Να μην πατήσει σε «νάρκες» που θα αποβούν μοιραίες στον δρόμο προς το συνέδριο και ταυτόχρονα να συγκεντρώσει στην πολιτική του φαρέτρα όλα εκείνα τα «όπλα» που θα του επιτρέψουν να πάει κατάλληλα εφοδιασμένος στην αναμέτρηση των εθνικών εκλογών με τη Ν.Δ., είναι ο διττός δύσκολος στόχος του Νίκου Ανδρουλάκη για την επόμενη περίοδο.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται για ακόμα μια φορά στη θητεία του μπροστά σε μια ευκαιρία (ίσως την τελευταία) και σε έναν κίνδυνο. Από τη μια πλευρά, το κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη -παρά τη δημοσκοπική μέγκενη που δεν του δίνει αέρα νίκης αλλά το εμφανίζει να υποχωρεί- παραμένει η μοναδική υπαρκτή πολιτική δύναμη που προβάλλει ένα ολοκληρωμένο εναλλακτικό σχέδιο απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και θα μπορούσε να αποτελέσει τον κορμό ενός προοδευτικού σχήματος συνεργασίας. Από την άλλη, είναι αντιμέτωπο με μια καταστροφική απειλή, όσο ο χρόνος κυλάει χωρίς η «βελόνα» να ξεκολλάει προς τα πάνω και την ίδια στιγμή στο εσωτερικό του κυριαρχεί η ομφαλοσκόπηση αντί της προγραμματικής αντεπίθεσης, ενώ παράλληλα νέα εγχειρήματα σχεδιάζουν να κάνουν την εμφάνισή τους.
Σε αυτό το περιγραφόμενο σκηνικό, η προειδοποίηση του Νίκου Ανδρουλάκη στο ξεκίνημα της εβδομάδας που μας πέρασε δεν έγινε τυχαία: «Το συνέδριο δεν θα επιτρέψω να γίνει μια ηχώ δωματίου. Το συνέδριο θα είναι ο βατήρας για την παράταξη για τη μάχη των εκλογών. Δεν δικαιούται κανείς να τραβά το χαλί. Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ θέλει ενότητα, σοβαρότητα και να πάει το πρόγραμμά μας παντού σε όλη την Ελλάδα. Το χρέος κάθε στελέχους είναι το πρόγραμμα να πάει σε κάθε πολίτη. Η εσωστρέφεια δεν βοηθά το ΠΑΣΟΚ να πάει μπροστά. Οποιος σύρει το χαλί, είναι υπόλογος και σ’ εμένα και στον κόσμο της Δημοκρατικής Παράταξης», διαμήνυσε χαρακτηριστικά και παραδέχτηκε ότι «όντως το ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες βρίσκεται σε μια πορεία στασιμότητας και μιας μείωσης των ποσοστών του».
Διαγραφές;
Κάποιοι διάβασαν πίσω από τις αρχικές αναφορές τη λέξη «διαγραφές». Ωστόσο, από το περιβάλλον του δεν επιθυμούν να ανοίξουν τούτη την ώρα αυτού του είδους τη συζήτηση, συμβάλλοντας σε ένα παιχνίδι που ξορκίζουν… Γι’ αυτό και ο εκπρόσωπος Τύπου Κώστας Τσουκαλάς, όταν ρωτήθηκε σχετικά με τον παρατηρούμενο αναβρασμό, κατέφυγε στο επιχείρημα του «πολυσυλλεκτικού ζωντανού οργανισμού με τις διαφορετικές επιμέρους οπτικές, όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλο κόμμα», προβλέποντας αισιόδοξα ένα ενωτικό συνέδριο και μια τροχιά ανόδου αμέσως μετά. Οπως πάντως πληροφορείται η «Εφ.Συν.», στη μετασυνεδριακή εποχή και καθώς θα ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση για τις κάλπες, η στάση της ηγεσίας δεν πρόκειται να μείνει το ίδιο χαλαρή και ανεκτική σε φαινόμενα που θα θεωρηθεί ότι υπονομεύουν την προοπτική και δυναμική της παράταξης. «Αν και πάλι συνεχιστεί η αμφισβήτηση στα όσα θα έχουμε συμφωνήσει στην κορυφαία συλλογική μας διαδικασία, τότε θα υπάρξουν μέτρα», τονίζουν με νόημα αρμόδιες πηγές.
