Πέρα από την ανθρωπιστική τραγωδία που συνιστά η εκστρατεία μαζικών απελάσεων του Τραμπ αλλά και τα τεράστια νομικά ζητήματα που εγείρει σε θέματα κράτους δικαίου και καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η θητεία του ώς τώρα έχει αποδειχτεί άκρως σπάταλη για έναν πρόεδρο που υποσχέθηκε κυβέρνηση ελάχιστων δαπανών.
Εκθεση των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας αποκαλύπτει πως η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξόδεψε περισσότερα από 40 εκατομμύρια δολάρια για την απέλαση κάπου 300 μεταναστών σε τρίτες χώρες, σε χώρες δηλαδή που δεν ήταν οι πατρίδες τους: κάπου 133.333 δολάρια ανά άτομο. Από αυτό το ποσό τα 32 εκατομμύρια δόθηκαν για απελάσεις σε πέντε κράτη: Εσουατίνι (πρώην Ζουαζιλάνδη), Παλάου, Ελ Σαλβαδόρ, Ρουάντα όπου δαπανήθηκαν 1,1 εκατομμύρια δολάρια για καθέναν από τους επτά μετανάστες που στάλθηκαν εκεί και Ισημερινή Γουινέα, δέκατη πιο διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη, που για να «υποδεχτεί» απελαθέντες έλαβε 7,5 εκατ. δολάρια, περισσότερα από όσα έλαβε συνολικά ως αμερικανική βοήθεια τα τελευταία οκτώ χρόνια.
«Εκατομμύρια δολάρια φορολογουμένων δαπανώνται χωρίς ουσιαστική εποπτεία ή λογοδοσία […] χρηματοδοτώντας ένα παγκόσμιο δίκτυο απελάσεων που δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα πανάκριβο αποτρεπτικό εργαλείο χωρίς μετρήσιμα οφέλη» επισημαίνει η έκθεση. «Η διπλωματία των ΗΠΑ διεξάγεται μέσω μυστικών πληρωμών μετρητών και σιωπηλών παραχωρήσεων. Οι χώρες πιέζονται με απειλές δασμών, απαγορεύσεων βίζας ή περικοπών στην οικονομική βοήθεια. Και δίνεται προτεραιότητα στην ταχύτητα και την αποτροπή έναντι της δέουσας διαδικασίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Οι τραμπικές πολιτικές -αποτυχημένες και επικίνδυνες- βρίσκουν ωστόσο απήχηση σε μια φοβική Ευρώπη που πρώτη επιχείρησε κάτι ανάλογο στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η Δικαιοσύνη το απαγόρευσε, ενώ προ ημερών το Ευρωκοινοβούλιο με ψήφους του Λαϊκού Κόμματος και της Ακροδεξιάς τροποποίησε τους ευρωπαϊκούς κανόνες ασύλου ανοίγοντας τις πόρτες για να στέλνουν τα κράτη-μέλη αιτούντες άσυλο σε τρίτες χώρες… έναντι χρήματος.
