Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στη δικαιοσύνη προσφέυγουν μια σειρά Πακιστανών αγροτών κατά δύο γερμανικών κολοσσών, της RWE και της Heidelberg Materials, καθώς είναι από τις πιο ρυπογόνες εταιρείες στον κόσμο και τις θεωρούν υπαίτιες για τις καταστροφές που υπέστησαν οι καλλιέργειές τους από τις πλημμύρες που σάρωσαν τη χώρα το 2022.

Οι δικηγόροι που εκπροσωπούν 43 άνδρες και γυναίκες από την περιοχή Σιντ του Πακιστάν έστειλαν την Τρίτη επίσημες προειδοποιητικές επιστολές στις προαναφερθείσες εταιρείες, ενημερώνοντάς τες για την πρόθεσή τους να καταθέσουν αγωγή αργότερα φέτος.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Κινδύνου για το Κλίμα (Climate Risk Index), το Πακιστάν ήταν το έθνος που επλήγη περισσότερο από ακραία καιρικά φαινόμενα το 2022. Εκείνο το καλοκαίρι, έντονες βροχοπτώσεις πλημμύρισαν το ένα τρίτο της χώρας, προκαλώντας τον θάνατο τουλάχιστον 1.700 ανθρώπων, τον εκτοπισμό 33 εκατομμυρίων, την καταστροφή τεράστιων εκτάσεων καλλιεργειών και οικονομικές απώλειες της τάξης των 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η επαρχία Σιντ υπέστη το βαρύτερο πλήγμα· πολλές περιοχές παρέμειναν κάτω από το νερό για πάνω από έναν χρόνο. Οι ενάγοντες είδαν τα χωράφια τους να βυθίζονται ολοσχερώς και έχασαν τουλάχιστον δύο σοδειές ρυζιού και σιταριού. Υπολογίζουν τη συνολική ζημιά σε 1 εκατομμύριο ευρώ, για τα οποία ζητούν αναγνώριση ευθύνης και αποζημίωση από τις δύο εταιρείες. Αν δεν υπάρξει συμφωνία, σκοπεύουν να προσφύγουν στο δικαστήριο τον Δεκέμβριο.

Η RWE και η Heidelberg Materials συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο ρυπογόνων εταιρειών της Γερμανίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Climate Accountability Institute, η RWE ευθύνεται για 0,68% των παγκόσμιων βιομηχανικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από το 1965, ενώ η Heidelberg για τουλάχιστον 0,12%, από την παραγωγή τσιμέντου.

Ο αγρότης και δάσκαλος Αμπντούλ Χαφίζ Χόσο, ένας από τους ενάγοντες, δήλωσε στον Guardian: «Αυτοί που προκαλούν τη ζημιά πρέπει και να πληρώνουν. Εμείς, που έχουμε συνεισφέρει ελάχιστα στην κλιματική κρίση, χάνουμε τα σπίτια και τα μέσα διαβίωσής μας, ενώ οι εταιρείες στον πλούσιο Βορρά συνεχίζουν να βγάζουν κέρδη».

Εκπρόσωπος της RWE δήλωσε: «Καθώς δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες πέρα από όσα αναφέρονται στα μέσα ενημέρωσης, δεν μπορούμε να σχολιάσουμε προς το παρόν κάτι».

Η Heidelberg Materials δεν απάντησε στο αίτημα για σχόλιο.

Η αγωγή αυτή εντάσσεται σε ένα νέο κύμα διεθνών προσφυγών για ζημιές που σχετίζονται με το κλίμα.

Την περασμένη εβδομάδα, μια ομάδα επιζώντων από τυφώνα στις Φιλιππίνες ανακοίνωσε ότι θα μηνύσει τη Shell. Τον Σεπτέμβριο, δικαστήριο στην Ελβετία πραγματοποίησε την πρώτη ακρόαση αγωγής κατοίκων του νησιού Πουλάου Πάρι της Ινδονησίας εναντίον της ελβετικής εταιρείας τσιμέντου Holcim.

Τα τελευταία χρόνια, τα ευρωπαϊκά δικαστήρια εμφανίζονται όλο και πιο δεκτικά σε υποθέσεις θυμάτων κλιματικών καταστροφών.

Η νομική ομάδα της νέας υπόθεσης στο Πακιστάν ελπίζει να βασιστεί στην εμπειρία από μια προηγούμενη, αποτυχημένη αγωγή εναντίον της RWE από τον Περουβιανό αγρότη Σαούλ Λουτσιάνο Λιουγιά, ο οποίος ζητούσε αποζημίωση για τον κίνδυνο πλημμύρας από παγετώνες. Αν και το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του, επιβεβαίωσε ότι οι εταιρείες μπορούν θεωρητικά να θεωρηθούν αστικά υπεύθυνες για τις ζημιές από την κλιματική αλλαγή.

Η RWE είχε απαντήσει τότε: «Πάντα λειτουργούσαμε σύμφωνα με τους νόμους. Θα ήταν αντιφατικό το κράτος να επιτρέπει και να ρυθμίζει λεπτομερώς τις εκπομπές CO₂, και ταυτόχρονα να επιβάλλει αναδρομικά αστική ευθύνη για αυτές.»

Οι Πακιστανοί αγρότες ελπίζουν να ξεπεράσουν τα νομικά εμπόδια, εστιάζοντας σε ζημιές που έχουν ήδη συμβεί. Η νομική ομάδα θα καταθέσει επιστημονικές μελέτες που δείχνουν τη συμβολή της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής στις βροχοπτώσεις του 2022 και ειδικά στις πλημμύρες της Σιντ.

Η Κλάρα Γκονσάλες, συνδιευθύντρια του προγράμματος Business and Human Rights στο Ευρωπαϊκό Κέντρο για Συνταγματικά και Ανθρώπινα Δικαιώματα (ECCHR), που στηρίζει και την υπόθεση Holcim, δήλωσε: «Η κλιματική κρίση δεν είναι πια θεωρητική απειλή — είναι πραγματικότητα. Η διπλωματία μπορεί να απέτυχε να προστατεύσει τις πληγείσες κοινότητες, αλλά το κράτος δικαίου πρέπει να είναι στο πλευρό τους. Ήρθε η ώρα να χαραχθεί μια καθαρή γραμμή: οι μεγάλοι ρυπαντές δεν πρέπει να ξεφεύγουν από την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”».