Πριν από λίγες εβδομάδες η κυκλοφορία του “Am I in A Dream” μας χαροποιούσε ιδιαίτερα, καθώς ήταν ένα άλμπουμ που αναμέναμε με ενδιαφέρον. Αυτό γιατί αποτελεί τη δεύτερη δουλειά των 33 Lovers του project με ιθύνοντα νου τον ταλαντούχο Στράτο Κύρη.
Και η κυκλοφορία αυτή επιβεβαίωσε αυτό που διακρίναμε από το ντεμπούτο τους, ότι η μπάντα ήρθε για να ανέβει στις κορυφαίες θέσεις της ελληνικής σκηνής.
Λίγες ημέρες πριν την πρώτη ζωντανή παρουσίαση του νέου υλικό στο ΙΛΙΟΝ Plus, την Παρασκευή 27 Μαρτίου, ο Στράτος Κύρης μας αναλύει την διαδικασία σύνθεσης του “Am I in A Dream”, τις διαφορές και ομοιότητες με το πρώτο άλμπουμ, αλλά και τις αφορμές πίσω από την καλλιτεχνική έμπνευση.
Μίλησέ μας λίγο για τη διαδικασία παραγωγής. Πώς φτάσαμε από το “Ghost Flower” στο “Am I in A Dream”;
Το Ghost Flower ήταν πολύ εσωτερικό. Δηλαδή γράφτηκε σχεδόν σαν ανάγκη, χωρίς να το πολυσκεφτώ, πιο πολύ σαν να καταγράφω μια κατάσταση εκείνη τη στιγμή. Ήταν lo-fi, πιο “κλειστό”.
Στο Am I In A Dream δεν ήθελα απλά να κάνω το ίδιο πράγμα καλύτερα. Ήθελα να το ανοίξω. Και συναισθηματικά και ηχητικά. Η παραγωγή έγινε πιο συνειδητή, πιο δουλεμένη, αλλά χωρίς να χαθεί αυτή η αμεσότητα, σε συνεργασία πάντα με τον αγαπημένο μου παραγωγό Βασίλη Νησσόπουλο, που για ακόμη μία φορά βοήθησε να πάρει ολοκληρωμένη μορφή το άλμπουμ.
Παράλληλα, η οπτική ταυτότητα του δίσκου, με το εξώφυλλο της Ήρας Σταματοπούλου και τη φωτογραφία του inner sleeve από τη Χρυσάνθη Πιπίνη, ήταν σημαντικό κομμάτι της συνολικής ατμόσφαιρας που θέλαμε να δημιουργήσουμε.
Νομίζω η βασική διαφορά είναι ότι στο πρώτο δίσκο είμαι κάπως “μέσα στο κεφάλι μου”, ενώ στο δεύτερο αρχίζω και κοιτάω προς τα έξω. Υπάρχει ακόμα αυτή η αβεβαιότητα, το όνειρο, αλλά είναι σαν να το μοιράζομαι πλέον, όχι απλά να το βιώνω μόνος μου.
Και γενικά ήταν και μια διαδικασία αποδοχής, στο πρώτο προσπαθείς να καταλάβεις τι σου συμβαίνει, ενώ στο δεύτερο αρχίζεις λίγο να το αφήνεις να υπάρχει, χωρίς να το εξηγείς απαραίτητα.
Οι συνθέσεις έχουν δουλευτεί στην ενδιάμεση περίοδο ή είχες κάποιες ιδέες στο μυαλό σου ήδη από το πρώτο άλμπουμ;
Υπήρχαν πάντα μικρές ιδέες στο μυαλό μου, αλλά δεν ήταν οργανωμένες σε “επόμενο άλμπουμ”. Δεν γράφω ποτέ με τη λογική του να φτιάξω έναν δίσκο από πριν. Συνήθως γράφω τραγούδια που ανταποκρίνονται σε μια συγκεκριμένη στιγμή.
Μετά το Ghost Flower, όμως, άρχισα να νιώθω ότι αλλάζει κάτι και στον τρόπο που παίζω και στον τρόπο που ακούω μουσική. Οπότε κάποια κομμάτια του Am I In A Dream γεννήθηκαν μέσα σε αυτή την ενδιάμεση περίοδο, όταν πια είχα την ανάγκη να δοκιμάσω έναν πιο ανοιχτό ήχο και πιο “κινηματογραφική” παραγωγή.
