Σπίρτο σε πυριτιδαποθήκη

Ο Καναδάς και η Γριλανδία ως μελλοντικές Πολιτείες των ΗΠΑ αποτελούν μια επιλογή υψηλού κινδύνου, ένα άναμμα σπίρτου σε πυριτιδαποθήκη.

Οι συμβολισμοί του ύστερου εδαφικού επεκτατισμού των ΗΠΑ είναι ξεκάθαροι καθώς δεν προσφέρονται για παρερμηνείες.

Η πρώτη μετά τον πόλεμο ΗΠΑ – Ισπανίας του 1898 επέκταση της χώρας παρουσιάζει ομοιότητες αλλά και διαφοροποιήσεις σε σχέση με το παρελθόν.

Το 1898, τρείς δεκαετίες μετά τον εμφύλιο πόλεμο, οι ΗΠΑ με έναν ολιγόμηνο πόλεμο έδωσαν τη χαριστική βολή στην παρηκμασμένη Ισπανική Αυτοκρατορία με την κατάκτηση της Κούβας, του Πουέρτο Ρίκο και των Φιλιππίνων.

Το 2026 είναι πολύ πιθανόν να περάσει στην Ιστορία ως η χρονιά της διάρρηξης της Διατλαντικής Σχέσης.

Η Γριλανδία και στη συνέχεια ο Καναδάς τυπικά παραμένουν κτήσεις των παλαιών αποικιακών μητροπόλεων της Δανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το πώς θα χειριστούν το Λονδίνο και η Κοπεγχάγη τον χωρίς προσχήματα αναθεωρητισμό της Ουάσινγκτον είναι μια πρόκληση χωρίς προηγούμενο.

Η Δανία και ο Καναδάς, ιδρυτικά μέλη του ΝΑΤΟ από το 1949 και υποδειγματικοί έκτοτε εταίροι των ΗΠΑ, δεν έχουν κανέναν λόγο να περιορίσουν την αντίδρασή τους σε συμβολικές χειρονομίες για την τιμή των όπλων.

Η κατάκτηση της Γριλανδίας και του Καναδά από τις ΗΠΑ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα επιδεινώσει τον διχασμό της κοινωνίας και της πολιτικής σκηνής, ένα φαινόμενο που δεν παύει να προβάλλει ολοένα και πιο απειλητικό μετά την αμφισβήτηση από τον Γκορ της νίκης του Μπους του νεότερου το 2000 και πιο πρόσφατα την άρνηση του Τραμπ να αναγνωρίσει την ήττα του από τον Μπάιντεν το 2020.

Μια διχαστική αντιπαράθεση την οποία συντηρεί ο Τραμπ, απειλώντας ότι μετά τη Γριλανδία ο στρατός των ΗΠΑ θα εισβάλει στη Μινεσότα για να σταματήσει τις ορδές των αριστερών διαδηλωτών και ακτιβιστών.

Ο Τραμπ αυτοεγκλωβίζεται σε εστίες εντάσεων και συγκρούσεων και έτσι κινδυνεύει να μετατρέψει τις Ενδιάμεσες Εκλογές του Νοεμβρίου σε δημοψήφισμα αξιολόγησης της πρώτης διετίας της δεύτερης θητείας του.