Σχιζοφρένεια! Μόνο με αυτόν τον ψυχιατρικό όρο μπορεί κανείς να συνοψίσει τις δηλώσεις Τραμπ γύρω από τη συνεχώς επαπειλούμενη αλλά -ευτυχώς- αναβαλλόμενη νέα επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στον ιρανικό λαό μετά τη νομοτελειακή απόρριψη των αμερικανικών τελεσιγράφων στον πρώτο γύρο «διαλόγου» στο Ομάν.
Ως γνωστόν ο ορισμός της σχιζοφρένειας είναι «μια σοβαρή, χρόνια ψυχική διαταραχή που προκαλεί απώλεια επαφής με την πραγματικότητα και χαρακτηρίζεται από ψυχωσικά συμπτώματα, όπως ψευδαισθήσεις (αίσθηση πραγμάτων που δεν υπάρχουν), παραληρηματικές ιδέες (αμετακίνητες, παρανοϊκες πεποιθήσεις), αποδιοργανωμένο λόγο και συμπεριφορά (ασυναρτησίες, δυσκολία στη συγκέντρωση) και μειωμένη συναισθηματική έκφραση, που επηρεάζει σημαντικά την κοινωνική λειτουργία». Ε λοιπόν αυτό ακριβώς συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες με τον Τραμπ και το Ιράν: τη μια στιγμή φοράει το προσωπείο του ειρηνοποιού και «αδειάζει» τον πολεμοκάπηλο συνεργό του Νετανιάχου λέγοντας πως θα επιμείνει στον διάλογο και την άλλη ξαναβάζει κράνος και παλάσκες και ανακοινώνει την αποστολή ακόμα μίας «υπέροχης αρμάδας» -δηλαδή και δεύτερου αεροπλανοφόρου- στον Κόλπο, συμπληρώνοντας ότι το Ιράν «θα πάθει κάτι πολύ τραυματικό» αν δεν συνθηκολογήσει στις παράλογες απαιτήσεις του…
Ετσι, σύμφωνα και με τα τελευταία ρεπορτάζ των αμερικανικών ΜΜΕ την Παρασκευή, ο Τραμπ διέταξε το Πεντάγωνο να αποσύρει το αεροπλανοφόρο «USS Gerald Ford» και την ομάδα συνοδείας του από την Καραϊβική και να το στείλει στη Μέση Ανατολή, ώστε να διπλασιάσει την ισχύ πυρός και άρα την καταστροφική απειλή προς την Τεχεράνη. Το συγκεκριμένο είναι άλλωστε το μεγαλύτερο και πλέον προηγμένο αεροπλανοφόρο του αμερικανικού ναυτικού, ενώ συνοδεύεται από μοντέρνα πυραυλοφόρα αντιτορπιλικά με πολλαπλούς εκτοξευτήρες πυραύλων Tomahawk και προηγμένα συστήματα αεράμυνας τύπου THAAD.
Αρκεί όμως το δεύτερο αεροπλανοφόρο για να «γονατίσει» τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν και κυρίως να προστατεύσει αποτελεσματικά το Ισραήλ και τις αμερικανικές βάσεις στην περιοχή από τους περσικούς πυραύλους; Οι περισσότεροι στρατιωτικοί ειδικοί, ζυγίζοντας και τη σοκαριστική για τους Ισραηλινούς εμπειρία από τον πρόσφατο «Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών», λένε ξεκάθαρα «όχι» – το πυραυλικό οπλοστάσιο της Τεχεράνης, και ειδικά ορισμένοι τύποι σύγχρονων βαλλιστικών πυραύλων, αποδείχτηκαν πολύ ισχυρότεροι απ’ ό,τι περίμεναν Αμερικανοί και Ισραηλινοί. Και σε περίπτωση νέας επιδρομής οι Ιρανοί έχουν ξεκαθαρίσει ότι η απάντησή τους δεν θα είναι μετρημένη και «συμμετρική», όπως στο παρελθόν, αλλά ένας ολοκληρωτικός πόλεμος, με χρήση και πολυ-υπερηχητικών πυραύλων που γνωρίζουμε μόνο από τις δοκιμαστικές εκτοξεύσεις τους. Εξ ου και η τελεσιγραφική απαίτηση των Τραμπ και Νετανιάχου για περιορισμό όχι μόνο του αριθμού αλλά και του βεληνεκούς των περσικών πυραύλων, που δείχνει ξεκάθαρα πόσο λίγο εμπιστεύονται τις υποτίθεται… αδιαπέραστες αντιπυραυλικές τους ασπίδες – ξέρετε, αυτές που οι κ. Μητσοτάκης και Δένδιας ετοιμάζονται να πληρώσουν χρυσάφι για να αποκτήσουν λαδώνοντας έτσι με δισεκατομμύρια ευρώ των Ελλήνων φορολογουμένων την ισραηλινή γενοκτονική μηχανή.
