Ο Νετανιάχου πιέζει, ο Τραμπ διστάζει για την επίθεση στο Ιράν

Την έβδομη συνάντησή τους μέσα σε έναν μόλις χρόνο πραγματοποίησαν χτες στην Ουάσινγκτον ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, οι δυο συνεργοί στη συνεχιζόμενη γενοκτονία της Γάζας και σύμμαχοι στον… διακεκομμένο πόλεμο ενάντια στο Ιράν και τους συμμάχους του σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Μια γενοκτονία και ένας πόλεμος που είναι άλλωστε και οι βασικοί λόγοι της νέας, έκτης κατά σειρά επίσκεψης του καταζητούμενου για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας Ισραηλινού πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, καθώς ο Τραμπ φαίνεται τις τελευταίες μέρες να δειλιάζει μπροστά στο ενδεχόμενο μιας νέας επίθεσης.

Οι δυο παλιόφιλοι φυσικά δεν άνοιξαν τα χαρτιά τους στους δημοσιογράφους, το μόνο που είπε ο Τραμπ μετά τη συνάντηση ήταν ότι δεν προέκυψε «τίποτε καθοριστικό» και ότι οι συνομιλίες με το Ιράν θα συνεχιστούν. Είναι όμως βέβαιο ότι ο Νετανιάχου επιχείρησε να πείσει τον Τραμπ να ασκήσει τη «μέγιστη δυνατή πίεση» στο Ιράν, πριν αυτό προλάβει να «ανασυγκροτηθεί». Αλλωστε, πριν ακόμη αναχωρήσει από το Ισραήλ, ο Νετανιάχου δήλωσε ξεκάθαρα ότι η ανάληψη στρατιωτικής δράσης είναι «ο μοναδικός τρόπος για να επιλυθεί διά παντός» το θέμα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, ενώ επέμεινε πως στις δήθεν «διαπραγματεύσεις» θα πρέπει να εξασφαλιστεί ο τερματισμός του προγράμματος ανάπτυξης βαλλιστικών πυραύλων και το πάγωμα της στήριξης της Τεχεράνης σε όλες τις «τρομοκρατικές» περιφερειακές οργανώσεις, όπως η Χαμάς και η Χεζμπολάχ.

Σύμφωνα με όλες τις υπάρχουσες «διαρροές», ο Νετανιάχου και το σιωνιστικό επιτελείο ανησυχούν ότι ο… «TACO» Τραμπ ενδέχεται να επιδιώξει μια περιορισμένη συμφωνία μόνο για τα πυρηνικά, η οποία δεν θα περιλαμβάνει ούτε το πυραυλικό οπλοστάσιο του Ιράν, το οποίο κατατρύπησε την πολυδιαφημισμένη ισραηλινή αεράμυνα τον περασμένο Ιούνιο, ούτε τον τερματισμό της στήριξης στον «Αξονα της Αντίστασης».

Οι Ισραηλινοί επιτελείς φοβούνται ότι, παρά τις μαζικές δολοφονίες στελεχών και τους συνεχείς βομβαρδισμούς στον Λίβανο, αλλά και την πτώση του καθεστώτος Ασαντ, που έκοψε τη «χερσαία γέφυρα» της Χεζμπολάχ με το Ιράν και το Ιράκ, οι αντίπαλοι του Τελ Αβίβ ανασυγκροτούνται και ετοιμάζονται για τον επόμενο γύρο. Ξέρουν άλλωστε καλά πως, παρά τις βαριές απώλειες, οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ, η Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι), οι σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ και φυσικά η Χαμάς παραμένουν ισχυρές και υποστηρίζονται από εκατομμύρια ανθρώπους σε Λίβανο, Υεμένη, Ιράκ και Παλαιστίνη.

Πράγματι, ο Τραμπ μοιάζει πολύ πιο διστακτικός από ό,τι ήταν τον Ιανουάριο, καθώς το Πεντάγωνο τον έχει προειδοποιήσει πως αυτή τη φορά δεν θα ξεμπλέξει εύκολα από μια μετωπική σύγκρουση με το Ιράν, ενώ πιέζεται και από το σύνολο των περιφερειακών συμμάχων του, όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Τουρκία, που δεν θέλουν επ’ ουδενί να παρασυρθούν σε έναν περιφερειακό πόλεμο χωρίς όρια. Ετσι, ο Αμερικανός πρόεδρος συνέχισε και χτες τη σχιζοφρενική πολιτική τού «μια στο καρφί και μια στο πέταλο», ξεκινώντας τη μέρα με φαινομενικά πολεμοχαρείς δηλώσεις στο Axios (όπου είπε ότι «θα χρειαστεί να κάνουμε κάτι πολύ σκληρό» αν δεν επιτευχθεί συμφωνία και ότι εξετάζει την αποστολή και δεύτερης «αρμάδας»-αεροπλανοφόρου στην περιοχή), αλλά αμέσως μετά δήλωσε στο αγαπημένο του Fox ότι «θα προτιμούσε να κάνει μια συμφωνία» με το Ιράν, προσθέτοντας με ύφος… δον Κορλεόνε ότι «Οι Ιρανοί θέλουν σαν τρελοί μια συμφωνία» και… «θα είναι ηλίθιοι αν αρνηθούν» την προσφορά του!

