Αναζητούμε τις τελευταίες ημέρες Ιρανούς όπου γης. Συνέβαλε στην ίδια, ευρύτερη αναζήτηση και η φειδωλή, ουσιαστικά σιωπηλή, αντίδραση από το γραφείο του επικεφαλής-πρέσβη της διπλωματικής αρχής των Περσών στην Αθήνα, Αχμέντ Ναντέρι. Δεν ήταν δύσκολο να λάβουμε σε λόγια-εκφράσεις τους την αγωνία για το αύριο.
Πέρσες. Ναι μεν αλλά… Ναι μεν ιμπεριαλιστές της αρχαιότητας, μα και γόνοι κοιτίδας πολιτισμού. Μην αντιδράς, αναγνώστη-τρια, δεν θα φύγω από τη σύγχρονη, πιεστική ουσία… Δεν είναι άκρατος συναισθηματισμός ο διάλογος, τον άνοιξα με Ιρανούς, φοιτητή και φοιτήτρια, κοινωνικών επιστημών και ιατρικής, όπως είναι ο Χορμούζντ και η Νασίμ αντίστοιχα, στο Λονδίνο και στο Ααχεν.
Επειδή πριν και μετά τις παραμέτρους της τωρινής δίνης-απειλής, έθεσα υπό την κρίση τους την πεποίθησή μου (και όχι απλά γνώμη) πως στο όνομα του ακμαίου παρελθόντος της χώρας τους έχουν δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Συμφώνησαν. Δεν θεώρησαν, επειδή ηχούν τύμπανα πολέμου, συναισθηματική-άτοπη την ίδια υπόμνηση «από εκπρόσωπο άλλου πόλου-γονέα πολιτισμού της αρχαιότητας» όπως τιμητικά ανταπέδωσαν-με αποκάλεσαν. Μίλησαν. Στις δύο πανεπιστημιακές έδρες δεν είναι οι μόνοι Ιρανοί ή κάτοχοι διπλής ευρω-ιρανικής ρίζας. Κοινές συνισταμένες-γεννήματα της σύντομης επικοινωνίας μαζί τους, κοινές απαντήσεις χωρίς η μία να γνωρίζει τι έχει πει ο άλλος:
1) «Η πλειοψηφία των Ιρανών θέλει-απαιτεί να παραμερίσει το ιερατείο κι αν αυτό δεν συμβεί άμεσα, τουλάχιστον να μειωθούν οι επιρροές του στο πολιτικό σύστημα. Μόνο έτσι οι συντηρητικοί και οι λεγόμενοι “μεταρρυθμιστές”, οι διαρκώς αντιμαχόμενες πλευρές στο πολιτικό σύστημά μας, θα μιλήσουν κοινή γλώσσα! Προϋπόθεση ύπαρξής μας είναι αυτή!».
2) «Οι βαθιές πολιτιστικές ρίζες μας οφείλουν-με να γίνουν αιτία ώστε ενδεχόμενη αποχώρησή μας από το λεγόμενο “αντιδυτικό μέτωπο” να μην έχει συνέπειά της την εσωτερική ένταση! Η πατρίδα μας έχει δυνάμεις αντίστασης…».
-320x213.jpg)
