Τριγωνική ισορροπία

Τι συμφώνησαν οι Τραμπ-Πούτιν στην Αλάσκα στα μέσα του περασμένου Αυγούστου;

Είναι δυνατόν να συνυπάρξουν δύο στρατηγικής βαρύτητας στρατηγικά δίδυμα – Μόσχας-Πεκίνου και Μόσχας-Ουάσινγκτον;

Εναν χρόνο μετά την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, η απαγωγή του Μαδούρο στη Βενεζουέλα και η επικείμενη επίθεση κατά του Ιράν δεν φαίνεται να έχουν περιπλέξει την αναζήτηση συνολικής εξομάλυνσης των σχέσεων Ουάσινγκτον-Μόσχας.

Ο κοινός παρονομαστής της εμπλοκής των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και στο Ιράν είναι μια ενεργειακή περικύκλωση ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, μια ενεργειακή ομηρία της Κίνας.

Μπορεί να συμβαδίσει η πλήρης εξομάλυνση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας με μια δυναμική σύγκρουσης Ουάσινγκτον-Πεκίνου;

Ενα ερώτημα που προκαλεί το επόμενο: αν και κατά πόσον ένα δίδυμο ΗΠΑ-Ρωσίας μπορεί να αγνοήσει ότι πέραν των πυρηνικών οπλοστασίων η Μόσχα θα είναι με ορατή απόσταση ο ήσσων εταίρος του στρατηγικού διδύμου.

Ας ανακεφαλαιώσουμε λοιπόν διερωτώμενοι αν η προσπάθεια των ΗΠΑ να ελέγξουν την ενεργειακή επάρκεια της Κίνας, εφόσον έχουν διασφαλίσει την ανοχή της Μόσχας, θα είναι το πρόωρο τέλος του ειδυλλίου της Ρωσίας με το Πεκίνο.

Στα τέλη της δεκαετίας υπολογίζεται ότι το Πεκίνο θα έχει χίλιες πυρηνικές κεφαλές -σήμερα έχει 200- και έτσι οι 5.000 που έχουν σήμερα ΗΠΑ και Ρωσία διαμορφώνουν ένα τοπίο που δεν μπορεί να ελεγχθεί από ένα δίδυμο, αλλά από ένα τρίγωνο.

Στη Βενεζουέλα εκτυλίσσεται ένα πείραμα συμπεφωνημένης αλλαγής φρουράς στην εξουσία και στη χειρότερη περίπτωση, ελεγχόμενου ανακτορικού πραξικοπήματος.

Μπορεί να εφαρμοστεί στο Ιράν ένα παρόμοιο μοντέλο με τον Χαμενεΐ στον ρόλο του Μαδούρο και με άγνωστη μεταβλητή μια ενδεχόμενη σύγκρουση των Φρουρών της Επανάστασης με τις Ενοπλες Δυνάμεις;

Η συνάντηση της Αλάσκας επανέφερε τη συζήτηση για τη Νέα Γιάλτα σε μια στιγμή που η ανάδυση του πολυπολικού-πολυκεντρικού κόσμου αυξάνει την αστάθεια και μειώνει την προβλεψιμότητα.

Αν στη Γιάλτα καταγράφηκε η κουρασμένη Βρετανική Αυτοκρατορία στην τελευταία εμφάνισή της στο πλευρό των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, με τον Ρούζβελτ και τον Στάλιν να παρακάμπτουν προκλητικά τον Τσόρτσιλ, η ζητούμενη σήμερα Νέα Γιάλτα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την παρουσία της Κίνας.