Και αν του βγει σε καλό; Για τον Πέδρο Σάντσεθ ο λόγος, «τη Νέμεση του Τραμπ στην Ευρώπη», όπως τον χαρακτήρισαν οι Financial Times, o oποίος μετά το «όχι» στη χρήση των αμερικανικών βάσεων στην Ισπανία για τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν έχει γίνει σημείο αναφοράς στη Γηραιά Ηπειρο, κέρδισε τα εύσημα από τα μέλη της κυβέρνησης –σοσιαλιστές και εταίρους του Sumar– και από τα κόμματα της Αριστεράς που τη στηρίζουν στη Βουλή, ενώ, όπως γράφουν διάφορα ισπανικά ΜΜΕ, θα προσπαθήσει να συσπειρώσει όλο το προοδευτικό ακροατήριο της χώρας γύρω από το σύνθημα «Οχι στον πόλεμο» και ενδεχομένως να αποκομίσει εκλογικά οφέλη.
«Το πώς αυτό θα επηρεάσει την εσωτερική πολιτική δεν μπορούμε να το προβλέψουμε», σχολίαζε η El Pais. «Ωστόσο», τόνιζε, «έχουμε δύο δεδομένα: το πρώτο είναι ότι ο Τραμπ είναι ένα πρόσωπο που προκαλεί γενικευμένη αντιπάθεια. Μόνο το 15,7% της ισπανικής κοινωνίας έχει θετική γνώμη για αυτόν, σύμφωνα με το CIS (το ισπανικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών). Το δεύτερο είναι ότι οι ηγέτες συμμαχικών, θεωρητικά, χωρών που ύψωσαν ανάστημα στον Τραμπ μέσα σε ένα πλαίσιο σύγκρουσης βγήκαν ωφελημένοι στην κάλπη ή στις δημοσκοπήσεις».
Αρχής γενομένης από τον γείτονα του Αμερικανού προέδρου, τον Καναδό πρωθυπουργό Μαρκ Κάρνι. Ο Κάρνι ανέλαβε το αξίωμα μετά την παραίτηση του προκατόχου του, Τζάστιν Τριντό. Εν μέσω έντονων συγκρούσεων και επιβολής δασμών από τις ΗΠΑ, αποφάσισε να πάει σε πρόωρες εκλογές και παρότι το προηγούμενο διάστημα οι δημοσκοπήσεις δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκές για το Φιλελεύθερο Κόμμα, τελικά πέτυχε μια άνετη νίκη.
Νοτιότερα, στο Μεξικό, η δημοτικότητα της προέδρου Κλάουδια Σεϊνμπάουμ έναν χρόνο και λίγους μήνες μετά την εκλογή της βρίσκεται στα ύψη. Η στάση της απέναντι στις πιέσεις και τις απειλές του Τραμπ στο θέμα των δασμών και της καταπολέμησης των καρτέλ είναι αυτή της «ήρεμης δύναμης» και φαίνεται πως έχει αποδώσει.
Ακόμα νοτιότερα, στη Βραζιλία, όπως μας υπενθυμίζει η αριστερή ιστοσελίδα Publico, ο πρόεδρος Λούλα ήρθε σε έντονη σύγκρουση με τον Τραμπ μετά την καταδίκη του ακροδεξιού πρώην προέδρου Ζαΐρ Μπολσονάρο για απόπειρα πραξικοπήματος.
«Ο Λούλα επέδειξε σθένος απέναντι στις αμερικανικές πιέσεις, οι οποίες το μόνο που κατάφεραν ήταν να αναζωογονήσουν τη στήριξη απέναντι στον Λούλα και τους συμμάχους του στην Αριστερά», έγραφε η Publico, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι τον Νοέμβριο ο Τραμπ απέσυρε το διάταγμα με το οποίο επέβαλλε στη Βραζιλία δασμούς 40%.
Στη δε Δανία, μετά την έντονη κόντρα για τη Γριλανδία και τις απειλές του Τραμπ να προσαρτήσει το νησί, η πρωθυπουργός Μέτε Φρεντέρικσεν αποφάσισε να πάει σε πρόωρες εκλογές στις 24 Μαρτίου αντί για τον Οκτώβριο που ήταν να διεξαχθούν κανονικά, με τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν σημαντική άνοδο για το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.
Ευκαιρία για πρόωρες κάλπες
Θα μπορούσε να συμβεί κάτι ανάλογο με τον Σάντσεθ; Ναι, με αστερίσκους, απαντά στην El Pais ο πολιτειολόγος Πάμπλο Σιμόν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Carlos III. «Με τον Τραμπ, είναι αποδεδειγμένες οι συνέπειες της διεθνούς στην εγχώρια πολιτική, ιδίως όταν υπάρχουν συγκρούσεις. Πάρτε παράδειγμα τη Δανία, όπου οι πρόωρες εκλογές διεξάγονται με τους σοσιαλδημοκράτες σε άνοδο μετά την αντιπαράθεση με τον Τραμπ για τη Γριλανδία», σχολιάζει ο Ισπανός καθηγητής.
«Από τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων αλλά και από τις προηγούμενες εμπειρίες», προσθέτει, «διαφαίνεται ότι μια αντιπαράθεση με τον Τραμπ μπορεί να επιτρέψει στον Σάντσεθ να συσπειρώσει την εκλογική του βάση. Είναι πιθανό οι σοσιαλιστές να κερδίσουν ψήφους και από άλλες δυνάμεις της Αριστεράς».
O πολιτειολόγος Θέσαρ Καλδερόν, διευθυντής της εταιρείας πολιτικής στρατηγικής Red Lines, πιστεύει και αυτός ότι η σύγκρουση με τον Τραμπ μπορεί να είναι «μια ευκαιρία ή, μάλλον, Η μεγάλη ευκαιρία» για τον Σάντσεθ για να πάει σε πρόωρες εκλογές.
«Στην ισπανική Αριστερά επικρατεί ιστορικά ένας αντιαμερικανισμός», επανέρχεται ο Πάμπλο Σιμόν, «ο οποίος έχει τις ρίζες του στις συμφωνίες ανάμεσα στις ΗΠΑ και τον Φράνκο και στον οποίο σήμερα προστίθεται η πλήρης απόρριψη του Τραμπ και των πολιτικών του. Το αποτέλεσμα είναι μια ισχυρή αντιτραμπική συσπείρωση. Στη Δεξιά, αντίθετα, υπάρχει διχασμός. Συνολικά, με την αντίθεση προς τον Τραμπ, ο Σάντσεθ ευθυγραμμίζεται με την πλειοψηφία της κοινής γνώμης».
