Η πρώτη εμφάνιση του «Μίστερ Νο» έγινε το καλοκαίρι του 1975, λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του «Daniel» του Λουτσιάνο Σέκι, με πρωταγωνιστή έναν πρώην μελλοθάνατο που γλίτωσε την ηλεκτρική καρέκλα και υιοθέτησε την ταυτότητα ενός ντετέκτιβ, και λίγες μέρες πριν από τον «Αγνωστο» του Μάνιους, με κεντρικό χαρακτήρα έναν πρώην λεγεωνάριο σε θανάσιμες περιπέτειες και μικρές δόσεις ελαφράς πορνογραφίας.
Από τις τρεις πρωτοποριακές για την εποχή τους σειρές, που κυκλοφόρησαν σχεδόν ταυτόχρονα και απευθύνονταν όλες σε ενήλικο κοινό, η σειρά με τις περιπέτειες του Μίστερ Νο έγινε η πιο δημοφιλής, μεταφράστηκε σε πολλές χώρες και άντεξε για πολλές δεκαετίες. Πιθανώς γιατί ο πρωταγωνιστής της ήταν ένας αντιήρωας που απείχε σημαντικά από άλλους εξιδανικευμένους χαρακτήρες. Εκανε λάθη και υπέκυπτε σε πάθη, του άρεσε το αλκοόλ, ερωτευόταν, είχε ανησυχίες, φοβόταν.
Ηταν όμως και δίκαιος, έπαιρνε πάντα το μέρος των αδύναμων, ήταν τίμιος. Είχε ένα πλούσιο και τραυματικό παρελθόν καθώς ήταν πιλότος της αμερικανικής αεροπορίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σοκαρισμένος από όσα είδε κατά τη διάρκεια του πολέμου και απογοητευμένος από τον άκρατο καταναλωτισμό, την αποξένωση, τη φτώχεια, τις απάνθρωπες συνθήκες ζωής που αντίκρισε με την επιστροφή του στις ΗΠΑ, αποφάσισε να αποσυρθεί σε ένα μακρινό μέρος που θα τον έφερνε σε ισορροπία με τη φύση χωρίς να χρειάζεται να δίνει λογαριασμό σε κανέναν.
Η Μανάους, η μεγαλύτερη πόλη του Αμαζονίου και ταυτόχρονα περιτριγυρισμένη από αφιλόξενες ζούγκλες και τροπικά δάση, ήταν ο επόμενος σταθμός του και δουλειά του αυτή του πιλότου ενός μικρού αεροσκάφους που μετέφερε τουρίστες, ταξιδιώτες, τυχοδιώκτες, απατεώνες και φυγάδες στις περιοχές γύρω από τον πελώριο ποταμό. Αν και το όνομά του ήταν Τζέρι Ντρέικ, όλοι τον γνώριζαν ως «Μίστερ Νο» γιατί ήταν ένας ιδεολόγος αρνητής κάθε κανόνα πέραν των δικών του ηθικών αξιών, ανυπότακτος σε κάθε εξουσία και κάθε πειθαρχία. Ενας πεισματάρης, περήφανος, μοναχικός και μελαγχολικός πρώην στρατιώτης που ακολουθεί τον δικό του κώδικα τιμής σε έναν αφιλόξενο τόπο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του. Εναν τόπο που είχε λατρέψει, όμως, στα πολλά ταξίδια του στη Νότια Αμερική ο δημιουργός του, Σέρτζιο Μπονέλι, που υπέγραφε τις ιστορίες με το ψευδώνυμο Γκουίντο Νολίτα (μόνο σύμπτωση δεν αποτελεί ότι η πρώτη συλλαβή του επιθέτου είναι ίδια με το ψευδώνυμο του χαρακτήρα του). Το «Νο», επίσης, πρέπει να αντλεί και λίγο από τον «Dr. No», αντίπαλο του Τζέιμς Μποντ στην πρώτη κινηματογραφική ταινία του Βρετανού πράκτορα το 1962, όπως και το όνομα Τζέρι Ντρέικ πρέπει να σχετίζεται με τη σειρά κόμικς «Kerry Drake» του Αλφρεντ Αντριόλα που κυκλοφόρησε στην Ιταλία το 1975.
Ως προς τη μορφή και τη φυσιογνωμία του Μίστερ Νο, από την άλλη, αυτά που ξέρουμε είναι ότι ο Σέρτζιο Μπονέλι είχε ζητήσει από τον σχεδιαστή και φίλο του, Γκαλιένο Φέρι, γνωστό για τα σχέδια του Ζαγκόρ, να χρησιμοποιήσει ως «μοντέλα» τους ηθοποιούς Στιβ ΜακΚουίν και Τζέιμς Κόμπερν. Ολες αυτές τις ομοιότητες και συσχετίσεις επισημαίνει το εξαντλητικά αναλυτικό εισαγωγικό κείμενο του Γκαμπριέλε Φερέρο στο επετειακό «Μίστερ Νο – 50 Χρόνια» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μικρός Ηρως με την ιστορία του 1999 «Το τελευταίο Σύνορο» (μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 114 σελίδες) σε σενάριο του Μικέλε Μασιέρο και σχέδια των αδερφών Ντομένικο και Στέφανο Ντι Βίτο, μια ιστορία που παρουσιάζει τον Αμερικανό πιλότο στο μέλλον και την επίσκεψη που δέχεται από τον φιλόδοξο γιο ενός πρώην συμπολεμιστή του που θέλει να γίνει ο νέος Μίστερ Νο. Λίγα χρόνια μετά από αυτή την ξεχωριστή ιστορία, το 2006, και μετά από 379 μηνιαία τεύχη το περιοδικό «Μίστερ Νο» διέκοψε την κυκλοφορία του. Το 2018, ωστόσο, κυκλοφόρησαν έξι τόμοι σε μια εναλλακτική εκδοχή του Τζέρι Ντρέικ που εμφανίζεται νεότερος και είναι βετεράνος του πολέμου του Βιετνάμ, ενώ το 2019 ο χαρακτήρας επανήλθε στην κανονικότητα σε μια νέα σειρά 14 τευχών. Παλαιότερα, ο Μίστερ Νο είχε ταξιδέψει και μακριά από τη Μανάους και είχε βρεθεί στην Αφρική, τις ΗΠΑ και την Ασία.
Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια οι περιπέτειές του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μικρός Ηρως ενώ τα άμεσα αντανακλαστικά του Στέλιου Ανεμοδουρά και των εκδόσεών του τον είχαν συστήσει στους Ελληνες αναγνώστες ήδη από το 1976, μόλις λίγους μήνες μετά την πρώτη ιταλική του έκδοση. Σήμερα, παρά τα 50 του χρόνια, ο Μίστερ Νο, αηδιασμένος από τον πόλεμο, με τις εκτός σειράς έκτακτες κυκλοφορίες του παραμένει δημοφιλής και επίκαιρος. Μα πάνω απ’ όλα ανθρώπινος, ευάλωτος, γενναίος και συμφιλιωμένος με τον εαυτό του.
-320x213.png)