Δεν ήταν δηλαδή μια απότομη μετάβαση αλλά μια φυσική εξέλιξη. Το πρώτο άλμπουμ μου έδωσε την ελευθερία να είμαι ωμός. Το δεύτερο ήρθε όταν ένιωσα έτοιμος να δουλέψω πιο συνειδητά πάνω στη δομή, στη δυναμική και στον χώρο του ήχου.
Οπότε θα έλεγα ότι υπήρχαν σπέρματα ιδεών, αλλά το μεγαλύτερο μέρος γράφτηκε στην πορεία, μέσα στην αλλαγή που έφερνε ήδη η ζωή και η εμπειρία.
Δεύτερος δίσκος σε μικρό χρονικό διάστημα. Δεν είναι απαραίτητα κάτι που συνηθίζεται από ελληνικά σχήματα δεδομένων των συνθηκών. Εσύ τι πιστεύεις υπάρχει «μοτίβο» ή όταν έρθει η έμπνευση ακολουθεί και η κυκλοφορία;
Για μένα δεν είναι θέμα “ποσότητας” ή στρατηγικής κυκλοφορίας. Δεν το βλέπω ως μοτίβο με την εμπορική έννοια. Αν κάτι υπάρχει, είναι πιο πολύ ένας εσωτερικός ρυθμός.
Ο δεύτερος δίσκος δεν προέκυψε επειδή “έπρεπε” να βγει κάτι. Προέκυψε επειδή μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια άρχισαν να συσσωρεύονται ιδέες, εμπειρίες και σκέψεις που ένιωθα ότι είχαν κοινό πυρήνα. Και κάποια στιγμή αυτό γίνεται σύνολο. Δεν το αποφασίζεις απαραίτητα συνειδητά, απλώς το αναγνωρίζεις.
Γράφω όταν υπάρχει ανάγκη και όταν αυτό που γράφεται αρχίζει να μοιάζει με ολοκληρωμένο κόσμο, τότε παίρνει τη μορφή άλμπουμ. Οπότε θα έλεγα ότι πρώτα έρχεται η έμπνευση ή καλύτερα η εμπειρία, και μετά η κυκλοφορία ως φυσικό αποτέλεσμα.
Το διάστημα μπορεί να φαίνεται μικρό εξωτερικά, αλλά δημιουργικά δεν λειτουργεί γραμμικά. Για μένα αυτά τα χρόνια ήταν αρκετά για να αλλάξω, να επαναπροσδιορίσω τον ήχο μου και να νιώσω ότι υπάρχει κάτι νέο να ειπωθεί.
Τι πραγματεύεται στιχουργικά ο νέος δίσκος; Ποιο είναι το όνειρο;
Ο νέος δίσκος, στιχουργικά, κινείται γύρω από την έννοια της πραγματικότητας που γίνεται ρευστή, τη στιγμή που δεν είσαι σίγουρος αν αυτό που ζεις είναι όνειρο, μνήμη ή κάτι ενδιάμεσο. Δεν είναι ένα “όνειρο” με την κλασική έννοια, είναι περισσότερο μια κατάσταση.
Ο τίτλος Am I In A Dream δεν έχει ερωτηματικό γιατί δεν λειτουργεί απλώς ως ερώτηση. Αναρωτιέμαι συχνά αν αυτό που ζούμε είναι η πραγματικότητα αλλά ταυτόχρονα υπάρχει μέσα μου έντονα η αίσθηση ότι δεν είναι. Είναι μια συνθήκη ανάμεσα στην πίστη και την αμφισβήτηση. Δεν ζητά απάντηση, περιγράφει μια εσωτερική θέση.
Σε όλο το άλμπουμ υπάρχει αυτή η αίσθηση μετατόπισης: η ταυτότητα, οι σχέσεις, η μνήμη, όλα μοιάζουν να αλλάζουν μορφή. Δεν προσπαθεί να δώσει οριστικές λύσεις, αλλά να σταθεί μέσα στην αβεβαιότητα και να την αποδεχτεί. Το “όνειρο” είναι αυτό το ενδιάμεσο πεδίο, ανάμεσα στο μέσα και το έξω, στο βέβαιο και στο άγνωστο.
