Όταν (το 1995) ο Έμεριχ Γένεϊ είχε αναλάβει την τεχνική καθοδήγηση των παικτών του Πανιωνίου, είχαμε σπεύσει να τον συναντήσουμε… Απορημένοι από την επιλογή του να καθίσει στον πάγκο ταπεινής (με κριτήριο την συγκομιδή τίτλων) ομάδας αλλά κυρίως με διάθεση, ευτυχώς εκπληρώθηκε, να συνομιλήσουμε για την Στεάουα, κάτοχο του κυπέλλου πρωταθλητριών (1986) με προπονητή τον ίδιο στον αξέχαστο τελικό απέναντι στην Μπαρτσελόνα (7/5/1986, Σεβίλλη: 0-0 στα 120΄,2-0 στα πέναλτι). Αλλά και γενικότερα για «το ποδόσφαιρο που αναπόφευκτα ακολουθεί ακόμη και ως θέαμα, όχι μόνο σαν οργάνωση-επιχείρηση το κοινωνικό ρεύμα κάθε εποχής»! Αυτή την δήλωση μας είχε κάνει στην «Ελευθεροτυπία» της εποχής σε συζήτηση στο σαλόνι ξενοδοχείου, όπου είχε δώσει εντολή «κανείς να να μην μ ενοχλήσει μέχρι το τέλος της συνέντευξης»…
Κι όταν τον είχαμε ευχαριστήσει για τον εντολή του, μας είχε κοιτάξει μάλλον αυστηρά ώστε να κατανοήσουμε πως δεν ήταν ο υπογράφων – συνομιλητής που τον είχε… γοητεύσει αλλά το ίδιο το ποδόσφαιρο: «Οι σοβαρές συζητήσεις για το ποδόσφαιρο είναι κάτι πολύ σημαντικό… Επειδή το ποδόσφαιρο είναι πολυσύνθετο ως παιχνίδι, ως φαινόμενο με επιρροές»!
Θυμηθήκαμε -και- την ίδια αποστροφή της συζήτησης μαζί του όταν μάθαμε χθες πως, ο ουγγρικής καταγωγής Γένεϊ, έφυγε απ’ την ζωή σε ηλικία 88 ετών. Καλέσαμε την ρουμανική ποδοσφαιρική ομοσπονδία. Στο Βουκουρέστι «αλλά και σε όλη την πατρίδα επειδή ήταν προπονητής-οδηγός χαρακτήρων!», όπως μήνυσε ο Στέφαν Μπάρατς, μέλος της ποδοσφαιρικής αρχής, θρηνούσαν «μια ισχυρή προσωπικότητα». Ζητήσαμε επικοινωνία με ποδοσφαιριστή της εποχής του. Ιονέλ Πίρβου. Ο άλλοτε παίκτης του ΠΑΟΚ (1996, 18 παιχνίδια, ένα γκολ) αλλά και παίκτης του Γένεϊ στην Στεάουα (1991), ήδη είναι ξεχωριστό πρόσωπο στην πατρίδα του επειδή μέχρι πέρυσι, 53 ετών, ήταν παίκτης-προπονητής της Μπρασόβ! «Έσπευσε» όπως μας μήνυσαν να εκφραστεί για τον Γένεϊ:
«Όσοι συνεργαστήκαμε μαζί του γίναμε καλοί ποδοσφαιριστές και καλύτεροι άνθρωποι… ”Τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς προσπάθεια και σχέδιο στο γήπεδο! Έτσι και στην ζωή…” ήταν η φιλοσοφία του»!
Απ’ τον Πανιώνιο είχε απολυθεί ως «αυταρχικός» τον Φεβρουάριο του 1996…
