ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Νίκος Φωτόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

H δημοκρατία δεν φοβάται τις ερωτήσεις. Τις έχει ανάγκη. Γι’ αυτό και όσα εκτυλίχθηκαν στο πρόσφατο μπρίφινγκ με τη φραστική επίθεση και τις απειλές περί αγωγών και μηνύσεων εναντίον του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδη δεν μπορούν να υποβαθμιστούν ως «μια στιγμή έντασης». Οταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης απαντά σε δημοσιογραφικό έλεγχο με υπαινιγμούς για δικαστικές διώξεις και οικονομική εξόντωση, το μήνυμα δεν αφορά μόνο έναν δημοσιογράφο. Αφορά ολόκληρο τον κλάδο και τελικά την ίδια τη δημοκρατία.

Ο Χρήστος Αβραμίδης δεν είναι ένας «τυχαίος» ρεπόρτερ. Είναι πανεπιστημιακός διδάκτορας, νέος, φέρελπις και μαχητικός δημοσιογράφος, με σταθερή παρουσία σε κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες για διαφάνεια και εργασιακά δικαιώματα. Επειδή χρόνια τώρα με τιμά με τη φιλία του, γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι αντιμετωπίζει τη δημοσιογραφία ως λειτούργημα και όχι ως προέκταση της εκάστοτε εξουσίας. Και ακριβώς αυτή η ανεξαρτησία, αυτές οι αρχές του φαίνεται πως ενοχλούν.

Οι αγωγές SLAPP, οι καταχρηστικές αγωγές που στοχεύουν στον εκφοβισμό και τη φίμωση, αποτελούν διεθνώς τεκμηριωμένη απειλή για την ελευθερία του Τύπου. Δεν χρειάζεται να κερδηθούν για να επιτύχουν τον σκοπό τους. Αρκεί η απειλή… Το οικονομικό κόστος και η ψυχολογική πίεση λειτουργούν αποτρεπτικά καλλιεργώντας κλίμα αυτολογοκρισίας. Οταν τέτοιες πρακτικές προαναγγέλλονται ή υπονοούνται από επίσημα κυβερνητικά χείλη, η ανησυχία μετατρέπεται σε σοβαρό θεσμικό πρόβλημα. Η πολιτική εξουσία οφείλει να απαντά με επιχειρήματα και διαφάνεια, όχι με εκφοβισμό. Να δέχεται την κριτική ως στοιχείο λογοδοσίας, όχι ως απειλή προς εξουδετέρωση. Διαφορετικά η ενημέρωση καταντά σκηνοθετημένος μονόλογος και οι δημοσιογράφοι καλούνται να διαλέξουν ανάμεσα στη σιωπή και στο ρίσκο της στοχοποίησης.

Λίγη ντροπή, κύριε Μαρινάκη. Η δημοκρατία δεν προστατεύεται με απειλές. Προστατεύεται με σεβασμό στην ελευθερία του Τύπου. Και η υπεράσπιση του Χρήστου Αβραμίδη δεν είναι απλώς πράξη συναδελφικής αλληλεγγύης, είναι υπεράσπιση του δικαιώματος της κοινωνίας να ρωτά και να γνωρίζει.