Για την ώρα, τα εσωκομματικά στρατόπεδα προετοιμάζονται για μια σύγκρουση ιδεών αλλά και συσχετισμών. Με προμετωπίδα το ψήφισμα ενάντια στη συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. ο Χάρης Δούκας υπονόησε πρόσφατα ότι αν η πλειοψηφία το απορρίψει θα είναι σαν να αφήνει παράθυρο κυβερνητικής συνεργασίας. Ο Παύλος Γερουλάνος δεν επιθυμεί ένα συνέδριο «ομάδων και δελφίνων», ευελπιστώντας σε ένα τριήμερο «αναγέννησης» με «έκρηξη δημοκρατίας». Η Αννα Διαμαντοπούλου είναι κατά του ψηφίσματος που ζητά επιτακτικά ο δήμαρχος Αθηναίων, όμως υπογραμμίζει ότι πολιτικά και ηθικά το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να συνεργαστεί με τη Ν.Δ. Το δικό τους αποτύπωμα αλλά και μια καλή καταγραφή στα όργανα που θα προκύψουν αγωνίζονται να πετύχουν και άλλα στελέχη της πρώτης γραμμής, όπως οι Μανώλης Χριστοδουλάκης, Μιχάλης Κατρίνης και Παύλος Χρηστίδης.
Στο μεταξύ, οι τριβές στο εσωτερικό εντοπίζονται σε δύο πεδία. Το πρώτο σχετίζεται με τα οργανωτικά του συνεδρίου. Η πλειοψηφία εισηγείται οι 3.500 σύνεδροι να εκλεγούν με κριτήρια τους ψηφίσαντες το ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές, ενώ η μειοψηφία τάσσεται υπέρ της ανάδειξής τους με βάση το σώμα των εσωκομματικών του 2024, εκκρεμότητα που θα οριστικοποιηθεί την προσεχή Δευτέρα σε νέα συνεδρίαση της Οργανωτικής Γραμματείας. Συμφωνία έχει επέλθει για το μητρώο, που θα είναι ανοιχτό ώς την Κυριακή 15 Μαρτίου, ημέρα εκλογής συνέδρων, όπου όποιος εγγραφεί μέλος θα ψηφίζει.
Η διεύρυνση
Η δεύτερη εστία έντασης αφορά ένα θέμα με ορίζοντα μακρύτερο του συνεδρίου. Είναι η διεύρυνση σε στελέχη και βουλευτές, για την οποία έχει συσταθεί ειδική επιτροπή υπό τον Κώστα Σκανδαλίδη, που μέσα στην εβδομάδα θα στελεχωθεί καταλλήλως με υπευθύνους σε κάθε νομό της χώρας, ενώ προγραμματίζεται και εκδήλωση με τη συμμετοχή ενός σημαντικού αριθμού μεσαίων στελεχών που επιστρέφουν στο ΠΑΣΟΚ μετά την πολιτική περιπλάνησή τους σε άλλα κόμματα ή απλώς την αδρανοποίησή τους τα προηγούμενα χρόνια.
Οπως έχει τονιστεί από τη Χαριλάου Τρικούπη, η διεύρυνση θα γίνει χωρίς face control, «με πρόσωπα που ασπάζονται το πρόγραμμα και το αξιακό μας πλαίσιο», δεν λείπουν όμως οι αντιδράσεις για κάποιους φημολογούμενους επαναπατρισμούς και πιο συγκεκριμένα για αυτόν της Νίνας Κασιμάτη που ψιθυρίζεται εντόνως ότι γυρίζει από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ μετά από 16 χρόνια. Ανάμεσα στους βουλευτές που φαίνεται να υπάρχει ενδιαφέρον συμπόρευσης είναι και ο νυν ανεξάρτητος, εκλεγμένος στο Επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ, Ευάγγελος Αποστολάκης. Στις 15 Φεβρουαρίου συνεδριάζει η Ολομέλεια της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου όπου ενδέχεται στο παζλ της διεύρυνσης να προστεθούν και επιπλέον κομμάτια…
Στις προτεραιότητες του Νίκου Ανδρουλάκη βρίσκεται σε παράλληλο χρόνο η προγραμματική αντιπολιτευτική δράση του ΠΑΣΟΚ και η παραγωγή πολιτικής με θέσεις και προτάσεις που αφ’ ενός δίνουν λύσεις στα προβλήματα καθημερινότητας των πολιτών και αφ’ ετέρου πιέζουν την κυβέρνηση και την υποχρεώνουν να απολογείται για τα αδιέξοδά της. Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσονται η καμπάνια για το κυκλοφοριακό στο Λεκανοπέδιο, η επίκαιρη ερώτηση προς τον πρωθυπουργό για τα ενεργειακά και το αίτημα για προ ημερησίας στη Βουλή για το κράτος δικαίου.
