Οχι πως δεν το ξέραμε, αλλά είναι αλλιώς να το βλέπεις σε μια επίσημη Ειδική Εκθεση, με συγκρίσεις ανάμεσα στα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η αποτυχία της Ελλάδας να διαχειριστεί τα σκουπίδια της προκαλεί περισσότερο θόρυβο από εκείνον που κάνουν οι ξεχαρβαλωμένοι κάδοι απορριμμάτων όταν πέφτει το καπάκι τους με ορμή.
Η Ειδική Εκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου αναδεικνύει την απόλυτη οπισθοδρόμηση της χώρας μας. Αλλά φέρνει και πόνο, αντίστοιχο με εκείνον που προκαλεί το καπάκι εάν πέσει πριν απομακρυνθεί το χέρι που κρατά τη σακούλα… Δεν λέει μόνον ότι η Ελλάδα είναι στον πάτο της ανακύκλωσης, αλλά προειδοποιεί και για το κόστος που προκαλεί αυτή η καθυστέρηση.
Το περασμένο καλοκαίρι, μέσα στον Αύγουστο, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας άνοιξε μια συζήτηση για τη δημιουργία 6 μονάδων καύσης απορριμμάτων ανά την Ελλάδα. Βασικό επιχείρημα, ότι είναι ο μόνος τρόπος να μειωθεί η ταφή των σκουπιδιών, στην οποία η Ελλάδα πρωτεύει. Φυσικά, έκαναν ξανά την εμφάνισή τους εκείνοι που λένε ότι μονάδες καύσης λειτουργούν σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, ακόμη και στο κέντρο της Βιέννης. Το μόνο που μένει να γραφτεί είναι ότι ο καπνός από τις καμινάδες εκπέμπεται στον ρυθμό των βιεννέζικων βαλς.
Ομως, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο αποκαλύπτει κάτι που η κυβέρνηση έκρυβε επιμελώς. Οτι στις χώρες όπου εφαρμόζεται καύση πληρώνεται «φόρος αποτέφρωσης» που φτάνει έως τα 57 ευρώ ανά τόνο, διότι η καύση αντιμετωπίζεται όπως και η ταφή, ως κατώτερες μορφές διαχείρισης.
Αποκαλύπτεται και κάτι ακόμη: ότι από το 2028 θα πάψουν οι «καυστήρες» να θεωρούνται «πράσινοι» και θα πρέπει να αγοράζουν και δικαιώματα ρύπων διοξειδίου του άνθρακα, που πολλαπλασιάζουν περαιτέρω το κόστος.
Και όλα αυτά θα συμβούν διότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που ασκεί ακώλυτα την εξουσία επί 6,5 χρόνια, χωρίς ισχυρή αντιπολίτευση και με πλήθος «γαλάζιων» αυτοδιοικητικών να την ακολουθούν πιστά, απέτυχε να μοιράσει χρήμα στα εργολαβικά συμφέροντα για τα σκουπίδια, όπως πέτυχε σε πλήθος άλλων τομέων.
Η κατάταξη της Ελλάδας στη διαχείριση των απορριμμάτων θυμίζει εκείνη με τις ετήσιες αποδοχές των εργαζομένων. Η αντιμετώπιση των μισθωτών σαν σκουπίδια είναι αναπόφευκτος συνειρμός. Μόνο που, εν προκειμένω, θα φορτωθούν και το πρόσθετο κόστος διαχείρισης των αποβλήτων.
-320x213.png)
