Οι εργοστασιακές ρυθμίσεις στο μυαλό του Τραμπ προβλέπουν ότι η Ουάσινγκτον διατάζει και οι Ευρωπαίοι εκτελούν. Την επιχείρηση «Επική Οργή» κατά του Ιράν συνοδεύουν σκηνές από το φιλμ «Top gun» μονταρισμένες με δελτία ειδήσεων του Fox News, προεδρικές ομιλίες και χαριεντισμούς με τον Νετανιάχου.
Για τον Αμερικανό πρόεδρο το μόνο αξιοσημείωτο στο παρελθόν είναι οι στρατιές των Γιάνκηδων στους δύο παγκόσμιους πολέμους του 20ού αιώνα. Κι αν κάτι θα φέρει το μέλλον, είναι οι υπερ-γιορτές του φετινού καλοκαιριού για τα 250 χρόνια από την Αμερικανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας στις 4 Ιουλίου 1776. Εχει προσλάβει αναθεωρητές ιστορικούς, ετοιμάζει παρελάσεις με εθνικιστική και MAGA θριαμβολογία, μια ανάσα απ’ τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
«Ποιος ταράζει την ησυχία του κάστρου μου;» αναρωτιέται ενοχλημένος ο αχαλίνωτος μεγιστάνας του real estate, σαν μεταλλαγμένος δόκτορας Δρακατόρ της Λιλιπούπολης στο φρούριο του Μαρ-α-Λάγκο. «Οι Ευρωπαίοι, Mr. President», απαντούν εν χορώ ο Χέγκσεθ, ο Ρούμπιο, ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ. Αρνούνται να στείλουν πολεμικά πλοία για να συνοδεύουν πετρελαιοφόρα στα Στενά του Ορμούζ. Ξέρουν ότι ούτε ασφαλές ούτε αποτελεσματικό θα είναι. Ξέρουν ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν είναι «νικητές», ότι το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης έχει πληγωθεί αλλά αντέχει, ότι ο πλανήτης θέλει αυτή η ύβρις να τελειώσει «χθες».
Ευρωατλαντικό βραχυκύκλωμα. Ηταν αναμενόμενο, παρά τη δουλικότητα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ απέναντι στον Τραμπ. Κανείς νουνεχής Ευρωπαίος πολιτικός δεν τολμά να οδηγήσει τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του σε στρατιωτική εμπλοκή υψηλότατου ρίσκου, χωρίς σαφείς στόχους. Θα ήταν (και) πολιτική αυτοκτονία.
Αντιμέτωπος με το μεγαλύτερο φιάσκο της δεύτερης θητείας του, ο Τραμπ ίσως προσπαθήσει να ξεφύγει από την αυτοπαγίδευση ισχυριζόμενος ότι οι ΗΠΑ διακόπτουν την επιδρομή διότι «γονάτισαν» το θεοκρατικό καθεστώς, ξεδόντιασαν το πυρηνικό και πυραυλικό του πρόγραμμα (τα ’χει ξαναπεί όλα αυτά τον Ιούνιο του 2025) και ξεκινούν παζάρια με την Τεχεράνη και τις μοναρχίες του Περσικού Κόλπου στη βάση του ανοίγματος των Στενών του Ορμούζ.
Ακόμα και έτσι τίποτα δεν εγγυάται την ειρήνευση στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ θα συνεχίσει και τη γενοκτονική πολιτική του κατά των Παλαιστινίων και το σφυροκόπημα του Λιβάνου. Οι δε Ευρωπαίοι ηγέτες θα απευθύνουν εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση.
