Κάθε κινητοποίηση πολιτών έχει αρχή, έχει και τέλος. Κι αυτό αφορά και τις κινητοποιήσεις των αγροτών, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα βίωσαν και βιώνουν ρήγμα στις γραμμές τους, το οποίο αξιοποίησε δεόντως η κυβέρνηση. Ως έναν βαθμό, μάλιστα, το προκάλεσε για να μπορέσει να το αξιοποιήσει. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι αν μια κινητοποίηση φτάνει στο τέλος της, αλλά τι αφήνει πίσω της.
Οι αγρότες έδωσαν έναν σπουδαίο αγώνα. Σπουδαίο όχι μόνο για τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα, αλλά και για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Για να είμαστε ακριβείς οφείλουμε να υπογραμμίσουμε πως τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα είναι άμεσα συνδεδεμένα με το κοινωνικό συμφέρον. Δεν χρειάζεται να το εξηγήσουμε. Η αγροτική παραγωγή συνδέεται με τη διατροφή και την επιβίωση ολόκληρου του πληθυσμού.
Οι αγρότες έδωσαν έναν δίκαιο αγώνα. Ουδείς τόλμησε να αμφισβητήσει το δίκαιο των αιτημάτων τους. Οπως ουδείς τόλμησε να αμφισβητήσει ότι τα προβλήματά τους συνδέονται άμεσα με την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας και γενικότερα με τον κίνδυνο να ερημώσει η ύπαιθρος. Αυτό το τελευταίο, δηλαδή η ερήμωση της υπαίθρου, δεν είναι απλώς ένα αγροτικό ζήτημα. Είναι εθνικό πρόβλημα.
Οι αγρότες πάλεψαν με όλες τους τις δυνάμεις. Για τον εαυτό τους και για κάθε Ελληνα της πόλης και της υπαίθρου. Κι είχαν απέναντί τους την κυβέρνηση Μητσοτάκη που έχει άλλα σχέδια. Ο κ. Μητσοτάκης ονειρεύεται αγροτικά επιμελητήρια για να ξέρει, λέει, με ποιους συζητάει. Τέτοια επιμελητήρια πήγε, από το 2024, να φτιάξει η κυβέρνησή του αλλά δεν περπάτησαν. Κι αν τα θέλει ως συνομιλητές είναι γιατί στοχεύει να βάλει στην άκρη τους αγροτικούς συλλόγους που υπάρχουν κατά χιλιάδες σε ολόκληρη τη χώρα.
Η ιδέα, όμως, των αγροτικών επιμελητηρίων στη σημερινή πραγματικότητα σημαίνει να υπάρχουν στην ύπαιθρο μόνο μεγαλοαγρότες. Καπιταλιστές αγρότες. Και μερικοί είλωτες. Εκεί μας οδηγεί η Κοινή Αγροτική Πολιτική, την οποία υλοποιεί η κυβέρνηση. Και θα συμβάλει τα μέγιστα για να συμβεί αυτό η συμφωνία της Ε.Ε. με τις χώρες της Mercosur.
Οι αγρότες θα συνεχίζουν να αγωνίζονται στη γη τους, για τη γη τους, για μας και για τη χώρα. Δεν κέρδισαν πολλά, αλλά δεν ηττήθηκαν. Αλίμονο αν ηττηθούν. Τότε θα έχουμε ηττηθεί όλοι. Κι εμείς, που δεν είμαστε αγρότες, περισσότερο από αυτούς.
