Ακόμα περισσότερο άνοιξε τα χαρτιά του για το πολιτικό σχέδιό του ο Αλέξης Τσίπρας σε συνομιλία που είχε με φοιτητές του Παντείου Πανεπιστημίου εξ αφορμής της έκδοσης του βιβλίου του. «Αυτή την ευθύνη που πολλοί μου καταλογίζουν αισθάνομαι την ανάγκη σε ένα μέρος της να επωμιστώ εκ νέου, ώστε να συμβάλω να διαμορφωθούν οι όροι μιας ουσιαστικής αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού και της δυνατότητας να υπάρχει ισχυρή έκφραση της δημοκρατικής παράταξης ως εναλλακτική στη σημερινή εξουσία» σημείωσε χαρακτηριστικά και εκεί ήταν που έθεσε τρεις προϋποθέσεις για την επίτευξη ενός τέτοιου στόχου:
«Η μία προϋπόθεση, κρίσιμη, είναι η συμμετοχή των πολιτών, αυτό που έλεγα (ως) Νέα Μεταπολίτευση, επιστροφή της πολιτικής. Η δεύτερη είναι η διαμόρφωση ενός αξιόπιστου εναλλακτικού σχεδίου διακυβέρνησης. Αυτό είναι επίσης εξαιρετικά κρίσιμο». Και τρίτη, τα πρόσωπα. «Αν δεν υπάρχει ένας από τους τρεις αυτούς παράγοντες -πρόσωπα, σχέδιο διακυβέρνησης, συμμετοχή των πολιτών-, δεν μπορεί να γίνει, να επιτευχθεί αυτός ο σχεδιασμός. Χρειάζονται και τα τρία να συμπίπτουν» εξήγησε.
Από εκεί και πέρα «αν δεν υπάρξει ένα σοκ δημοκρατίας και συμμετοχής, μια υπέρβαση της σημερινής στασιμότητας, ελλοχεύει ο κίνδυνος αυτό το υλικό να αποτελέσει τροφή της ακροδεξιάς και της αντιπολιτικής» προειδοποίησε ο πρώην πρωθυπουργός, που κατέθεσε συγχρόνως και την άποψή του για το ποια είναι η «σύγχρονη διαχωριστική γραμμή»: είναι, είπε, «ανάμεσα σε αυτούς που επιμένουμε να παλεύουμε για το κοινό καλό και σε αυτούς που επιμένουν να παλεύουν για να αβγατίσουν τα πλούτη τους».
Δίπολο που έγινε ευκρινέστατο από τη μία με τους «γαλάζιους» πρωταγωνιστές του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις Φεράρι και τα Τζόκερ, κι από την άλλη με τη δωρεά της, μακαρίτισσας σήμερα, Αθηνάς Παπαχρήστου για την αγορά ασθενοφόρου στο Μεσολόγγι: «Αυτή είναι η Ελλάδα. Με υπερηφάνεια» σχολίασε εμφατικά για το δεύτερο παράδειγμα ο Αλ. Τσίπρας.
Ομως δεν αναφέρθηκε μόνο στο αύριο, αλλά εστίασε και στο παρελθόν, σειρά μύθων του οποίου κατέρριψε ή αντέλεξε, στην εξαιρετικά πυκνή συζήτηση με τους φοιτητές και φοιτήτριες, σε ρόλο δημοσιογράφων, του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου και τον προέδρου του Τμήματος, καθηγητή Χάρη Αθανασιάδη. Ηταν εν τέλει και μια συζήτηση που κατέδειξε ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει πέραση και στη νεολαία.
Μίλησε άλλωστε και για ένα θέμα που άγγιξε τη νεολαία την περίοδο αυτή: «Εγώ είμαι πολύ αισιόδοξος που είδα αυτή την αφύπνιση των νέων παιδιών, ιδιαίτερα στο θέμα της Γάζας. Διότι στο θέμα της Γάζας αποτυπώθηκε συμβολικά η σύγκρουση του Δαβίδ με τον Γολιάθ, της ισχύος, της εξουσίας και των όπλων απέναντι σε έναν λαό που δεν είχε τίποτα άλλο παρά μονάχα τη διάθεσή του για ελευθερία. Και είδα στα γήπεδα, στις διαδηλώσεις, στις συγκεντρώσεις, παντού, αυτό το μήνυμα».
