Πότε θα βγει η εργασία από τα μνημόνια;

Στις δηλώσεις και ενίοτε θριαμβολογίες του πρωθυπουργού και των κυβερνητικών στελεχών ο ισχυρισμός ότι «η Ελλάδα έγινε επιτέλους μια κανονική χώρα» -αν όχι και διεθνές… πρότυπο- κατέχει περίοπτη θέση. Τα παραδείγματα αντλούνται από τομείς όπως οι δημοσιονομικές επιδόσεις, ο τραπεζικός κλάδος ή το χρηματιστήριο.

Στον αντίποδα, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα κυβερνητικά στελέχη ποτέ δεν αντλούν επιχειρήματα ή δεν κάνουν αναφορές για «επιστροφή στην κανονικότητα» όσον αφορά τους μισθωτούς εργαζόμενους, τα εργατικά-λαϊκά νοικοκυριά, τους αυτοαπασχολούμενους που ζουν από τη δική τους εργασία. Δεν θα μπορούσαν, άλλωστε, ούτε με τη μέθοδο μετατροπής του μαύρου σε άσπρο.

Οσον αφορά το εισόδημα, η Ελλάδα καταγράφει επιδόσεις ντροπής καταλαμβάνοντας μονίμως πότε την τελευταία και πότε την προτελευταία θέση της Ε.Ε. στις σχετικές μετρήσεις της Eurostat. Τα ίδια όμως ισχύουν και όσον αφορά τα εργασιακά δικαιώματα.

Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι επί κυβερνήσεων Κυρ. Μητσοτάκη τα εργασιακά δικαιώματα περνούν μια δεύτερη μνημονιακή φάση υποβάθμισης – με το 13ωρο και την εφιαλτική επέκταση της «ευελιξίας» να αποτελούν για τις εργασιακές σχέσεις ό,τι ήταν η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 22,5% με το δεύτερο μνημόνιο το 2012.

Υστερα από το 13ωρο και τις «ευελιξίες», η Νίκη Κεραμέως «τακτοποίησε» και το θέμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων. Δεν αποκατέστησε την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), δεν αποκατέστησε την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, δεν αποκατέστησε το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στον Οργανισμό Μεσολάβησης Διαιτησίας.

Τι αποκατέστησε; Το… δικαίωμα της ΓΣΕΕ να αναμιγνύεται στις διαπραγματεύσεις για κλαδικές συμβάσεις. Αντικατέστησε έτσι τις ομοσπονδίες και τα κλαδικά συνδικάτα από τη ΓΣΕΕ, ενώ διατήρησε την απαγόρευση στη ΓΣΕΕ να διεξάγει διαπραγματεύσεις για το πραγματικό αντικείμενο που την αφορά, την ΕΓΣΣΕ.

Εχτισε έτσι μια θνησιγενή και ψευδεπίγραφη συναίνεση – και μάλιστα ούτε καν με τη ΓΣΕΕ, καθώς καταγγέλλεται πανταχόθεν ότι ο πρόεδρός της, Γιάννης Παναγόπουλος, δεν είχε τέτοια εντολή, αφού δεν συνεδρίασε προς τούτο κάποιο συλλογικό όργανο της Γενικής Συνομοσπονδίας.

Η εργατική τάξη όμως δεν αντέχει ακόμη ένα νέο δεύτερο μνημόνιο. Κάτω από την ψευδεπίγραφη συναίνεση το ρήγμα θα διευρυνθεί, καθώς ο κόσμος της εργασίας θα ζητεί τη δική του «επάνοδο στην κανονικότητα» των θεμελιωδών δικαιωμάτων του στο εισόδημα και τα εργασιακά δικαιώματα.