Ο πρώτος γύρος του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε και ο Παναθηναϊκός βρίσκεται εκεί ακριβώς όπου δικαιούται ποδοσφαιρικά να βρίσκεται. Με μια συγκομιδή φτωχή, με μια εικόνα που προβληματίζει, με μια ομάδα που δεν πατά σε σταθερές βάσεις. Τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο. Από τη στιγμή που άλλαξε τρεις προπονητές μέσα σε λίγους μήνες, το σύμπτωμα μαρτυρά το αίτιο: υπήρξε δομικό λάθος στον σχεδιασμό του καλοκαιριού.
Το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό. Είναι βαθύ και αγγίζει τον πυρήνα της ομάδας. Το ρόστερ του Παναθηναϊκού δημιουργήθηκε χωρίς ισορροπίες, χωρίς επαρκές επίπεδο προσωπικοτήτων και χωρίς την απαραίτητη ποιότητα στη «ραχοκοκαλιά». Το καλοκαίρι χάθηκαν παίκτες-κλειδιά και τα κενά τους δεν καλύφθηκαν. Ο Ουναΐ, ο πιο ποιοτικός δημιουργικός μέσος του περσινού πρωταθλήματος, έφυγε χωρίς να αντικατασταθεί. Ο Μαξίμοβιτς, ο μοναδικός πραγματικά aggressive χαφ, χάθηκε επίσης.
Επιπλέον, πουλήθηκαν μεν δικαίως και με ρεκόρ οι Βαγιαννίδης και Ιωαννίδης, αλλά μαζί τους χάθηκαν και δύο Ελληνες με επίγνωση της φανέλας και χαρακτήρα. Το αποτέλεσμα; Ενας άξονας διάτρητος, μια ομάδα χωρίς αντοχές, χωρίς καθαρό μυαλό, χωρίς παίκτες που θα μπουν μπροστά όταν το παιχνίδι μυρίσει μπαρούτι και δεν θα κρύβονται. Γι’ αυτό και όσα ζήσαμε στη Λάρισα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Αντίθετα, ήταν η επανάληψη ενός μοτίβου: με την Κηφισιά επί Βιτόρια. Με τον Ολυμπιακό επί Κόντη. Με την ΑΕΚ επί Μπενίτεθ. Και τώρα με την ΑΕΛ. Ο Παναθηναϊκός καταρρέει στα τελευταία λεπτά, όχι επειδή «δεν του κάθεται», αλλά επειδή δεν διαθέτει παίκτες να διαχειριστούν την κρίσιμη στιγμή. Το γκολ στο 90+9΄ στη Λάρισα δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο λάθος. Είναι η συνέχεια μιας ομάδας που πανικοβάλλεται αντί να ελέγχει, που διώχνει αντί να κρατά μπάλα, που αντιδρά παρορμητικά, με κορύφωση το αχρείαστο τράβηγμα του Μλαντένοβιτς λίγο πριν το πέναλτι. Αλλά το δάσος δεν είναι η ισοπαλία στη Λάρισα.
Το δάσος είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχει τον καλύτερο τερματοφύλακα, δεν έχει τον καλύτερο χαφ, δεν έχει τον καλύτερο επιθετικό του πρωταθλήματος. Και όσο δεν πλησιάζει τους ανταγωνιστές του στους κομβικούς αυτούς ρόλους, δεν θα μπορεί να διεκδικήσει το «νέκταρ της ευτυχίας», όσο καλό προπονητή κι αν έχει. Ο Μπενίτεθ βρίσκεται στη φάση της αξιολόγησης. Και όσοι δεν το έχουν καταλάβει, θα το αντιληφθούν όταν θα είναι πολύ αργά. Το πρώτο κύμα ξεσκαρταρίσματος έρχεται τον Γενάρη και το μεγάλο rebuilding θα ολοκληρωθεί το καλοκαίρι. Μέχρι τότε, υπομονή και γερό στομάχι.
Προς το παρόν, ο Παναθηναϊκός πρέπει να βλέπει μόνο το επόμενο ματς. Και το αμέσως επόμενο, με την αήττητη Πλζεν στην Ευρώπη, είναι πολύ πιο σημαντικό από τη Λάρισα. Με μια νίκη, ο Παναθηναϊκός κάνει τεράστιο βήμα για πρόκριση στη νοκ-άουτ φάση του Europa League ένα σενάριο που αλλάζει την τροχιά της σεζόν. Αυτή η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί.
