.Συν.» συγκέντρωσε, ταξινόμησε και παραδίδει σήμερα στο αναγνωστικό κοινό, η Ελλάδα δεν είναι πρωτοπόρος της Ε.Ε., ούτε σε μια καλή θέση, αλλά ουραγός σε όλους τους κρίσιμους δείκτες. Η χώρα μας καταγράφει από τα χαμηλότερα κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης στην Ε.Ε.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2024, ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης κατέτασσε τη χώρα μας στη δεύτερη χαμηλότερη θέση στην Ε.Ε. ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία!

Και παρά τις αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, αυτές εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό και το κόστος στέγασης. Ειδικότερα το κόστος επιβίωσης που διαρκώς αυξάνεται. Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν επίσης ότι η «υποκειμενική φτώχεια», δηλαδή το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, φέρνει την Ελλάδα το 2025 να είχε τη χειρότερη θέση στην κατάταξη στην Ε.Ε.

Εξίσου δραματικά είναι τα στοιχεία που δείχνουν το κόστος της καθημερινότητας για τους Ελληνες πολίτες. Τα ελληνικά νοικοκυριά διαθέτουν κατά μέσο όρο το 35,5-36% του εισοδήματός τους για έξοδα σπιτιού. Το 19% των νοικοκυριών δηλώνουν αδυναμία να κρατήσουν το σπίτι τους ζεστό, ποσοστό που φέρνει την Ελλάδα σε αυτό το ζήτημα στην 1η θέση στην Ε.Ε. μαζί με τη Βουλγαρία.

Ο κατάλογος της πικρής αυτής αλήθειας δεν έχει τέλος και οι Ελληνες πολίτες τη βιώνουν στο πετσί τους. Αλλά αυτή η αλήθεια με πολιτικούς όρους σημαίνει ότι εκεί που η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς είναι στην οικονομία. Παρ’ όλο που δεν είχε μνημόνια να εξυπηρετήσει και παρά το γεγονός ότι κυβέρνησε σε περίοδο που λόγω πανδημίας και λόγω του Ταμείου Ανάκαμψης είχε χρήματα να ξοδέψει. Μόνο που τα ξόδεψε υπέρ συμφερόντων και υπέρ ημετέρων…