Τι μένει από μια χρονιά; Η επίγευσή της. Και μια εφημερίδα που καταγράφει, όπως λέει και το «βαφτιστικό» της, τα εφήμερα μιας συχνά αδυσώπητης και διαρκώς δυσκολότερης καθημερινότητας, χρησιμεύει ίσως και για να ξεφυλλίζουμε μεθαύριο ό,τι διαμόρφωσε το μέλλον μας.
Στα γεγονότα του 2025 δεν υπήρξαν και πολλοί λόγοι για να χαίρεται κανείς. Κι όμως εμείς, ετοιμάζοντας αυτόν τον μικρό αισιόδοξο απολογισμό που θα συναντήσετε στις επόμενες σελίδες, απολογισμό φτιαγμένο από πρόσωπα που συνέβαλαν θετικά στις τέχνες, πρόσωπα που συζητήθηκαν, που ξεχώρισαν, που συστήθηκαν, δεν είχαμε μόνον 25 τέτοιες περιπτώσεις να κατονομάσουμε. Είχαμε πολύ περισσότερες –κι ας… όψεται το εύρημά μας για τα «25 πρόσωπα του ’25». Μάλλον έτσι κάπως αδικούμε τα πολύ περισσότερα άλλα, που με τα δικά τους επιτεύγματα λειτούργησαν θεραπευτικά μέσα σε μία κατηφή χρονιά, την υστεροφημία της οποίας ισοπεδώνουν η γενοκτονία στην Παλαιστίνη, ο πόλεμος στην Ουκρανία, η παντοκρατορία του Τραμπ, η ανασφάλεια, η ακρίβεια, η άνοδος της Ακροδεξιάς. Απ’ αυτήν την άποψη, όλη η Γαλατία έχει κατακτηθεί από τους Ρωμαίους, εκτός από ένα μικρό γαλατικό χωριό που αντιστέκεται χάρη στο μαγικό φίλτρο.
Αυτό το χωριό με το μαγικό του φίλτρο θυμίζει ετούτο το τεύχος, κι ας υπάρχουν κι άλλοι «συγχωριανοί» που δεν συμπεριλάβαμε. Κι ας ανακαλέσω, πολύ πρόχειρα, τον Βασίλη Μπισμπίκη, που με την καταπληκτική ερμηνεία του στην ταινία του Οικονομίδη απέδειξε ότι δεν είναι μόνον πρώτη είδηση στα κανάλια… παρεμπιπτόντως όταν χορεύει για τη Βανδή ή τρακάρει δυο – τρία αυτοκίνητα στη σειρά επιστρέφοντας σπίτι του. Τον Νίκο Κουρή, που με τον «Οιδίποδα» του Αϊκ κάνει ίσως τη σπουδαιότερη ερμηνεία της θεατρικής του καριέρας. Τον Μιχάλη Σαράντη, που είτε στην «Κουζίνα» είτε αλλού αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστή πρώτης κλάσης. Τον Γιώργο Νταλάρα και τον Σταμάτη Κραουνάκη, που αρκετές δεκαετίες μετά τον ιστορικό καβγά τους συνυπέγραψαν την πρώτη τους συνεργασία στο μεγάλο ζεϊμπέκικο «Παίξε ρε φίλε μπάλα». Τον Bloody Hawk, εκπρόσωπο, όπως κι ο Λεξ, μιας ομάδας ανεξάρτητων δημιουργών που γεμίζει στάδια χωρίς διαμεσολαβήσεις.
Ανάμεσα στα δεκάδες άλλα σπουδαία παραδείγματα, δεν υπήρξαν το ’25 –θα σκεφτείτε– αρνητικά, παρατράγουδα και σκάνδαλα στον πολιτισμό; Υπήρξαν, αλλά είμαστε αποφασισμένοι να τα αφήσουμε πίσω, με την ευχή η χρονιά που έρχεται να ’ναι σαν κι αυτό το τεύχος: γεμάτη θετικά πρόσωπα που μας πάνε όσο γίνεται πιο μπροστά.
Ευτυχισμένο το 2026!
