Προτίμησα τον τίτλο «εφτά λογισμοί της κακίας» που προηγήθηκε, ιστορικά (4ος αιώνας), του αντίστοιχου, μεταγενέστερου μοχθηρού «εφτά θανάσιμα αμαρτήματα» (6ος αιώνας, όπως τα κωδικοποίησε ο Πάπας Γρηγόριος Α’ για την Καθολική Εκκλησία), αν και οι προγενέστεροι «λογισμοί κακίας» ήταν οχτώ. Διότι στην παπική λίστα τα αμαρτήματα μπορούν να στερήσουν τη θεία χάρη και να οδηγήσουν στην αιώνια καταδίκη της ψυχής, εκτός αν συγχωρεθούν με εξομολόγηση που ακολουθεί τη μετάνοια. Ενώ, ως λογισμοί κακίας (όπως λέμε: κακές σκέψεις), μπορείς και να αποφύγεις τη δοκιμασία της αποκηρύξεως μετά βδελυγμίας, όπως λέμε κι εμείς οι αριστεροί λαϊκιστές.
Είδα λοιπόν στη χθεσινή «Συντακτών» ότι «Τέλη Μαρτίου η απόφαση για τον κατώτατο μισθό», όπως προανήγγειλε στο προχθεσινό Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) ο κ. Μητσοτάκης. Και επειδή προχθές επέγραφα το σημείωμά μου: «Της μεγάλης Σαρακοστής» και επειδή τα τέλη Μαρτίου πέφτουν περίπου στο πέρας της Σαρακοστής, ελπίζω να μην είναι και ο κατώτατος μισθός σαρακοστιανός, αν και είμαι βέβαιος, ως συνεπής αριστερός λαϊκιστής, ότι θα είναι κάτι μεταξύ φασόλια πιάζ και αγκιναροκούκια.
Πώς παρεμβάλλονται τώρα οι εφτά λογισμοί κακίας (τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα). Είδα ότι οι τέσσερις, αριθμημένες, προτεραιότητες, όπως παρουσιάστηκαν στο ΚΥΣΟΙΠ, αναλυτικά, αν και τέσσερις, είναι εφτά: 1) Ανάπτυξη, 2) Επενδύσεις, 3) Ανταγωνιστικότητα, 4) Εργα υποδομής, 5) Παραγωγικός μετασχηματισμός, 6) Μέριμνα για κόστος ζωής, 7) Ενίσχυση εισοδημάτων. Απ’ αυτά, όπως είδα (και είδαμε) κανένα δεν είναι… ετοιμοπαράδοτο. Ολα –και ο κατώτατος μισθός– είναι του μέλλοντος.
Θυμίζω τους εφτά λογισμούς κακίας (ή θανάσιμα αμαρτήματα), ιεραρχικά: αλαζονεία (υπ’ αριθμόν ένα), ζηλοφθονία, οργή, οκνηρία, απληστία, λαιμαργία και λαγνεία. Ολοι είναι του παρόντος, εν δυνάμει, μερικοί παραείναι επίκαιροι. Κοινό σημείο προτεραιοτήτων και λογισμών/αμαρτημάτων: Ουδένα δεσμεύουν, μετάνοιες και εξομολογήσεις δεν εμφιλοχωρούν, η συγχώρεση είναι προδιαγεγραμμένη. Οσο για το χάπι εντ: ολοκλήρωση Κτηματολογίου και κράτος πιο φιλικό στους πολίτες. Ε, μην είμαστε και άπληστοι λαϊκιστές!
