Ερευνητική ομάδα επαλήθευσε τον πρώτο μαζικό τάφο της παλαιότερης καταγεγραμμένης πανδημίας στον κόσμο, παρέχοντας νέες λεπτομέρειες για την πανώλη του Ιουστινιανού που σκότωσε εκατομμύρια ανθρώπους, κατά τη βυζαντινή αυτοκρατορία μεταξύ του έκτου και του όγδοου αιώνα.
Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο Journal of Archaeological Science του Φεβρουαρίου, προσφέρουν «ένα σπάνιο εμπειρικό παράθυρο» για την κινητικότητα, την αστική ζωή και την ευαλωτότητα των πολιτών που επλήγησαν από την πανώλη.
Το DNA που ελήφθη από πτώματα σε ένα μαζικό νεκροταφείο στη αρχαία περιοχή Γέρασα της σημερινής Ιορδανίας. Η ίδια ερευνητική ομάδα πέρυσι αναγνώρισε το Yersinia pestis ως το μικρόβιο που προκάλεσε την πανώλη.
Η έρευνα επικεντρώθηκε στα θύματα, τον τρόπο ζωής τους, την ευαισθησία τους στην ασθένεια και στους λόγους παρουσίας τους στη Γέρασα, έναν περιφερειακό εμπορικό κόμβο – το επίκεντρο της πανδημίας από το 541 έως το 750 μ.Χ.
Οι ανασκαφές αποκάλυψαν ότι περισσότεροι από 200 άνθρωποι ήταν θαμμένοι στον τάφο του ιπποδρόμου στη Γέρασα. Ένα μείγμα ανδρών και γυναικών, ηλικιωμένων και νέων, άνθρωποι στην ακμή τους , έφηβοι.
Εκείνη την εποχή υπήρχαν σκλάβοι, μισθοφόροι και τα δεδομένα συμφωνούν ότι πρόκειται για έναν ανάμεικτό κοινωνικό πληθυσμό. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπήρχε μεγάλη ποικιλία θυμάτων από διαφορετικές δημογραφικές ομάδες, κάτι που έδειχνε ότι ένας μετακινούμενος πληθυσμός βρισκόταν μαζί και ουσιαστικά είχε εγκλωβιστεί στον ίδιο τόπο λόγω της νόσου.
-320x213.jpg)