Η γλυκόπικρη ατμόσφαιρα συνεχίζεται, αν και νιώθω ότι το “Am I in A Dream” είναι λίγο πιο φωτεινό. Αυτό είναι καλλιτεχνική ή συναισθηματική επιλογή;
Είναι και τα δύο, αλλά ξεκίνησε συναισθηματικά και κατέληξε καλλιτεχνικά.
Το Ghost Flower είχε μια πιο εσωστρεφή, σχεδόν κλειστή ενέργεια, γραμμένο σε μια περίοδο που κοιτούσα περισσότερο προς τα μέσα. Στο Am I In A Dream υπήρχε ήδη μια ανάγκη για κίνηση προς τα έξω, για περισσότερο φως, για έναν ήχο που αναπνέει πιο ελεύθερα. Δεν ήταν απόφαση τύπου “ας το κάνουμε πιο φωτεινό”. Ήταν κάτι που προέκυψε επειδή εγώ ο ίδιος βρισκόμουν αλλού ψυχικά.
Παράλληλα όμως, όταν άρχισε να διαμορφώνεται ο δίσκος ως σύνολο, συνειδητοποίησα ότι αυτό το πιο φωτεινό στοιχείο λειτουργεί δραματουργικά. Η γλυκόπικρη ατμόσφαιρα γίνεται πιο έντονη όταν υπάρχει φως μέσα της. Αν όλα είναι σκοτεινά, δεν υπάρχει αντίστιξη.
Οπότε ναι, είναι καλλιτεχνική επιλογή στο τελικό στάδιο, αλλά γεννήθηκε από μια πραγματική εσωτερική μετατόπιση. Δεν προσπάθησα να αλλάξω τα συναισθήματα, άλλαξε ο τρόπος που τα άφησα να ακουστούν.
Πες μας και λίγα λόγια για τη συναυλία στο Ίλιον. Θα κάνετε κάτι διαφορετικό στην απόδοση των τραγουδιών σε σχέση με το άλμπουμ;
Η συναυλία στο Ίλιον για εμάς δεν είναι απλώς μια παρουσίαση του δίσκου, αλλά μια ευκαιρία να δούμε τα τραγούδια μέσα σε ζωντανό περιβάλλον. Στο στούντιο κάθε κομμάτι έχει μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα και λεπτομέρεια ενώ στη σκηνή όμως αποκτά άλλη ενέργεια, πιο άμεση, πιο σωματική.
Σίγουρα κάποια τραγούδια θα παρουσιαστούν με διαφορετική δυναμική σε σχέση με το άλμπουμ, όχι απαραίτητα με αλλαγές στη δομή τους, αλλά με τρόπο που να αφήνει περισσότερο χώρο, ένταση και αυθορμητισμό.
Και η Δεσποινίς Τρίχρωμη; Θα έχουμε και κάποια συνεργασία επί σκηνής;
Αγαπώ και εκτιμώ πολύ τη Δεσποινίδα Τρίχρωμη, και ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνιδα, οπότε ήταν κάπως φυσικό να της προτείνω να παίξουμε μαζί τη βραδιά της παρουσίασης. Θα παρουσιάσει τα αγγλόφωνα τραγούδια της, κάτι που πιστεύω ταιριάζει πολύ με την συνολική ατμόσφαιρα της βραδιάς.
Όσο για το αν θα υπάρξει κάποια κοινή στιγμή επί σκηνής, το αφήνουμε ανοιχτό.
Κάνε μιας για το τέλος μια μίνι playlist. Έχεις πέντε δίσκους που σε επηρέασαν ετοιμάζοντας το “Am I in a Dream”;
Την περίοδο που έγραφα το Am I In A Dream, άκουγα, όπως πάντα, πολύ μουσική. Θα ξεχώριζα ίσως λίγο παραπάνω το Amnesiac των Radiohead, το Abbey Road των The Beatles, το Fold Your Hands Child, You Walk Like a Peasant των Belle and Sebastian, το The Velvet Underground & Nico των The Velvet Underground και το Misery Is A Butterfly των Blonde Redhead.
INFO
33 Lovers – “Am I in A Dream” album presentation
ΙΛΙΟΝ plus
Παρασκευή 27 Μαρτίου
Special guest: Δεσποινίς Τρίχρωμη (Trichromi)
Early Bird: 10€
Presale: 12€
On spot: 15€
.jpg)
