Η «καρδιά» του πρωτοβάθμιου συνδικαλισμού χτυπά αύριο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στην πολυθεματική ημερίδα με τίτλο «Δικαίωμα στην Εργασία – Εργασία με δικαιώματα» (11 π.μ. – 9 μ.μ.) με στόχο την κάλυψη των σημερινών εργασιακών αναγκών και την ενίσχυση του διαλόγου για πιο αποτελεσματικές διεκδικήσεις στο μέλλον.
Πάνω από 30 συνδικαλιστές, επιστήμονες και εκπρόσωποι εργαζομένων θα μιλήσουν σχετικά με τις καταστροφικές συνέπειες από τις αντεργατικές πολιτικές των τελευταίων κυβερνήσεων, τον «πόλεμο» ενάντια στην εργατική τάξη και τις μορφές αντίστασης στους χώρους δουλειάς.
«Οταν τα κοινά αγαθά γίνονται εμπόρευμα, η ζωή γίνεται πιο ακριβή και πιο άνιση» αναφέρουν οι διοργανωτές. Εκπρόσωποι εργαζομένων από τη Hellenic Train, την ΕΥΔΑΠ, τους κλάδους της Υγείας, της εκπαίδευσης και των μεταφορών θα συμμετάσχουν σε ένα από τα θεματικά πάνελ για το «ποιος πληρώνει τις ιδιωτικοποιήσεις», το οποίο θα συντονίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου Υπουργείου Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής, Γιώργος Σπανουδάκης.
«Θα γυρίσεις το βράδυ;»
«Μαμά, μπαμπά, θα γυρίσεις το βράδυ;», ο τίτλος της εναρκτήριας συζήτησης αναφορικά με το μείζον ζήτημα της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία. Η μακάβρια στατιστική αποτυπώνει τουλάχιστον 201 νεκρούς το 2025, σημειώνει στην «Εφ.Συν.» η Γιώτα Λαζαροπούλου από το Σωματείο Εργαζομένων στην Εθνική Τράπεζα (βλ. «Δραματικό ρεκόρ στα εργατικά δυστυχήματα», 9.1.2026). Οπως επισημαίνει, αν τα ωράρια τηρούνταν και δεν επεκτείνονταν, θα είχαν σωθεί άνθρωποι, γιατί πολλά ατυχήματα συμβαίνουν μετά τη λήξη του ωραρίου.
Μιλώντας για την απουσία καταγραφής των επαγγελματικών ασθενειών στην Ελλάδα σχολιάζει πως «δεν έχουμε θύματα, γιατί απλά δεν καταμετρώνται, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη υπολογίζονται ετησίως μέχρι και 100.000 θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες». Φέρνει ως παράδειγμα τα προβλήματα ασθενειών και την απουσία καθηκοντολογίου στις σχολικές καθαρίστριες λέγοντας τα εξής: «Δεν γίνεται έλεγχος στα απορρυπαντικά που χρησιμοποιούν. Βάζουν γυναίκες να ξεκρεμάσουν τις κουρτίνες σε ένα ολόκληρο σχολείο. Γίνονται ατυχήματα, μένουν εκτός δουλειάς για έξι μήνες και έτσι δεν παίρνουν επίδομα ανεργίας το καλοκαίρι».
Ακάλυπτοι
Την αιτιώδη σχέση ανάμεσα στον υψηλό αριθμό εργατικών δυστυχημάτων στη χώρα μας και στη χαμηλή κάλυψη από τις συλλογικές συμβάσεις τονίζει ο Χρήστος Γιαμπουράνης, μέλος του Σωματείου Εργαζομένων Ταχυδρομικών-Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής και συντονιστής του πάνελ για τον μαχητικό συνδικαλισμό ως απάντηση στην επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών.
«Απέναντι σε αυτές τις συνθήκες είναι ζητούμενο η ανάπτυξη του μαχητικού συνδικαλισμού, που δεν κυριαρχεί σήμερα. Να μπορούμε να γυρίσουμε σπίτια μας σώοι και αρτιμελείς, να καλυπτόμαστε ως εργαζόμενοι από συλλογικές συμβάσεις και ως πολίτες από ισχυρές δημόσιες δομές. Αυτή θα έπρεπε να είναι η κανονικότητα. Ξέρουμε ότι έχουμε απέναντί μας μια κυβέρνηση που κανονικότητα θεωρεί τα ακριβώς αντίθετα».
