Παρά τις διαρκείς διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης περί εκ μέρους της λήψης μέτρων για την αντιμετώπιση της ακρίβειας στο λιανεμπόριο, του πληθωρισμού, της αισχροκέρδειας και της νόθευσης του ανταγωνισμού, οι καταναλωτές διαπιστώνουν όλο και πιο καθαρά ότι στέκονται απέναντι στις πανύψηλες τιμές στερούμενη ουσιαστικής κρατικής προστασίας. Μελέτη της Επιτροπής Ανταγωνισμού καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, παρά την απουσία ενδείξεων ρητής συνεννόησης, η αγορά λιανικής του εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου στην Ελλάδα εμφανίζει σημαντικές στρεβλώσεις στον τρόπο μετάδοσης και διαμόρφωσης των τιμών, οι οποίες επιβαρύνουν τον καταναλωτή και περιορίζουν την αποτελεσματικότητα του ανταγωνισμού. Αυτό είναι το συμπέρασμα πρόσφατης μελέτης της αρμόδιας Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Καταρχήν εντοπίζεται ασύμμετρη και ετερογενής προσαρμογή των τιμών μεταξύ των μεγάλων αλυσίδων σούπερ μάρκετ. Αν και οι τιμές κινούνται συνολικά προς την ίδια κατεύθυνση, η ανάλυση δείχνει ότι ορισμένες αλυσίδες λειτουργούν ως «τιμολογιακά σημεία αναφοράς», με τις υπόλοιπες να προσαρμόζουν τις τιμές τους σε διαφορετικό βαθμό ανάλογα με το επίπεδο τιμών (χαμηλό, μεσαίο ή υψηλό). Αυτό σημαίνει ότι ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί ομοιόμορφα σε όλο το φάσμα της αγοράς, αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με τις συνθήκες, δημιουργώντας περιθώρια διατήρησης υψηλών τιμών χωρίς άμεση πίεση.
Επίσης παρατηρείται διαφορετική ένταση ανταγωνισμού μεταξύ χαμηλών και υψηλών τιμών. Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι στις χαμηλές τιμές (συχνά κατά τη διάρκεια προσφορών) οι αλυσίδες εμφανίζουν ισχυρότερη αλληλεξάρτηση, ενώ στις υψηλές τιμές η προσαρμογή είναι πιο αδύναμη ή άνιση. Αυτό υποδηλώνει ότι οι εκπτώσεις λειτουργούν περισσότερο ως τακτικές προσέλκυσης πελατών και λιγότερο ως μόνιμος μηχανισμός ανταγωνιστικής πίεσης, επιτρέποντας στις τιμές να παραμένουν αυξημένες για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Στρεβλώσεις καταγράφονται και σε επίπεδο εμπορικών σημάτων. Για τα δύο κοινά brands που εξετάζονται σε όλες τις αλυσίδες, η Επιτροπή καταγράφει έντονη ασυμμετρία: σε αρκετές περιπτώσεις το ένα brand προσαρμόζεται συστηματικά στο άλλο, χωρίς να ισχύει το αντίστροφο. Αυτό δείχνει ανισορροπία στη διαπραγματευτική δύναμη, και περιορισμένη πραγματική διαφοροποίηση, γεγονός που αποδυναμώνει τον ανταγωνισμό, μεταξύ προϊόντων, που θεωρητικά είναι υποκατάστατα.
Σχετικά αδύναμη κρίνεται η σύνδεση των λιανικών τιμών με τις συνθήκες προσφοράς, ειδικά σε περιόδους αποκλιμάκωσης των διεθνών τιμών. Παρότι η άνοδος των τιμών εξηγείται εν μέρει από τη μείωση της παραγωγής και τις διεθνείς εξελίξεις, η μελέτη δείχνει ότι η πτώση των διεθνών τιμών δεν μεταφέρεται με την ίδια ταχύτητα ή ένταση στον καταναλωτή, ενισχύοντας την αίσθηση «κολλώδους» τιμολόγησης.