Ταυτόχρονα, βέβαια, πληθαίνουν οι αναφορές για αυξημένη ένταση μεταξύ των δυο συμμάχων, που δεν περιορίζονται στον «υπαρξιακό κίνδυνο» του Ιράν. Ο Τραμπ, βλέπετε, δήλωσε χτες ξεκάθαρα στο Αxios ότι ««Είμαι κατά της προσάρτησης» της Δυτικής Οχθης από το Ισραήλ, καθώς εκτιμά –και δικαίως– ότι η έγκριση από το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας των σαρωτικών αλλαγών στο διοικητικό και οικονομικό καθεστώς στα κατεχόμενα αποτελεί τορπίλη στα δικά του σχέδια για εξομάλυνση των σχέσεων του Τελ Αβίβ με τους Αραβες συμμάχους του και… μεγάλες μπίζνες στα αποκαΐδια της Γάζας και της Συρίας.

Ως γνωστόν, ο Αμερικανός πρόεδρος «πούλησε» στους μουσουλμάνους εταίρους του ένα σχέδιο «διαρκούς ειρήνης». Η υποτιθέμενη πρόοδος στο σχέδιο των 20 σημείων του για τον τερματισμό του πολέμου έχει παγώσει, καθώς η εξτρεμιστική κυβέρνηση Νετανιάχου αρνείται να τηρήσει τις συμφωνίες για πλήρη απελευθέρωση της ανθρωπιστικής βοήθειας και απόσυρση των στρατευμάτων εισβολής. Και η προχτεσινή ντε φάκτο προσάρτηση ολόκληρης της Δυτικής Οχθης, που επιτρέπει μεταξύ άλλων στους Εβραίους εποίκους να αγοράζουν παλαιστινιακή γη, βάζει ταφόπλακα σε κάθε συζήτηση για «λύση δύο κρατών».

Το νέο τετ α τετ συνέπεσε, πάντως, με τους εορτασμούς για την 47η επέτειο της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979. Οκτώ Αμερικανοί πρόεδροι, από τον Κάρτερ ώς τον Τραμπ, επιχείρησαν (μάταια ώς τώρα) με έναν συνδυασμό από εμπάργκο, πολέμους δι’ αντιπροσώπων, εισβολές σε γειτονικές χώρες και απόπειρες πραξικοπήματος να γκρεμίσουν το καθεστώς και να επιβάλουν εκ νέου την ισχύ τους στον περσικό λαό, χωρίς επιτυχία. Κι έτσι χτες, λίγες μόλις εβδομάδες μετά τη λαϊκή εξέγερση για την «εισαγόμενη» οικονομική κρίση, που εξελίχθηκε σε αιματοβαμμένη προσπάθεια ανατροπής του καθεστώτος, ως και τέσσερα εκατομμύρια πολίτες (!) συνέρρευσαν στο κέντρο της Τεχεράνης, σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση στήριξης του καθεστώτος, με βασικό ομιλητή τον πρόεδρο Πεζεσκιάν, που επανέλαβε ότι η χώρα θα συνεχίσει τον διάλογο, αλλά «δεν θα υποκύψει στις παράλογες απαιτήσεις» των εχθρών της.

Οι εικόνες από ελικόπτερο του ατέλειωτου πλήθους που πρόβαλε η ιρανική τηλεόραση μοιάζουν ψεύτικες, αλλά δεν είναι. Ποιος ο λόγος άλλωστε να κατασκευάσεις μια εικόνα μέσω τεχνητής νοημοσύνης, όταν τα… αληθινά εκατομμύρια βγαίνουν στους δρόμους και φωνάζουν παθιασμένα «Θάνατος στην Αμερική και το Ισραήλ», αφήνοντας στην άκρη την απολύτως δικαιολογημένη οικονομική και κοινωνική δυσαρέσκεια;