«Ο κλάδος των ταχυμεταφορών είναι ένας από τους κλάδους που συμπυκνώνουν την εργασιακή ανασφάλεια», συμπληρώνει και υπογραμμίζει την ανάγκη επέκτασης των μέσων ατομικής προστασίας στους οδηγούς αυτοκινήτου, τους εργαζόμενους στα κέντρα διαλογής και ευρύτερα στον κλάδο των logistics.
Το πρόβλημα της μη ένταξης των συμβασιούχων, των εργολαβικών και ενοικιαζόμενων εργαζομένων στα μεγάλα σωματεία, με ελάχιστες εξαιρέσεις, και της πολυδιάσπασης του συνδικαλιστικού κινήματος θέτει, μεταξύ άλλων, η Ειρήνη Ζαμπάτη από τον Σύλλογο Εργαζομένων Ομίλου Ergo σημειώνοντας τα εξής:
«Δεν έχουν βελτιωθεί οι όροι αμοιβής των εργαζομένων, παρά τα κέρδη των εταιρειών σε μεγάλους κλάδους, όπως οι τράπεζες, ο τουρισμός, η εστίαση, τα σούπερ μάρκετ, οι ασφαλιστικές. Δεν καλυτερεύουν οι συνθήκες όσον αφορά τον χρόνο απασχόλησης, παρά την ψηφιακή εξέλιξη της τεχνολογίας. Δεν έχει αποκατασταθεί η νομοθετική προστασία, που διαλύθηκε από τους μνημονιακούς νόμους. Αντίθετα, έχει απορρυθμιστεί εντελώς το εργασιακό πλαίσιο και έχει επικρατήσει η ατομική διαπραγμάτευση έναντι της συλλογικής. Ετσι έχουμε φτάσει σε επίπεδο η ΓΣΕΕ να μη διαπραγματεύεται απευθείας ελεύθερα με τους εργοδότες, αλλά το κράτος να αποφασίζει τον κατώτατο μισθό, να μην υπάρχει η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, να έχουμε περάσει σε 13 ώρες στον έναν εργοδότη, να μην υπάρχουν έλεγχοι, γιατί δεν έχει ενισχυθεί το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας».
Πόλεμος
Το επείγον αίτημα για την ανάδειξη ευρύτερων διεκδικήσεων, πέραν των κλαδικών, όπως οι αντιπολεμικές και οι φιλοπεριβαλλοντικές, φέρνει στην κουβέντα μας ο Θεόφραστος Βαμβουρέλλης από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και το March to Gaza Greece, που συντονίζει το θεματικό τραπέζι με τίτλο «Ο πόλεμος σκοτώνει την εργατική τάξη».
Οσοι το παρακολουθήσουν θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν παρεμβάσεις από τον Wills Rangel, πρόεδρο της CBST-CCP, της μεγαλύτερης ομοσπονδίας στη Βενεζουέλα, που ιδρύθηκε το 2011 με πρωτοβουλία του Ούγκο Τσάβες, τον Dimitri Neyt από τη βελγική ομοσπονδία ABVV-FGTB, τον Πιερή Πιερή από την Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία και τον Kivanc Eliacik από τη Συνομοσπονδία Προοδευτικών Συνδικάτων της Τουρκίας (DISK).
«Πώς είναι να διεκδικείς καλύτερους μισθούς σε μια πολεμική κατάσταση ή πώς διεκδικείς καλύτερους μισθούς σε μια χώρα που δίνει τα λεφτά της για να πάρει όπλα. Στη συζήτηση με έναν τρόπο συνδέουμε τη γενοκτονία της Γάζας με την πολεμική οικονομία της Ευρώπης και με το νέο δόγμα εξωτερικής και εθνικής πολιτικής των ΗΠΑ μετά την εισβολή στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο. Πρόκειται για ένα μείζον ζήτημα ιμπεριαλιστικής πολιτικής και για μια νέα κατάσταση, που αφορά τους εργαζόμενους» σχολιάζει ο κ. Βαμβουρέλλης.
-320x213.jpg)
