Για τους Ευρωπαίους είναι το απόλυτο success story. Γι’ αυτό έσπευσαν να στείλουν συγχαρητήρια όχι μόνο οι αρμόδιοι της Κομισιόν και του Συμβουλίου, αλλά και οι πρόεδροί τους. Για την Ελλάδα, είναι σίγουρα μια… αλλαγή πίστας. Τι σημαίνει όμως αυτό για την ελληνική οικονομία και την καθημερινότητα των Ελλήνων και των Ελληνίδων στην πράξη; Μπορεί να σημαίνει πολλά, αλλά μπορεί και απολύτως τίποτα!
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι από χθες ο πρώτος Ελληνας πρόεδρος του Eurogroup. O συνυποψήφιός του, ο Βέλγος υπουργός Οικονομικών, Βίνσεντ Βαν Πέτεγκεμ, φαίνεται ότι «πλήρωσε» την άρνηση της χώρας του να στηρίξει το προτεινόμενο δάνειο επανορθώσεων στην Ουκρανία, βασισμένο στα ρωσικά παγωμένα περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται κυρίως στο Βέλγιο. Εισερχόμενος στη συνάντηση επανέλαβε τη θέση του, σχεδόν λες κι ήθελε να κάψει την υποψηφιότητά του.
Προβάδισμα
Το προβάδισμα Πιερρακάκη φάνηκε ξεκάθαρα από την προκαταρκτική ψηφοφορία. Ο μεταβατικός προεδρεύων του Eurogroup, ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών, Μάκης Κεραυνός, ενημέρωσε τους δύο υποψηφίους για το αποτέλεσμα και τότε ο Βέλγος αποσύρθηκε. Οπότε, στην τελική ψηφοφορία, ο Πιερρακάκης εξελέγη ομόφωνα για τα επόμενα 2,5 χρόνια.
Είχε προηγηθεί η ανοιχτή στήριξη του Γερμανού υπουργού Οικονομικών στον Ελληνα υποψήφιο, κάτι που σίγουρα έπαιξε τον ρόλο του. Βεβαίως, το Eurogroup, το άτυπο όργανο της Ε.Ε. που η θεσμική του υπόσταση στο ενωσιακό δίκαιο ακροβατεί στο κενό, δεν παίζει πια τον σκοτεινό, κυριαρχικό ρόλο που έπαιζε στην περίοδο των μνημονίων και της κατάλυσης της όποιας ευρωπαϊκής νομιμότητας. Το Ecofin –και το Συμβούλιο της Ε.Ε. γενικώς– είναι πλέον ένας επαρκής θεσμός για να καλύψει και τις «καταστάσεις εξαίρεσης».
Στη νικητήρια ομιλία του, ο Κ. Πιερρακάκης δήλωσε μεταξύ άλλων τα εξής: «Νομίζω ότι πριν από 10 χρόνια η συζήτηση εδώ στις Βρυξέλλες αφορούσε το αν η Ελλάδα θα έβγαινε ή όχι από την Ευρωζώνη. Κι όμως, η Ελλάδα άντεξε. Και αυτό είναι μια απόδειξη, θα έλεγα, πολλών πραγμάτων. Είναι μια απόδειξη της συλλογικής δύναμης του λαού. Είναι μια απόδειξη της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, της λήψης βοήθειας στις πιο δύσκολες στιγμές… Μια απόδειξη της μεταρρυθμιστικής νοοτροπίας της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη να φέρει μεταρρυθμίσεις και αλλαγές.
Και είναι επίσης μια απόδειξη της συλλογικής κατανόησης μιας γενιάς που θα μεταβολίσει πλήρως τόσο τους κινδύνους του εφησυχασμού όσο και τις ευκαιρίες των μεταρρυθμίσεων. Και το λέω αυτό επειδή αυτό το μάθημα, θα έλεγα, δεν είναι καθαρά εθνικό. Είναι θεμελιωδώς ευρωπαϊκό…».
Ο μεγάλος άγνωστος
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης, πρακτικά, είναι ένας μεγάλος άγνωστος για τους ομολόγους του στην Ευρωζώνη. Για όσους έσκαψαν λίγο παραπάνω το βιογραφικό του, ενδεχομένως έπαιξε κάποιο ρόλο το γεγονός ότι έχει περάσει κι από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες, στη συμμαχία των οποίων στηρίζεται η διακυβέρνηση της Ε.Ε. εδώ και δεκαετίες: κάποτε ΠΑΣΟΚ (Σοσιαλιστές), μια περίοδο σε Limbo έρευνας, τώρα Ν.Δ. (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα).
Βεβαίως, αν γνώριζαν ότι μέσα σε πέντε χρόνια έχει περάσει από τρεις υπουργικούς θώκους (Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Παιδείας, Εθνικής Οικονομίας), ότι η πανδημία και η κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» εκτόξευσε τη δημοφιλία του αλλά και τις απευθείας αναθέσεις στον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, οι ΥΠ.ΟΙΚ. της Ευρωζώνης ίσως και να το ’ψαχναν λίγο πιο βασανιστικά.
-320x213.jpg)