Οι μύθοι του παρελθόντος
Μύθος 1ος: Ο Αλ. Τσίπρας δεν κάνει αυτοκριτική
Μιλώντας για «σημαντικά λάθη» της κυβέρνησής του παρέθεσε κάποια από αυτά: «Επικοινωνιακά πρωτίστως το γεγονός ότι είχαμε ενοχή απέναντι στον συμβιβασμό και δεν τον υπερασπιστήκαμε επαρκώς εκείνη την περίοδο. Αξιοποίησαν λοιπόν τις δικές μας αδυναμίες, αξιοποίησαν όμως και τις βασικές μας πολιτικές επιλογές όπως για παράδειγμα τη Συμφωνία των Πρεσπών». Ετσι διαμορφώθηκε το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο και «σε συνδυασμό με τις οικονομικές προσδοκίες, που δεν ήταν αυτές που θα περίμενε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, μας οδήγησαν στην εκλογική ήττα».
Και σε άλλο σημείο της συνομιλίας: «Την ευθύνη σε όλες τις περιπτώσεις την αναλαμβάνω εγώ. Δεν την μεταθέτω. Εγώ λέω πήρα την ευθύνη για το δημοψήφισμα. Δεν μου το είπε κανένας άλλος. Εγώ πήρα την ευθύνη για τις τηλεοπτικές άδειες. Εγώ πήρα την ευθύνη για τη Novartis, εγώ πήρα την ευθύνη για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης, όχι ο Βαρουφάκης. Δεν μεταθέτω την ευθύνη σε άλλους, αλλά ασκώ μια κριτική για τις συμπεριφορές, για τις επιλογές και με αυτόν τον τρόπο εξηγώ και το γεγονός ότι τους απομάκρυνα». Στον αντίποδα, διερωτήθηκε αν είπαν κάτι για τη δική τους κυβέρνηση ο Κ. Σημίτης, ο Κ. Καραμανλής, ο Γ. Παπανδρέου.
Ενώ έριξε και το γάντι στον Κ. Μητσοτάκη να γράψει «ένα βιβλίο για το πώς κατάφερε να οδηγήσει στην κατάρρευση του κράτους δικαίου τη χώρα και σε ένα καθεστώς ανυποληψίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Να μας πει γιατί έφτιαξε αυτόν τον μηχανισμό του Predator που άκουγε το μισό πολιτικό σύστημα. Να μας πει τι ακριβώς έκανε με τις επιδοτήσεις τις ευρωπαϊκές και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Να μας πει γιατί προχώρησε στη συγκάλυψη των Τεμπών. Κάποια στιγμή πρέπει να γράψει κι αυτός ένα βιβλίο». Αλλά, πρόσθεσε με νόημα, «νομίζω ότι πρέπει να προετοιμάζεται από τώρα γιατί δεν το βλέπω να έχει τρίτη τετραετία».
Μύθος 2ος: Η κυβέρνησή του έφερε την οικονομική κρίση
Εδώ έδωσε την εξής απάντηση: «Την κρίση δεν την έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι πολιτικές του επιλογές και οι δικές μου πολιτικές επιλογές. Την κρίση την έφερε πριν από το 2009 ένα παραγωγικό μοντέλο το οποίο ήταν στρεβλό σαν το σημερινό. Δεν αλλάξαμε, αυτό ακολουθούμε. Οι πελατειακές λογικές, οι λογικές του πελατειακού κράτους, της διαφθοράς, της διαπλοκής, οι αναξιοποίητες δυνατότητες που μας έδωσαν οι ευρωπαϊκοί πόροι και σπαταλήσαμε, καλή ώρα βλέπε και τώρα ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτά μας οδήγησαν στην κρίση».
Μύθος 3ος: Η κυβέρνηση Τσίπρα έβλαψε τη χώρα
«Συζητάνε τώρα, κάνουν μεγάλη συζήτηση πόσο κόστισε η διαπραγμάτευση του 2015 και λένε διάφορες ανοησίες ότι κόστισε 86 δισ., γιατί 86 δισ. ήταν τα δάνεια που πήραμε με 1% επιτόκιο» απάντησε για το 3ο Μνημόνιο, ενώ προχώρησε και σε μια γενική σύγκριση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις: «Αυτοί οι ερασιτέχνες, οι ακατάλληλοι, που κυβέρνησαν το 2015, έβγαλαν τη χώρα από την κρίση και από τα μνημόνια, ενώ οι άλλοι, οι ικανοί, οι επαγγελματίες, οι τεχνοκράτες που μας κυβέρνησαν από το 2010 ώς το 2015 διέλυσαν τη χώρα και την αφήσανε χωρίς χρήματα στα Ταμεία και στο έλεος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου».
