ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αννα Ανδριτσάκη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εκρηκτική είναι η κατάσταση που επικρατεί στα πανεπιστήμια της χώρας αυτές τις ημέρες, με αφορμή την ανάρτηση των πρώτων οριστικών καταλόγων με τους υπό διαγραφή λεγόμενους «αιώνιους» φοιτητές. Ηδη οι γραμματείες πολλών τμημάτων των Πανεπιστημίων Πατρών, Κρήτης, Δημοκρίτειου, Θεσσαλίας κ.ά. έχουν δημοσιοποιήσει τις περιβόητες λίστες, ενώ τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσουν κι άλλες, όπως του ΑΠΘ, που ετοιμάζονται να μπουν στον χορό το αργότερο μέχρι την Παρασκευή.

Φοιτητές και διοικητικοί υπάλληλοι αντιδρούν έντονα, οι κινητοποιήσεις γενικεύονται, η συντριπτική πλειονότητα των Γενικών Συνελεύσεων στα τμήματα των ΑΕΙ τάσσεται εναντίον των διαγραφών. Την Παρασκευή, ο Σύλλογος Διδακτικού Προσωπικού της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ αποφάσισε να απέχει από τα καθήκοντά του, ενώ υπάρχουν Τμήματα που προχωρούν από τη διαμαρτυρία στην απόφαση να μη διαγράψουν φοιτητές.

Το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών αποφάσισε, προ ημερών, και κατά πλειοψηφία, «τη ΜΗ ΕΓΚΡΙΣΗ του Οριστικού Πίνακα Διαγραφέντων Φοιτητών». Οπως ανακοινώθηκε μετά τη Γ.Σ., «το μέτρο της διαγραφής φοιτητών είναι κοινωνικά άδικο και ακαδημαϊκά επιζήμιο. Πέραν αυτής της βασικής ακαδημαϊκής της θέσης, η Συνέλευση θεωρεί πως το μέτρο της διαγραφής φοιτητών εγείρει μείζονα ζητήματα συμβατότητας με θεμελιώδεις Συνταγματικές Αρχές».

Παράλληλα, ο «πόλεμος» διοικητικών και υπουργείου καλά κρατεί. Πέραν των κινητοποιήσεων, έχουν γίνει ακόμη και παραιτήσεις προϊσταμένων Γραμματείας προκειμένου να μην υπογράψουν λίστες διαγραφέντων. Σύμφωνα με τον πονηρό συντάκτη του νόμου, την ευθύνη για τη συγκρότηση και αποστολή των καταλόγων έχουν οι διορισμένοι γραμματείς και όχι οι πρόεδροι των Τμημάτων που είναι μέλη ΔΕΠ. Οχι ότι δεν γίνεται να διωχθούν οι τελευταίοι, αλλά η δουλειά κρίνεται πιο εύκολη με τους διοικητικούς υπαλλήλους…

Στον αντίποδα, υπάρχουν Ιδρύματα που εξακολουθούν να κάνουν τα μέγιστα ώστε να δοθούν οι ευκαιρίες αξιοποίησης του δικαιώματος στην εξαίρεση, στην παράταση και στην αποφοίτηση, ειδικά όσων φοιτητών απειλούνται από την ασάφεια του νόμου ή την κατά το δοκούν ερμηνεία του. Ιδρύματα όπως το ΕΚΠΑ, το Πάντειο, το Μεσογειακό Πανεπιστήμιο κ.ά. οργάνωσαν μεθοδικά σύστημα ενημέρωσης και συμπληρωματικών εξεταστικών, καταφέρνοντας έτσι να καλύψουν πολλούς φοιτητές που δεν θα μπορούσαν ούτε να ενημερωθούν ούτε να καταλάβουν αν κινδυνεύουν ή όχι, ούτε αν έχουν το δικαίωμα για συμμετοχή ή όχι στις εξετάσεις, για υποβολή αίτησης θεραπείας-παράτασης ή όχι.

