«Η κυβέρνηση δεν μπορεί να παριστάνει τον τροχονόμο», διεμήνυαν προχθές το πρωί στελέχη της, πριν κλειδώσει δηλαδή το ραντεβού της Τρίτης στο μέγαρο Μαξίμου. Τότε, ακόμη, η κυβέρνηση κρατούσε το μαστίγιο, μετά θυμήθηκε το καρότο… Για την ακρίβεια, όμως, ούτε τον ρόλο του τροχονόμου δεν κατάφερε να παίξει η κυβέρνηση στα μπλόκα της αγροτιάς. Εκλεινε δρόμους, όταν ακόμη εκείνοι ήταν ανοιχτοί από τους διαμαρτυρόμενους αγροτοκτηνοτρόφους, σε μια προφανή προσπάθεια να στρέψει την κοινωνία εναντίον τους (Αναμένουμε με ενδιαφέρον, πάντως, έγκυρες μετρήσεις της κοινής γνώμης, σε ποιον –κυβέρνηση ή αγρότες– θα επιρρίπτει την ευθύνη του 40ήμερου αδιεξόδου). Οι αγρότες ξέρουν ότι δεν έχουν να περιμένουν τίποτε ουσιαστικό από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μόνο σημειακές βελτιώσεις του αρχικού κυβερνητικού πακέτου ακούν ώς τώρα, σημειακές βελτιώσεις θα ακούσουν και την Τρίτη.
Ηττα των αγροτοκτηνοτρόφων δεν θα είναι, όμως, ήττα των ιδίων και των οικογενειών τους μόνο. Θα είναι και ήττα της πρωτογενούς παραγωγής, της υπαίθρου που θα ερημώσει ακόμα περισσότερο από τη φυγή των απογοητευμένων και οικονομικά κατεστραμμένων μικροπαραγωγών. Ενώ σε μια παράπλευρη απώλεια, θα είναι και ήττα της ποιότητας των τροφών που καταναλώνουμε εμείς και τα παιδιά μας.
Αίφνης, τέλος, οι «κομματικά υποκινούμενοι αγροτοσυνδικαλιστές» –νεοδημοκράτες δεν υπάρχουν στα μπλόκα;– έγιναν εν δυνάμει συνομιλητές του κυρίου πρωθυπουργού, ο οποίος ετοιμάζεται να πανηγυρίσει μία ακόμα νίκη κατά του κοινωνικού μετώπου. Αλλά ας μην επιχαίρει. Ταπεινωμένοι αγρότες, ταπεινωμένοι υγειονομικοί, ταπεινωμένοι δάσκαλοι, ταπεινωμένοι…, ταπεινωμένοι…, ταπεινωμένη κοινωνία εν τέλει – και τα φαινόμενα αυτά μόνο κακά μαντάτα προμηνύουν. Και από το ταμείο αυτό δεν θα εξαιρεθεί κανείς μας, ούτε, βέβαια, το πολιτικό σύστημα και ο κυβερνήτης.
