ΜΑΧ RICHTER
ΗAMNET
Decca Records
★★★☆☆
.png)
Φέτος είναι η χρονιά που δεν ξέρεις ποια μουσική ταινίας που έχει προταθεί για Οσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής πρέπει να το κερδίσει. Είναι και οι πέντε υποψηφιότητες εξαιρετικές, η μία καλύτερη από την άλλη. Τη μουσική του Max Richter για το «Hamnet» (Αμνετ) την είχαμε ακούσει από πριν ως αυτόνομο έργο. Με ηλεκτρονικά στοιχεία που στήνουν ένα υποβλητικό ηχητικό υπόβαθρο για γυναικείες χορωδιακές φωνές και αναγεννησιακά μοτίβα. Οταν όμως δεις και το φιλμ αποκτάς άλλη αίσθηση. Εντάξει, ο ήχος του σπουδαίου Max Richter είναι αναγνωρίσιμος, αλλά στην ταινία αποκτά κινηματογραφική διάσταση, σαν να «χώνεται» μέσα της. Παίζει ρόλο φυσικά και το ότι ο Max Richter συμμετείχε στη διαδικασία από το αρχικό στάδιο, καθώς διάβαζε το σενάριο και έστελνε σχόλια και μουσικά σχεδιαγράμματα στη σκηνοθέτρια Κλόι Ζάο. Χρησιμοποίησε και όργανα εκείνης της εποχής (όπως viols, nyckelharpa, hurdy-gurdy) αλλά σε πιο σύγχρονη μορφή.
«Εφτιαξα ηλεκτρονικά όργανα, αλλά χρησιμοποιώντας ακατέργαστη ύλη από όργανα της ελισαβετιανής περιόδου» εξήγησε ο ίδιος ο συνθέτης. «Ετσι κάναμε ηχογραφήσεις με ένα σύνολο βιόλας, μια άρπα από νικέλιο και hurdy-gurdy (έγχορδο όργανο) και σχεδόν πρωτόγονα και φολκλορικά όργανα από παλιά». Υπάρχει και ένα παλιότερο κομμάτι στο σάουντρακ, το «On the Nature of Daylight» (από το άλμπουμ «The Blue Notebooks» του 2004), το οποίο χρησιμοποιείται διαρκώς με κάποιο τρόπο σε σειρές και ταινίες, από το «The Handmaid’s Tale» και το «The Last of Us» έως το «Arrival» και άλλα. Δεν ξέρω αν θα κερδίσει το Οσκαρ Μουσικής το «Hamnet», προβλέπω μάλλον ότι θα το πάρει το «Sinners» (που όντως είναι λίγο καλύτερο). Αλλά αξίζει ούτως ή άλλως.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
MEGADETH
MEGADETH
BLKIIBLK
★★☆☆☆
Κύκνειο άσμα για τη θρυλική αρμάδα του Dave Mustaine. Το «αντίο» μίας από τις σπουδαιότερες μπάντες στην ιστορία του metal είναι πιο σημαντικό από μια ενδελεχή κριτική, όμως ο Dave Mustaine δείχνει για ακόμη μία φορά ότι είναι ένας εκπληκτικός τεχνικά μουσικός και συνθέτης. Το «Megadeth» φυσικά δεν μπορεί να σταθεί δίπλα σε παλαιότερα αριστουργήματά τους, αλλά έχει τις στιγμές του. Θα αποδώσουμε στην… αιώνια πικρία του Mustaine την επιλογή να ηχογραφήσουν ξανά το «Ride The Lightning», που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο εδώ και 40 χρόνια με τους Metallica και δεν θα το σχολιάσουμε περαιτέρω. Σε κάθε περίπτωση αναμένουμε το καλοκαίρι να αποχαιρετήσουμε από κοντά τον Dave Mustaine και τους Megadeth στο Release Athens.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ
PAN PAN
ΠΕΡΑΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Minos EMI
★★★☆☆
Η «Υπεραστική Μουσική» του Pan Pan -ένα από τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2025- «γέννησε» το πολύ καλό μίνι άλμπουμ «Περαστική Μουσική». Εφτά κομμάτια με synthesizers και beats κατευθείαν από τις πίστες των μικρών clubs που χορεύουν με synth pop και post punk και γίνονται αστρική σκόνη λίγο πριν ξημερώσει. Τραγούδια-ιστορίες μικρών φθορών και μικρών θριάμβων, όλα ερμηνευμένα από τον δημιουργό τους, εκτός από ένα ντουέτο με τη Δανάη Σίμου. Θα σταθώ ιδιαίτερα στο υπέροχο «Λένα και Μαριανίνα και Γιάννης και Σαβίνα» – hommage στις/στον Πλάτωνος, Κριεζή, Παλαμίδα, Γιαννάτου.
ΔΩΡΑ ΣΕΛΛΑ
ΕΥΑ ΠΟΛΙΤΑΚΗ
NTISNEY
★★★☆☆
Το ντεμπούτο άλμπουμ της Εύας Πολιτάκη περιλαμβάνει 7 τραγούδια, σε μουσική – στίχους του Σέργιου Βούδρη, που μιλάνε για τη σκληρή πραγματικότητα ενός χωρισμού και τη διαδικασία «ωραιοποίησής» του, επιλέγοντας το πρίσμα μέσα από το οποίο αντιμετωπίζουμε τις αλήθειες που μας στενοχωρούν για να τις αντέξουμε. Η ωραία indie μουσική, με επιρροές από έντεχνο, pop και αφηγηματική τραγουδοποιία, και η πολύ καλή ερμηνεία της Πολιτάκη συνθέτουν ένα άλμπουμ που κερδίζει τις εντυπώσεις, από το οποίο ξεχωρίζουν τα «Σφαίρα» (πολύ όμορφο ντουέτο με τον Απόστολο Κίτσο), «Ερπύστριες», «Θες», «Λάπτοπ».
