Από τις απαρχές τους, όσο πίσω στον χρόνο κι αν τοποθετούνται αυτές, μέχρι σήμερα, τα κόμικς βασίστηκαν σε πλήθος σχεδιαστικών, γλωσσικών και αφηγηματικών συμβάσεων. Κάποιες από αυτές δεν βρήκαν ανταπόκριση και απορρίφθηκαν, κάποιες τροποποιήθηκαν και υιοθετήθηκαν σταδιακά και κάποιες καθιερώθηκαν γρήγορα και έγιναν κτήμα κοινού και δημιουργών.
Μία από τις τελευταίες, που αποτελεί πλέον ένα παγκόσμιο μοτίβο, ανεξαρτήτως τεχνοτροπικού πλαισίου, είναι τα μαύρα καρέ, ένα από τα πιο αινιγματικά και συνάμα θεμελιώδη στοιχεία της γλώσσας της ένατης τέχνης. Αλλοτε υποδηλώνοντας τη μαύρη νύχτα και το βαθύ σκοτάδι, άλλοτε τη σκοτεινή πνευματική κατάσταση ενός χαρακτήρα, τη λιποθυμία, τη ζαλάδα, την απώλεια συνείδησης ή τον ύπνο και άλλοτε μια διακοπή ρεύματος, μια καλή κρυψώνα, ένα λαγούμι ή ένα βαθύ πηγάδι, τα ολόμαυρα καρέ δεν ξενίζουν κανέναν.
Η φαινομενική αυτή σχεδιαστική «ευκολία», λόγω της μονοχρωμίας της, αποκτά σαφείς αφηγηματικές διαστάσεις τόσο λόγω της διακοπής της χωροχρονικής ροής και συνέχειας όσο και λόγω του χώρου που δίνει στις ονοματοποιίες, τα μπαλονάκια λόγου και σκέψης, τα επιφωνήματα, τα σύμβολα, τα σημεία στίξης, τα σχήματα και τα χρώματα που αναπτύσσονται πάνω στο κατάμαυρο φόντο. Επιπλέον, οξύνει τη φαντασία, αυξάνει την αγωνία και κρατά σε εγρήγορση τον αναγνώστη που καλείται να ολοκληρώσει αυτός το «συσκοτισμένο» σενάριο.
Το εννοιολογικό βάθος αυτών των φορτισμένων με νοήματα και αφηγηματικό περιεχόμενο χώρων εξετάζει στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Tarwar» (εκδόσεις Inkpress, 120 σελίδες) ο δημιουργός κόμικς, εικαστικός καλλιτέχνης και μεταδιδακτορικός ερευνητής Ιλάν Μανουάχ.
Εδώ και χρόνια ο Μανουάχ με το καλλιτεχνικό του έργο και κυρίως με τα βιβλία του προσπαθεί με ιδιοφυή τρόπο να φωτίσει πτυχές της γλώσσας, των τεχνικών και της οντολογίας των κόμικς εγείροντας πάντα κρίσιμα φιλοσοφικά ερωτήματα που απασχολούν τους θεωρητικούς και τους ιστορικούς του είδους.
Στο «Riki Fermier» έσβησε από μια ολόκληρη ιστορία κόμικς έναν από τους χαρακτήρες, στο «Katz» ξανασχεδίασε ως γάτες όλα τα ποντίκια-Εβραίους του «Maus» του Art Spiegelman, στο «Tintin Akei Kongo» μετέφρασε στη γλώσσα που μιλιέται στο Κονγκό την ιστορία του Herge με τον διάχυτο ρατσισμό εναντίον των Αφρικανών, στο «Peanuts minus Schulz» ανέθεσε σε μικρο-εργάτες από όλο τον κόσμο να φιλοτεχνήσουν με βάση στοιχειώδεις οδηγίες τα δικά τους στριπ με πρωταγωνιστές τον Τσάρλι Μπράουν και τον Σνούπι, στο «Out Side», στο «Fastwalkers» και στο «The Neural Yorker» πειραματίστηκε με την τεχνητή νοημοσύνη κ.ά.
Στο «Tarwar» χρησιμοποιώντας μια εξελιγμένη τεχνολογία υπολογιστικής όρασης αναλύει 12 εκατομμύρια σελίδες κόμικς κάθε είδους, εποχής, θέματος και στιλ από ολόκληρο τον κόσμο. Από αυτές επιλέγει μερικές χιλιάδες αποκλειστικά μαύρα καρέ τα οποία τοποθετεί δίπλα δίπλα σε μια αλλόκοτη αλλά γοητευτική αλληλουχία που υπερβαίνει το συμβατικό νόημα μιας εικονογραφημένης ιστορίας. Και με μια άψογη τεχνική και υπέροχη παρουσίαση θέτει νέα ερωτήματα γύρω από τους σημασιολογικούς κώδικες μιας τέχνης που με το ανεξάντλητο δυναμικό της δεν παύει να εκπλήσσει και να προκαλεί.
