Ταυτισμένη η Δεξιά με δημαγωγία και εθνική μειοδοσία

Συχνή η κατηγορία της Δεξιάς εις βάρος της Αριστεράς, για «εθνική μειοδοσία». Θυμίζω ότι το 2018 ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορήθηκε για «προδοσία» στο Μακεδονικό, ενώ ζητήθηκε από αρχηγό ακροδεξιού κόμματος της Βουλής η παραπομπή των Αλέξη Τσίπρα και Νίκου Κοτζιά για «εσχάτη προδοσία».

Στη διάρκεια της πρώτης θητείας της, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχώρησε σε συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Ιταλία, εξασφαλίζοντας και τη δυνατότητα της Ελλάδας να επεκτείνει στα δώδεκα μίλια τα χωρικά της ύδατα στο Ιόνιο, εξέλιξη για την οποία πανηγύρισε, με τον ισχυρισμό «μεγαλώνουμε την Ελλάδα». Αν όμως κοιτάξουμε στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, εκεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν επεκτείνει τα χωρικά μας ύδατα από τα έξι στα δώδεκα μίλια, σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας, δεχόμενη πυρά εκ δεξιών της.

Αντιθέτως, η Αριστερά δεν την κατηγορεί για μη άσκηση εθνικού δικαιώματος, αναγνωρίζοντας ότι στο Αιγαίο προέχει η διατήρηση της ειρήνης και όχι τυχόν θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, όπως αυτό που συνέβη το 1996 γύρω από τα Ιμια επί κυβέρνησης Σημίτη –ευτυχώς χωρίς να γενικευτεί.

Μιλώντας για συρρίκνωση της Ελλάδας που δεν νοείται χωρίς τους ανθρώπους της, οφείλουμε να επισημάνουμε την εγκατάλειψη (από διαδοχικές κυβερνήσεις) των παραμεθόριων περιοχών, όπως η περιοχή του Βόρειου Αιγαίου που έχει συρρικνωθεί πληθυσμιακά. Είναι ή όχι αυτό εθνικό ατόπημα; Παλαιότερα, με κυβερνήσεις Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, η Δυτική Θράκη κατατασσόταν τελευταία σε ανάπτυξη περιοχή της Ευρώπης, οι δε κραυγαλέες διακρίσεις εις βάρος της μουσουλμανικής μειονότητας έστελναν μεγάλο αριθμό μελών της στην αγκαλιά της Αγκυρας. Το δε 2023, που η εκλογική περιφέρεια της Ροδόπης έβγαλε πρώτον τον ΣΥΡΙΖΑ, έσπευσε εκεί η Ντόρα Μπακογιάννη για να τρομοκρατήσει τους μουσουλμάνους συμπατριώτες μας λέγοντας ότι οι εκλογικές προτιμήσεις τους θα εμπόδιζαν την κυβέρνηση Μητσοτάκη να τους «βοηθήσει».

Ολόκληρη η ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους –εννοώ του μετά την Επανάσταση του 1821– είναι γεμάτη με τραγωδίες εξαιτίας της Δεξιάς στις διάφορες εκδοχές της. Θα μπορούσα να αναφερθώ εκτενώς στο Κυπριακό, όπου οι πληγές παραμένουν ανοιχτές, αλλά επιλέγω ως πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Μικρασιατική Καταστροφή. Θυμίζω ότι το 1920, η τότε Δεξιά και το παλάτι, για να κερδίσουν τις εκλογές εις βάρος του Ελευθερίου Βενιζέλου, υποσχέθηκαν με το περιβόητο «οίκαδε» να φέρουν πίσω τους καταταλαιπωρημένους στρατιώτες από τη Μικρά Ασία, πολλοί εκ των οποίων στάλθηκαν εκεί έχοντας προηγουμένως πολεμήσει στους Βαλκανικούς πολέμους. Κέρδισαν τις εκλογές, αποδυναμώνοντας πλήρως το μέτωπο, με συνέπεια την κατάρρευση, το 1922.

Σήμερα, προκειμένου να κερδίσει ο Μητσοτάκης τρίτη θητεία, ποια εθνική τραγωδία θα συμβεί;

*Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.