Δεκαεπτά χρόνια συμπληρώνονται από την ημέρα της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Με αφορμή το γεγονός αυτό, πολιτικά κόμματα προέβησαν σε ανακοινώσεις, στέλνοντας τα δικά τους, ξεκάθαρα μηνύματα.
ΣΥΡΙΖΑ
«Η συμπλήρωση 17 χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα μας υπενθυμίζει τους αγώνες μιας ολόκληρης γενιάς, που βγήκε στον δρόμο για να διεκδικήσει, πρώτα απ’ όλα, το ίδιο το δικαίωμα στη ζωή», σημειώνει ο ΣΥΡΙΖΑ και προσθέτει: «Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Αποτέλεσε τον προπομπό των αγώνων ολόκληρου του ελληνικού λαού, που ακολούθησαν κατά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και την είσοδο της χώρας στο τούνελ της ύφεσης».
Σύμφωνα με την Κουμουνδούρου, «τα αιτήματα του Δεκέμβρη παραμένουν επίκαιρα. Η αστυνομική βία, η καταπάτηση του κράτους δικαίου, ο αυταρχισμός και η επίθεση στη νέα γενιά αποτελούν βασικά στοιχεία της πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Τα όνειρα των εφήβων, που πλημμύρισαν τους δρόμους της χώρας εκείνη την περίοδο, για μια καλύτερη και δικαιότερη κοινωνία, αποτελούν ισχυρή υπόμνηση για τους σύγχρονους αγώνες.»
ΚΝΕ
«Στις 6 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 17 χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επ. Κορκονέα. Όλα τα χρόνια που ακολούθησαν αναδεικνύουν ότι η ένταση της αστυνομικής βίας, της καταστολής, είναι συστατικά στοιχεία ενός κράτους που αντιμετωπίζει τον λαό και τη νεολαία ως εχθρούς» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΚΝΕ και σημειώνει:
«Σήμερα, πιο καθαρά από ποτέ, η ένταση της καταστολής συνδέεται άμεσα με την πολιτική της πολεμικής προετοιμασίας που εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Πάει χέρι-χέρι με την ένταση της επίθεσης απέναντι στο λαό και την νεολαία, ώστε να δεχθούν τη νέα σφαγή στα δικαιώματα και στις ανάγκες τους στο βωμό της πολεμικής οικονομίας, χτυπώντας μισθούς, ΣΣΕ, τον εργάσιμο χρόνο, τις κοινωνικές δαπάνες. Θέλουν να επιβληθεί “σιγή νεκροταφείου”, ώστε ο λαός και η νεολαία να αποδεχθούν αδιαμαρτύρητα τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, τη μετατροπή της Ελλάδας σε “κόμβο” πολεμικών ανταγωνισμών και συνεπώς σε στόχο αντιποίνων.»
Η ΚΝΕ αναφέρει ότι «σε αυτό το στόχο συντάσσεται η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα» και προσθέτει ότι «επιχειρείται η ποινικοποίηση όχι μόνο της ριζοσπαστικής δράσης, αλλά και της ίδιας της σκέψης ώστε να μην φτάσει να αμφισβητεί τον “μονόδρομο” του συστήματος της εκμετάλλευσης. Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” σε όλη την ΕΕ».
«Όλα δείχνουν το ίδιο: ένα κράτος που θωρακίζεται απέναντι στον “εχθρό λαό”, που νομοθετεί υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων, χρησιμοποιώντας καταστολή και ενσωμάτωση ανάλογα με το τι έχει ανάγκη η κερδοφορία του κεφαλαίου» επισημαίνει, μεταξύ άλλων, η ΚΝΕ και καταλήγει στην ανακοίνωσή της:
«Η κυβέρνηση γελιέται αν πιστεύει ότι με την τρομοκρατία θα καταφέρει να φιμώσει τα δίκαια αιτήματα του λαού. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία έχουν αποδείξει ότι με οργάνωση, αλληλεγγύη και αγώνα μπορούν να ανατρέψουν στην πράξη αντιδραστικούς νόμους και μέτρα, να σταθούν απέναντι στην κρατική βία και την καταστολή. Σε αυτή τη μάχη, το ΚΚΕ και η ΚΝΕ βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Φωτίζουν τον δρόμο της ανατροπής, για μια άλλη κοινωνία με ένα ριζικά διαφορετικό κράτος, εργατικό, που σκοπός του δεν θα είναι το κέρδος των λίγων αλλά η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Η απάντηση στη βία του συστήματος είναι να δυναμώσει το εργατικό-λαϊκό κίνημα, τα σωματεία, οι φοιτητικοί και μαθητικοί σύλλογοι. Να ενισχυθεί η συμπόρευση με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ. Να υψωθεί τείχος αγώνα απέναντι στην καταστολή και το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης».
Νέα Αριστερά
«Δεκαεπτά χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από όπλο αστυνομικού, η ελληνική κοινωνία δεν ξεχνά. Δεν ξεχνά το παιδί που έπεσε νεκρό στα Εξάρχεια, την αυθαιρεσία που όπλισε το χέρι του Κορκονέα, ούτε το κύμα οργής και διεκδίκησης που κατέκλυσε τους δρόμους σε όλη τη χώρα», τονίζει η Νέα Αριστερά και κάνει αναφορά και στο σήμερα και τον Νίκο Ρωμανό:
«Η 6η Δεκέμβρη παραμένει μια βαθιά χαραγμένη πληγή, αλλά και μια ζωντανή υπενθύμιση ότι η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη όταν η κρατική βία αναπαράγεται σε διάφορες μορφές. Γιατί στο σκοτεινό αυτό πλαίσιο εντάσσεται και η προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού. Η κρατική βία εξακολουθεί να αναπαράγεται μέσα από μηχανισμούς που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένους ανθρώπους ως «συνήθεις υπόπτους», ανεξάρτητα από τα πραγματικά στοιχεία. Ο Δεκέμβρης του 2008 σημάδεψε μια γενιά. Ο Αλέξανδρος έγινε σύμβολο. Ο Ρωμανός σήμερα είναι το ερώτημα. Και πάντα δική μας η απάντηση θα είναι μία: απέναντι στο άδικο, εμείς».