Ο πρύτανης του ΕΛΜΕΠΑ, Νίκος Κατσαράκης, δηλώνει στην «Εφ.Συν.»: «Προσπαθήσαμε να κάνουμε όσο πιο ευρύτερα γνωστό το ζήτημα, να ενημερώσουμε, να προσφέρουμε ευκαιρίες εξέτασης και ολοκλήρωσης των σπουδών σε όσους πραγματικά ενδιαφέρονταν και, γενικώς, να δώσουμε λύσεις, όχι να διαγράψουμε αβασάνιστα». Αποτέλεσμα όλων αυτών, όπως αναφέρει, από τις περίπου 1.100 που υπολόγιζαν, κατατέθηκαν 837 αιτήσεις εξαίρεσης και έγιναν δεκτές σχεδόν 800. Χωρίς απειλές, χωρίς παραβάσεις του νόμου.

Τα αδιευκρίνιστα σημεία, η πίεση για την προώθηση των διαγραφών και η άρνηση του υπουργείου να δώσει απαντήσεις στην ακαδημαϊκή κοινότητα η οποία ζητάει «ρεαλιστική εφαρμογή του νόμου» έχουν οδηγήσει σε τραγέλαφο ο οποίος προκαλεί μόνον διαγραφές. Ορισμένα από τα σκοτεινά σημεία:

● Η σωρευτική εφαρμογή των τριών προϋποθέσεων α) συμμετοχής στις εξεταστικές των δύο τελευταίων ετών με επιτυχία σε ένα τουλάχιστον μάθημα, β) κατάκτηση του 70% των μαθημάτων, και γ) κάλυψη του 70% του συνόλου των πιστωτικών μονάδων. Η… μέτρηση του ποσοστού σε αρκετές περιπτώσεις έχει γίνει πολύ δύσκολη έως και αδύνατη.

Εχει εντοπιστεί, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, φοιτήτρια η οποία θα διαγραφεί για δύο μονάδες, οι οποίες αντιστοιχούν σε… μισό μάθημα! Νόμιζε ότι δεν κινδυνεύει και δεν έκανε αίτηση για παράταση. Το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνεται κανείς εκ της διοικήσεως να ενδιαφέρεται. Ο επανυπολογισμός, η μέτρηση Erasmus που έχει παρακολουθήσει και η αντιστοίχιση μαθημάτων-μονάδων δεν αποτέλεσαν αντικείμενο προβληματισμού.

● Η συνεχής αποτυχία σε ένα ή δύο μαθήματα. Γνωστό και μη εξαιρετέο φαινόμενο στα Πανεπιστήμια. Αλλες διοικήσεις αδιαφόρησαν, άλλες μερίμνησαν ακόμα και με τη συγκρότηση επιτροπών με στόχο να μην υπάρξουν τέτοιοι ακραίοι αποκλεισμοί.

● Η διαφορετική ερμηνεία που αποφασίζουν να δώσουν κάποιες διοικήσεις στον ίδιο, κατά τα άλλα, νόμο για όλα τα Ιδρύματα. Η συμμετοχή σε δύο ή σε μία εξεταστική των δύο τελευταίων χρόνων, η επιτυχία σε ένα ή σε δύο μαθήματα της μιας ή της άλλης περιόδου έχουν οδηγήσει σε τραγελαφικές καταστάσεις. Υπάρχουν φοιτητές που ακόμα δεν γνωρίζουν αν μπορούσαν ή όχι να υποβάλουν αίτηση για εξαίρεση.

Και όλα αυτά, για να διαγραφεί όχι ο πληθυσμός των ανενεργών φοιτητών που έχουν εγγραφεί στα παλιά έγχαρτα μητρώα αλλά μια κατηγορία φοιτητών που μετράει λίγα μαθήματα πριν από το πτυχίο και αποτελεί όχι πάνω από το 5% του συνολικού αριθμού. Σε κάποια Ιδρύματα, είναι ακόμη μικρότερο, δεν ξεπερνά το 2%. Εκεί εξαντλείται η αυστηρή εκκαθάριση των μητρώων.