Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το μακρινό 1981 η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε κυνικά δηλώσει πως «το έγκλημα είναι έγκλημα» και άφησε τον ηγέτη του IRA και πολιτικό κρατούμενο, Μπόμπι Σαντς να πεθάνει την 66η ημέρα απεργίας πείνας του. 45 χρόνια αργότερα η Βρετανία σημαδεύεται από τη μεγαλύτερη συντονισμένη απεργία πείνας. Η κυβέρνηση Στάρμερ κρατά φυλακισμένα 24 μέλη του Palestine Action (γνωστοί και ως «Filtron24»), κατηγορώντας τους για «τρομοκρατική οργάνωση», χωρίς να έχουν δικαστεί για κανένα απολύτως αδίκημα.

Οκτώ από αυτούς έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την 31χρονη Χέμπα Μουραίσι, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην 73η ημέρα δράσης της. Μπορεί η «εργατική» κυβέρνηση της Βρετανίας να μη χρησιμοποιεί τον ίδιο, ανάλγητο λόγο της Θάτσερ, αντιμετωπίζοντας το ζήτημα ως νομικό κι όχι ως πολιτικό. Καμία σημασία όμως δεν έχει, αφού αφήνει ανθρώπους να αργοπεθαίνουν, σε μια εκδήλωση ακραίας κρατικής τρομοκρατίας και φίμωσης.

Palestine Action

Η ακτιβιστική ομάδα ιδρύθηκε το 2020 και περιγράφεται ως δίκτυο άμεσης δράσης (direct-action network). Οι δράσεις της ξεκίνησαν ως σαμποτάζ εις βάρος της βρετανικής βιομηχανίας όπλων, με σκοπό να σταματήσει η χώρα να εξοπλίζει το Ισραήλ και κατ’ επέκταση να γίνεται συνένοχη στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Τον Αύγουστο του 2024, έξι ακτιβιστές του Palestine Action οδήγησαν ένα μετασκευασμένο φορτηγάκι σε μια εγκατάσταση έρευνας, ανάπτυξης και κατασκευής αξίας πολλών εκατομμυρίων λιρών στο Filton, κοντά στο Bristol, η οποία ανήκε στην Elbit Systems, τον κύριο προμηθευτή όπλων του Ισραήλ. Μόλις μπήκαν μέσα, οι έξι ακτιβιστές αποσυναρμολόγησαν εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων αρκετών «δολοφονικών» τετρακόπτερων drones που χρησιμοποιούνται συνήθως από τον ισραηλινό στρατό για να σκοτώνουν Παλαιστίνιους. Αυτή η ενέργεια φέρεται να κόστισε στην Elbit πάνω από 1 εκατομμύριο λίρες σε ζημιές.

Η αντίδραση ήταν βίαιη. Οι ακτιβιστές του Filton ήταν τα πρώτα μέλη του δικτύου που αντιμετώπισαν τις αντιτρομοκρατικές δυνάμεις της βρετανικής αστυνομίας. Ένα χρόνο αργότερα, το Palestine Action απαγορεύτηκε ως «τρομοκρατική οργάνωση». Έκτοτε έχουν συλληφθεί πάνω από 2.500 πολίτες -ανάμεσά τους και η Γκρέτα Τούνμπεργκ- σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, επειδή με τα πανό και τα πλακάτ που κρατούσαν «δήλωναν δημόσια την υποστήριξή τους στην τρομοκρατία».

Ο (αντι)τρομοκρατικός νόμος

Η κυβέρνηση Στάρμερ ενίσχυσε τη νομοθεσία περί Τρομοκρατίας (Terrorism Act) που ξεκίνησε το 2000 η κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ, δίνοντας το περιθώριο στις αρχές να παρακάμπτουν τυπικές δικαστικές διαδικασίες και να επιδίδονται σε ένα κυνήγι μαγισσών, ψάχνοντας «τρομοκράτες».

Στην ουσία, το Terrorism Act αφορά σε ένα νομικό πλαίσιο που επιτρέπει στην βρετανική κυβέρνηση να θέτει η ίδια τον ορισμό της «τρομοκρατίας», να συλλαμβάνει -χωρίς ένταλμα- και να φυλακίζει μέλη οργανώσεων, δημοσιογράφους, ακτιβιστές με την κατηγορία της «τρομοκρατίας» και να τους διώκει πριν καν πράξουν βία… αρκεί η πρόθεση ή η υποστήριξή της. Μάλιστα, ο Κιρ Στάρμερ σε δηλώσεις του τον περασμένο Ιανουάριο έκανε σαφές πως θα επεκτείνει τη νομοθεσία καθώς «η Βρετανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο είδος τρομοκρατίας υπό τη μορφή της ακραίας βίας που διαπράττεται από μεμονωμένα πρόσωπα», με αφορμή τον θάνατο τριών κοριτσιών στο Σάουθπορτ.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα 24 μέλη του Palestine Action έχουν φυλακιστεί για περισσότερο από ένα χρόνο χωρίς δίκη, ενώ το τυπικό όριο προφυλάκισης είναι 6 μήνες. Επιπλέον, οι δίκες ορισμένων εκ των κρατούμενων έχουν προγραμματιστεί για το 2027.

