Τούτα τα Χριστούγεννα είναι διαφορετικά από τα προηγούμενα πολλών ετών. Η κοινωνία υπό πίεση -χαρακτηριστικά τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ δρόμου- αναδεικνύει το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η συντριπτική πλειονότητα των συμπολιτών μας.
Η κοινωνία βράζει λόγω της ακρίβειας και του πληθωρισμού – χαρακτηριστική η απορία που έθεσε ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του στην Πάτρα: «Ας ρωτήσουν (σ.σ. οι της κυβέρνησης) έναν μισθωτό πότε έπιανε περισσότερο ο μισθός του; Το 2019 ή σήμερα;». Χαμένος κόπος… Ούτε στον πρώην πρωθυπουργό απάντησαν ούτε και τον μισθωτό ρώτησαν.
Αλλά τα φετινά Χριστούγεννα είναι διαφορετικά και για τον πρόσθετο λόγο ότι οι αγρότες -μια τάξη με «ρίζες» στην κοινωνία μας- δεν θα κάνουν γιορτές στο σπίτι. Με διαφορετική σύνθεση πια -καθώς πολλοί είναι οι εξεγερμένοι αγρότες με ηλικία κάτω των 35 χρόνων- η αγροτιά δεν τσιμπάει στα κυβερνητικά δολώματα, ενώ φροντίζει συγχρόνως να έχει το κοινωνικό σύνολο με το μέρος της.
Ως τώρα δεν έχει διαπιστωθεί ρήγμα από εκείνους με τα «γαλάζια» τρακτέρ που πρώτοι εγκαταλείπουν τον αγώνα διαχρονικά, ενώ την ίδια στιγμή οι αγρότες διαβεβαιώνουν πως δεν θα προκαλέσουν μεγάλα προβλήματα στην κίνηση των εκδρομέων. Είναι σαφές ότι η αγροτική κινητοποίηση έχει κερδίσει την υποστήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας του κοινωνικού συνόλου και το σύνθημα «η αστυνομία κλείνει τους δρόμους κι όχι οι αγρότες» έχει υιοθετηθεί από τους πολλούς.
Είναι τέτοιος δε ο πανικός της κυβέρνησης, ώστε βλέπουν εσχάτως το φως της δημοσιότητας διαδικτυακές έρευνες -χωρίς δείγμα, χωρίς να έχουν διεξαχθεί από εταιρείες δημοσκοπήσεων- με βασικό… συμπέρασμα ότι οι πολίτες αντιτίθενται τάχα στα μπλόκα. Είναι προφανές ότι τις επόμενες μέρες θα δούμε πολλά ακόμη στη μάχη της προπαγάνδας.
Πολιτική διέξοδος
Τούτων δοθέντων είναι σαφές πια ότι οι πολλοί έχουν γυρίσει τον διακόπτη και η αντικυβερνητική τάση είναι κυρίαρχη στο κοινωνικό σύνολο. Το σκηνικό αυτό όμως δεν συνεπάγεται αυτομάτως πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη (ή μόνο του πρωθυπουργού, γιατί πολλά τα κυκλοφορούντα σενάρια με… δαχτυλίδια). Ο κίνδυνος είτε για ψήφο προς την Ακρα Δεξιά ή πολιτικούς φορείς με θολό πολιτικό στίγμα, είτε ακόμη για αποχή ελλοχεύει, οπότε ο πολυτραυματίας πρωθυπουργός μας μπορεί να νιώθει ότι έχει ακόμη πολιτική ζωή.
Το πολιτικο-κοινωνικό αυτό μίγμα αυξάνει φυσικά τις ευθύνες για κόμματα και σχήματα και ηγετικές προσωπικότητες της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Πολλώ μάλλον που οι επίσημες οικονομικές προβλέψεις για τα επόμενα χρόνια -όπως αναλύθηκαν στη Βουλή από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Σωκράτη Φάμελλο, και τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του κόμματος, Νίκο Παππά- προκαλούν μεγάλη ανησυχία.
Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έβαλε τη χώρα στα μνημόνια και κυβέρνηση της Αριστεράς κλήθηκε να τη βγάλει. Θα υπάρξει δεύτερη φορά;
