Η λέξη έχει στρογγυλοκαθίσει στην καθημερινότητά μας ως challenge. Το ΤικΤοκ έχει πλημμυρίσει από βιντεάκια, μερικά χιουμοριστικά, με πρόκληση για αναμέτρηση, στην οποία συμμετέχουν προέφηβοι ή έφηβοι, αγόρια και κορίτσια. Συνήθως, πρόκειται για αναμέτρηση σωματική. Είναι ένα παιχνίδι στο οποίο το ρίσκο γίνεται στοιχείο για τη συγκρότηση της προσωπικότητας των συμμετεχόντων/ουσών.
Η διάθεση για αστεϊσμό δεν μπορεί να αποκρύψει την ανάγκη ενίσχυσης της θέσης ενός νέου στη νεανική ομάδα. Τονώνεται η αυτοπεποίθηση αλλά και αυξάνονται τα περιθώρια για αποτελεσματικότητα της ερωτοτροπίας. Ο νικητής -ο ήρωας, η ηρωίδα- κατακτά τον θαυμασμό των υπολοίπων.
Αυτή είναι η ουσιαστική αφετηρία αυτών των αναμετρήσεων. Η συζήτηση διεξάγεται με αφορμή την απώλεια της ζωής ενός νεαρού φοιτητή, ο οποίος προσπάθησε να κατεβάσει στο στομάχι του αμάσητο ένα μπέργκερ. Ο πατέρας του διαψεύδει ότι ο θάνατος ήταν συνέπεια ενός τσάλεντζ.
Ωστόσο, παραμένει το τσάλεντζ στον ελεύθερο χρόνο των νέων. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ένας νέος, ουσιαστικός τόπος για παιχνίδια ή αναμετρήσεις με υψηλό ρίσκο για σοβαρό τραυματισμό ή τον θάνατο των διαγωνιζομένων.
Το τσάλεντζ δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Ερχεται από το βάθος του χρόνου. Αναμετρήσεις υπήρχαν πάντοτε. Εξυπηρετούσαν την ανάγκη των εφήβων για υπέρβαση των σωματικών ορίων αλλά και τη διάθεση να ξεχωρίσουν, να αναδειχθούν ηγέτες μιας εφηβικής ομάδας. Τα παιδιά είχαν τις δικές τους επιθυμίες και για τον λόγο αυτό συγκροτούσαν τον δικό τους κόσμο, αυτόν που οι ερευνητές/τριες ονόμασαν «υποκουλτούρα» (πολιτισμός των νέων μέσα στην ευρύτερη κοινότητα).
Τσάλεντζ ήταν η σχέση των αγοριών στη μεταπολεμική περίοδο με τις νάρκες. Διαμελίστηκαν, ακρωτηριάστηκαν ή έχασαν τη ζωή τους αρκετά παιδιά. Αιτία η περιέργεια αλλά και η πρόκληση να δοκιμαστούν στο θάρρος αλλά και τον κίνδυνο. Τσάλεντζ ήταν το πέρασμα επικίνδυνων διαβάσεων και το άλμα πάνω από ποτάμια ή χάσματα, στα οποία καραδοκούσε η επικίνδυνη εξέλιξη.
Οι αναμετρήσεις αυτές αποτελούσαν τμήμα μιας διαδικασίας ένταξης στην ενήλικη κοινωνία με όρους αρρενωπότητας που δικαιολογούσε τόσο τη βία και τη διακινδύνευση όσο και τον αποκλεισμό των πιο αδύναμων από τον πυρήνα της κοινοτικής οργάνωσης.
Τα σημερινά τσάλεντζ οργανώνονται από την ίδια ανάγκη των εφήβων. Να αποκτήσουν δική τους ταυτότητα που θα τους ξεχωρίσει από τους γονείς αλλά και από την υπόλοιπη κοινωνία. Σε ένα περιβάλλον όπου λέγονται πολλά για τη νεολαία ως το μέλλον, για αρκετά παιδιά που έχουν στερηθεί τη δυνατότητα ουσιαστικής αναμέτρησης στο εκπαιδευτικό πεδίο και στον επαγγελματικό βίο, ο σουρεαλισμός των προκλήσεων/challenges είναι ένας τρόπος να γίνουν ορατά.
Οι αναμετρήσεις είναι μια κραυγή για όσα ζούνε τα σημερινά παιδιά. Σωστά επισημαίνεται η ψυχολογική διάσταση. Ομως, τα σύννεφα γύρω τους είναι πολλά. Να το τσάλεντζ για τους μεγάλους.