Παράλληλα, οι συνθήκες κράτησής τους είναι απαράδεκτες. Κρατούνται σε ιδιωτικές φυλακές όπου βρίσκονται σε συνθήκες απομόνωσης τόσο μεταξύ τους όσο και από τους υπόλοιπους κρατούμενους. Δέχονται τραμπουκισμούς από τους φρουρούς, ενώ έχουν καταγγελθεί και περιστατικά άρνησης ιατρικής περίθαλψης.

Θα υπάρξει νεκρός απεργός πείνας;

Η 31χρονη Χέμπα Μουραίσι, Παλαιστίνια ναυαγοσώστης και ανθοπώλης από το Λονδίνο διανύει την 73η ημέρα απεργίας πείνας, φυλακισμένη για πάνω από ένα χρόνο στο HMP New Hall στη βόρεια Βρετανία, για συμμετοχή στο Palestine Action. Μαζί της αγωνίζεται κι ο ακτιβιστής Καμράν Αχμέντ, επίσης μέλος του δικτύου, ο οποίος βρίσκεται στην 66η ημέρα απεργίας πείνας. Και οι δύο κρατούνται για το περιστατικό στις εγκαταστάσεις της Elbit Systems.

Άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι ξεκίνησαν επίσης απεργία πείνας τον Νοέμβριο, με κάποιους από αυτούς να σταματούν καθώς η υγεία τους είχε φτάσει σε οριακό σημείο. Οι βρετανικές αρχές έχουν επανειλημμένα αρνηθεί να παράσχουν ιατρική περίθαλψη στους ακτιβιστές και έχουν μεταφέρει την Χέμπα σε φυλακή πιο μακριά από το δίκτυο υποστήριξής της, με το οποίο δεν μπορεί να επικοινωνήσει. Πρόκειται για μια προσπάθεια πλήρους απομόνωσης. Οι βρετανικές αρχές ουσιαστικά υπογράφουν την καταδίκη της σε θάνατο.

Τα αιτήματά τους περιλαμβάνουν:

  • Αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους στη φυλακή
  • Άμεση αποφυλάκιση
  • Δικαίωμα σε δίκαιη δίκη
  • Άρση της απαγόρευσης του Palestine Action
  • Κλείσιμο των εγκαταστάσεων της Elbit Systems στη Βρετανία

Η κατάσταση του Καμράν Αχμέντ ολοένα και χειροτερεύει, με το βάρος του να έχει μειωθεί στα 56 κιλά από τα 74 κιλά που ζύγιζε πριν μπει. Σύμφωνα με όσα δήλωσε η αδερφή του, ο Καμράν υποφέρει από καρδιακή ατροφία ή συρρίκνωση της καρδιάς, πόνο στο στήθος και συσπάσεις.

Όσον αφορά στη Χέμπα, την 40η ημέρα μπήκε στην κρίσιμη ζώνη που οδηγεί στον θάνατο και την ανεπάρκεια οργάνων. Την 57η ημέρα άρχισε να χάνει την ικανότητά της στην ομιλία. Την 64η ημέρα δυσκολευόταν να αναπνεύσει και είχε ανεξέλεγκτους μυϊκούς σπασμούς. Την 67η ξεπέρασε την απεργία του Μπόμπι Σαντς. Ο Σαντς πέθανε μετά από 66 ημέρες. Η Χέμπα ή ο Καμράν μπορεί να πεθάνουν ανά πάση στιγμή.

Τα λόγια της Χέμπα

«Θέλω να το ξεκαθαρίσω: αυτό δεν αφορά τον θάνατο. Γιατί, σε αντίθεση με τον εχθρό, εγώ αγαπώ τη ζωή. Και ακριβώς αυτή η αγάπη μου για τη ζωή και τους ανθρώπους είναι ο λόγος που βρίσκομαι φυλακισμένη … Και τώρα πίσω από ατσάλινους τοίχους θα συνεχίσω τον αγώνα και την αντίσταση. Αυτό είναι για τις μητέρες που δεν μπορούν να θάψουν τα παιδιά τους. Για τους πατέρες που αναγκάστηκαν να θάψουν τα παιδιά τους. Για τα παιδιά που δεν έχουν πια οικογένεια και είναι πολύ μικρά για να καταλάβουν το γιατί. Και για τη δική μου οικογένεια που δεν ξέρω αν κατάφερε να φύγει από τη Ράφα. Δεν θα συμβιβαστώ μέχρι να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματά μας».