Περί του θεοκρατικού Ιράν, ασφαλώς, λόγος, με ό,τι συμβαίνει το τελευταίο διάστημα, από τις 28 Δεκεμβρίου, όταν εκατοντάδες καταστηματάρχες στην Τεχεράνη έκλεισαν, πιεζόμενοι από την οικονομική κρίση, στον αστρονομικό ετήσιο πληθωρισμό… 660% και ακούστηκε το πρώτο σύνθημα: «Είμαστε τίμιοι έμποροι! Συμπαράσταση λαέ!». Που εξαπλώθηκε αστραπιαία στη μεγάλη χώρα του ισλάμ και των σιιτών μουλάδων που την κυβερνούν από το… 1979.
Και λέω: ο Θεός (ή ο Αλλάχ) να…βγάλει το χέρι του, υπό την αμφίβολη προϋπόθεση ότι το έχει βάλει. Ενώ δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όλοι οι άλλοι το έχουν βάλει ή επιζητούν να το βάλουν· και στο Ιράν με ό,τι περιέχει στο υπέδαφος και ό,τι καταλαμβάνει στο έδαφος γεωστρατηγικό σε στεριά και θάλασσα, και στους Ιρανούς που, όπως συνήθως γίνεται, στο τέλος θα βγουν οι ζημιωμένοι. Και όσοι εξεγέρθηκαν κατά του θεοκρατικού καθεστώτος, κατά χιλιάδες, μας πληροφορούν τα πρακτορεία (ποια πρακτορεία!). Αλλά και όσοι, κατά χιλιάδες και αυτοί, ξεσηκώθηκαν ενάντια στους ξεσηκωμένους υποστηρίζοντας το καθεστώς, όπως μας πληροφορούν άλλα πρακτορεία (που και αυτά ποια είναι στο κάτω κάτω!).
Εν τω μεταξύ, όσα ακούμε, βλέπουμε και διαβάζουμε, με εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, ένθεν κακείθεν, χιλιάδες νεκρούς (είδα από εξακόσιους μέχρι δωδεκάμισι χιλιάδες, αλλά και τον… λεπτομερή αριθμό, χθες: 2.571! Πώς τους μέτρησαν!). Ολα αυτά που βλέπουμε (στις τηλεοράσεις), διαβάζουμε (σε εφημερίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης) και ακούμε (γενικώς) μπορεί να είναι και έτσι, να μην είναι και έτσι…
Ο Τραμπ να λέει και να ξελέει. Ο Πούτιν να κάνει και να μην κάνει. Οι Κινέζοι να περιπολούν στον Περσικό και να μην περιπολούν. Ο Ρεζά Παχλαβί να αναμένει στο smartphone. Ο Νετανανιάχου να μπαζοβγάζει στο παιχνίδι τη Μοσάντ. Ο Ερντογάν να παίρνει θέση αλλάζοντας καρέκλα. Οι Ιρανοί; Ε, μην τα θέλουμε και όλα! Αυτοί –εννοώ οι ζωντανοί– μπορούν να περιμένουν λιγάκι ακόμα…