Ταυτόχρονα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι η αποστολή του δεύτερου αεροπλανοφόρου αντιπροσωπεύει και μια έμμεση παραδοχή της κλιμακούμενης… ανημποριάς της υπερδύναμης να επιβάλει την εξωτερική πολιτική της διά των όπλων σε πολλαπλά μέτωπα, όπως υπαγορεύει το υπερφίαλο στρατιωτικό της δόγμα – με άλλα λόγια ένα σημάδι ραγδαίας αυτοκρατορικής παρακμής. Ο Τραμπ, βλέπετε, είχε στείλει τον περασμένο Οκτώβριο το Ford και την ομάδα μάχης του από την ανατολική Μεσόγειο στην Καραϊβική, για να συμμετάσχει στον ναυτικό αποκλεισμό της Βενεζουέλας (και τον στραγγαλισμό της Κούβας) και φυσικά στην γκανγκστερική επιχείρηση απαγωγής του ζεύγους Μαδούρο και τώρα το ξαναστέλνει πίσω στη Μεσόγειο – γεγονός που προφανώς έρχεται σε αντίθεση με το «Δόγμα Ντονρόε» και την έμφαση στην κυριαρχία στο Δυτικό Ημισφαίριο που προβάλλει η κυβέρνηση Τραμπ. Να σημειωθεί επίσης πως τα πληρώματα του Ford και των συνοδευτικών σκαφών του βρίσκονται ήδη εν πλω και σε συνεχή επιχειρησιακή επιφυλακή εδώ και οχτώ μήνες – μια ασυνήθιστα μακρά και δυνάμει εξαντλητική αποστολή, ιδίως αν οι ναυτικοί και οι πιλότοι κληθούν να εμπλακούν σε νέες πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον ενός ισχυρού αντιπάλου όπως το Ιράν.
Παρά τους… τσαμπουκάδες λοιπόν ο Τραμπ στην πραγματικότητα μοιάζει πολύ πιο διστακτικός από ό,τι ήταν τον Ιανουάριο, καθώς το Πεντάγωνο τον έχει προειδοποιήσει πως αυτή τη φορά δεν θα ξεμπλέξει εύκολα από μια μετωπική σύγκρουση με το Ιράν. Παράλληλα πιέζεται και από το σύνολο των περιφερειακών συμμάχων του, όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Τουρκία, που δεν θέλουν επ’ ουδενί να παρασυρθούν στη φωτιά ενός γενικευμένου περιφερειακού πολέμου. Αλλωστε ο Αμερικανός πρόεδρος «πούλησε» στους μουσουλμάνους εταίρους του ένα σχέδιο «διαρκούς ειρήνης», το οποίο βεβαίως αποδείχτηκε κίβδηλο, καθώς η εξτρεμιστική κυβέρνηση Νετανιάχου αρνείται να τηρήσει τις συμφωνίες για πλήρη απελευθέρωση της ανθρωπιστικής βοήθειας και απόσυρση των στρατευμάτων εισβολής στη Γάζα, ενώ πριν από λίγες μέρες προχώρησε σε ακόμα ένα βήμα για την ντε φάκτο προσάρτηση ολόκληρης της Δυτικής Οχθης βάζοντας ταφόπλακα σε κάθε συζήτηση για «λύση δύο κρατών».
Ετσι εξηγείται γιατί ο… διπολικός Αμερικανός πρόεδρος «άδειασε» προχθές τον παλιόφιλο Νετανιάχου δηλώνοντας στο αγαπημένο του Fox ότι «θα προτιμούσε να κάνει μια συμφωνία» με το Ιράν και σπρώχνοντας πάλι στο μέλλον (μέσα στον επόμενο μήνα είπε) το χρονοδιάγραμμα για μια συμφωνία, ενώ ταυτόχρονα επαναλάμβανε πως διαφωνεί με την προσάρτηση της Δυτικής Οχθης από το Ισραήλ και απέφευγε κάθε αναφορά στον άμεσο «αφοπλισμό της Χαμάς». Ξέρει, βλέπετε, ότι το δήθεν «φιλειρηνικό» προφίλ του νομπελίστα της ειρήνης έχει προ πολλού καταρρεύσει και ότι οι ενέργειες του Νετανιάχου αποτελούν τορπίλη στα δικά του σχέδια για big business με τους Αραβες εταίρους του στα αιματοβαμμένα ερείπια της Γάζας και της Συρίας…
