Δεν θυμάμαι ακριβώς το παιχνίδι, μετά από τόσα χρόνια που κυλήσανε στο αυλάκι της ζωής. Θυμάμαι όμως τις δύο αντίπαλες ομάδες παιδιών που η μία πλειοδοτούσε ότι πήρε τα πολλά και η άλλη αντιγύριζε περιπαιχτικά. Η πρώτη ομάδα: «Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωνσταντινάτο». Και η αντίπαλη ομάδα κοροϊδευτικά: «Μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο».
Το θυμήθηκα, αλλά σε δική μου παραλλαγή, το Σάββατο διαβάζοντας στη «Συντακτών», αλλά και σε άλλα ρεπορτάζ, ιδίως στο διαδίκτυο, αυτόν τον τιμάριθμο-φαρμάκι για τις τιμές προϊόντων διατροφής ευρείας κατανάλωσης που απασχολούν, εν είδει πρέσας, τα μικρά και τα μεσαία εισοδήματα κυρίως, όπως δημοσιεύεται επισήμως (που πιο επισήμως δεν γίνεται) στη σχετική εγκύκλιο του γενικού γραμματέα Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή του υπουργείου Ανάπτυξης.
Τα οποία ναι μεν δεν διαψεύδονται, εξ αντικειμένου, αφού εμφανίζονται στα ράφια των σουπερμάρκετ και, αφαιρετικά, στις (άδειες) τσέπες του μέσου καταναλωτή. Αλλά η κυβέρνηση, δια του αρμοδίου υπουργού κ. Θεοδωρικάκου, μέσω της Ελληνικής Στατιστικής (η οποία κατά το παρελθόν έχει διαπρέψει και ως ανέκδοτο) και του Γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, που αλλιώς υπολογίζεται, άρα άλλα συμπεράσματα βγαίνουν στο χαρτί, προσπαθεί να αποδείξει ότι και οι τιμές σφάλλουν και τα ράφια στα σουπερμάρκετ που τις αναγράφουν πλανώνται και η Γιούροστατ, η Ευρωπαϊκή Στατιστική, που βάζει την Ελλάδα στην τελευταία βαθμίδα της Ε.Ε. ψεύδεται και ο Ελληνας καταναλωτής που βλέπει ν’ αδειάζει συνεχώς η τσέπη του, έχει ψευδαισθήσεις: ψωνίζει φτηνά και νομίζει ότι ψωνίζει πανάκριβα.
Ετσι λοιπόν εμπνεύστηκα κι εγώ την παραλλαγή του παιχνιδιού: η ομάδα Μητσοτάκη: «Σας δίνουμε, σας δίνουμε φλουρί κωνσταντινάτο», και η ομάδα των καταναλωτών: «Μας δίνετε, μας δίνετε καλάθι (του νοικοκυριού) δίχως πάτο». Αν βάλουμε και τις υπηρεσίες, ΔΕΗ π.χ. και τα ενοίκια και τα μανίκια (ένδυση/υπόδηση) πάμε σούμπιτοι για… μεγάλη Σαρακοστή, νηστεία (από… ληστεία στις τιμές), προσευχή και άγιος ο Θεός… ελέησον ημάς…
